Potpourri


Op 30 juni 2011, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

Potpourri, ik moest het toch even opzoeken om er zeker van te zijn of ik het wel goed schreef. Het is geen woord dat ik elke dag gebruik, maar wel een woord dat soms mijn werkdag zo goed verbeeldt. Een mengelmoes van activiteiten waarbij ik aan het eind van de dag kan zeggen dat het een leuk dagje was. Gisteren was het zo’n dag.

‘s Morgens, op school, heb ik me voornamelijk bezig gehouden met financiën. De bankafschriften moesten verantwoord worden, er lagen nog enkele declaraties en ik heb en-passant de school maar op internetbankieren gezet.
Die mogelijkheid had ik al langer dan een jaar, maar het kwam er niet van en ik moet eerlijk zeggen dat de noodzaak zich ook niet voordeed. Nu is het dan toch geregeld.

‘s Middags hadden we een voortgangsbespreking waarbij alle leerlingen passeerden. De vorderingen en de rapportage naar ouders, bijzonderheden en andere wetenswaardigheden. Ik vind het fijn om overal van op de hoogte te zijn, ik ken alle kinderen en spreek veel ouders. Wanneer ouders mij ergens over aanspreken of een vraag hebben, dan moet ik iets weten van hoeden en randen. Dus niet alleen fijn om op de hoogte te zijn, maar ook een must.
Wekelijks breng ik bezoekjes in de klassen, soms kort, soms wat langer. Gewoon, om wat sfeer te proeven en de leerlingen aan het werk te zien. Af en toe een gesprekje met één van de leerlingen hoort daarbij. Dat vinden ze niet raar, dat is heel gewoon geworden. Zo houd ik een mooi overzicht van al het reilen en zeilen op onze school.

Halverwege de middag vertrok ik naar Kortgene vanwege de officiële opening van de Vliethoeve, een instelling voor jongeren met ernstige gedragsproblemen. Het oude internaat is mooi verbouwd tot een prachtig complex dat net zo open en gesloten kan zijn als nodig is. We hebben een kleine inleiding gehad en een rondleiding. Ik kan je verzekeren dat het die kinderen aan niets ontbreekt. Er is zelfs een inpandige school en het spreekt voor zich dat mijn belangstelling daar naar uit ging. Het is een dependance van de Korczakschool en men verzorgt daar voortgezet onderwijs. Jawel, Noord-Beveland heeft een school voor voortgezet onderwijs. Van praktijkonderwijs tot en met gymnasium kan er gestudeerd worden. Voor het merendeel middels interactieve computerlessen van de Wereldschool. Ook daar wordt er niet op de penning gekeken. Er is een mooie fitnessruimte, een grote keuken, allerlei materialen voor tuinbouw en een tweede-hands kapsalon.

Vreemd genoeg werd er, bij het noemen van bedragen of het uitspreken van wensen, naar de wethouder met de onderwijsportefeuille gekeken. Het zal toch niet zo zijn dat wij dat als gemeente gaan betalen hè ? Als dat zo is, dan heb ik voor hier ook nog wel een paar wensen. Waar dat geld vandaan kwam, dat kreeg ik niet helder, maar ik ga dat wel in de gaten houden. Deze school is meer dan gemiddeld uitgerust.

Tijdens de introductie heb ik de SGP-wethouder nog even bij de les moeten houden, hetgeen op de lachspieren werkte van de burgemeester en de griffier. De wethouder en ik hebben, ondanks onze politieke verschillen, toch ook gedeelde interesses zoals grote zwarte auto’s en blonde krullen. Dat laatste trok de wethouder op een dusdanig ernstige manier dat ik hem even heb aan moeten stoten: ‘Hé, even op blijven letten !’

‘s Avonds woonde ik een presentatie bij van een zestal studenten van de universiteit van Wageningen. Zij hadden een onderzoek gedaan naar mogelijke ideeën voor de ontwikkeling van Noord-Beveland, waaronder de locatie waar we zaten: Boerderij Land & Zeezicht aan de Felixweg in Kamperland.
Het was wel eens leuk om te horen hoe jongeren over Noord-Beveland dachten, maar veel nieuws heb ik er niet opgedaan. Veel ideeën zijn al gerealiseerd of liggen op de plank en als ze de nieuwe toeristische visie van onze gemeente hadden bestudeerd, hadden ze zich de helft van het werk kunnen besparen.
Een leuke presentatie, dat wel, maar of dit een universitair niveau had, dat betwijfel ik.

Achteraf praat je dan nog eens met deze en gene waaronder de coach van de studenten. Ook hij had zijn bedenkingen, maar was niet geheel ontevreden over het werk van zijn pappenheimers.

Om een uurtje of negen reed ik bij mijn zoon langs voor een afzakkertje. Dat had ik wel verdiend, vond ik. Ik bewonderde zijn nieuwe auto, hoorde wat nieuwe plannen aan, maar genoot vooral van dat heerlijk glaasje wijn.

Alles bij elkaar, een leuk dagje.

 

Homohuwelijk


Op 27 juni 2011, in Algemeen, door Ron

En het passeerde vanmorgen op beide journaals, zowel op Nederland één als op RTL4, het homohuwelijk is nu ook in New York gelegaliseerd. Het is inmiddels de zesde staat in de Verenigde Staten waar homo’s en lesbiënnes met elkaar in het huwelijksbootje kunnen stappen. In Nederland is het inmiddels al een tijdje algemeen geaccepteerd. Alhoewel, geaccepteerd ? Is dat wel zo ?

Christelijke organisaties, de Rooms-katholieke kerk en hun topmensen zijn faliekant tegen. In hun ogen is het huwelijk immers voor de man en de vrouw. Ook veel ouderen vinden het maar onzin. Raar en tegennatuurlijk.

Ik denk niet dat het direct een kwestie is van dat huwelijk, maar meer iets in het verlengde van vrijheid en gelijkheid. Het anders mogen zijn. Het huwelijk is meer het kracht bijzetten van deze begrippen en natuurlijk van de onderlinge liefde.

Ik vind het allemaal goed. Hoewel mijn natuur toch meer neigt naar hetero-seksualiteit, kan ik wel begrijpen dat je de band met iemand waarvan je houdt extra wilt bevestigen. Dat je daarvoor in het huwelijk wilt treden, moet je ook zelf kunnen weten. Voor wat het huwelijk waard is natuurlijk, maar goed, daar ben ik altijd wat sceptisch over.

Van mij mag je trouwen met wie je wilt. Of dat nu je vriend of vriendin is, maakt mij niet uit. Al wil je met je huisdier trouwen bij wijze van spreken. Wie heeft daar nu last van ? Wie heeft er nu last van mensen die iets koesteren en dat willen bezegelen ? Wat kun je daar nu op tegen hebben ?

Maar als ik dat allemaal zo eens zie op die journaals, zo op de vroege maandagochtend, dan valt me wel op dat veel homo’s dat een aanleiding vinden om schaars gekleed op een kar te gaan zitten. Alleen een slipje of een nauwzittend broekje.
Dat vind ik dan weer een beetje not-done ..

Mijn mening hè ! Wanneer jij er anders over denkt ? Schrijf maar neer.

 

Blik op week 26


Op 26 juni 2011, in Blik op de week, door Ron

Eigenlijk had ik vandaag meegedaan aan de heartdrive. Een cabriorit met hartpatiëntjes die dit jaar start vanuit Zuilichem, maar ik voel me nog niet helemaal top. Jammer, want vorig jaar is me dat erg goed bevallen. Wie weet, volgend jaar misschien weer.

Laten we dan maar op deze sombere zondag, tenminste, zo ziet het eruit van binnen naar buiten gekeken, een blik werpen op de komende week. Naar ik heb begrepen, een week met tropische temperaturen. Ik hoop dat het mee gaat vallen, ik heb het niet zo op die drukkende warmte.

Voor morgen, maandag, staat er niet zoveel op de rol. We krijgen een nieuwe leerling in groep zeven en ik zal morgenochtend gelijk even checken of alles daarvoor klaarstaat. Michiel is drie dagen op schoolkamp geweest en ik kan me voorstellen dat hij afgelopen vrijdag, in alle hectiek, vergeten is wat klaar te zetten. Voor de rest is het echt een rustige dag, dus kan ik de administratie wat aan kant brengen, inclusief mijn bureaublad, want dat is me daar een partijtje rommel.
Daarna ga ik de informatiegids voor het volgend schooljaar bekijken en aanpassen aan de actualiteit. Berlinda heeft al een berg gedaan, maar ik merkte dat er wat zaken niet meer klopten en dat er nieuwe dingen toegevoegd moeten worden.

Dinsdagochtend hebben we een directieberaad. Ik heb de agenda even bekeken, maar daarop lijken geen moeilijk zaken te staan. Voor de rest is ook de dinsdag een rustige dag. Als dat zo doorgaat zou ik vrijdag best eens een vergeten ADV op kunnen nemen. Er zijn er zat bij ingeschoten dit schooljaar.

Woensdag is het iets drukker. Op de ochtend staan er twee zaken. Een bijeenkomst van het ouderpanel, maar dat is gecanceld vanwege het feit dat de helft verhinderd was. Dat tillen we dus over de zomervakantie heen. Ook staat er een zogenaamde boostersessie vermeld en daarvan twijfel ik of die doorgaat. Ik heb tot op heden niets gehoord, dus zou het me bevreemden als daar nog iemand voor kwam. We hebben hem ook niet nodig. We hebben alle schoolontwikkeling besproken met de schoolbegeleidingsdienst.
‘s Middags zal ik de opening van De Vliethoeve in Kortgene bijwonen. Dat draait al een tijdje en nu wordt dan het officiële startschot gegeven. Ik ben benieuwd, het lijkt me zomaar eens leuk om er binnen te kijken.
‘s Avonds staat er een presentatie in de agenda. Zes studenten van de universiteit van Wageningen onderzochten mogelijke ideeën voor de ontwikkeling van Noord-Beveland in de toekomst.

Donderdag heb ik na schooltijd een overleg met één van de ouderraadsleden over de laatste schooldag.
Het zal vermoedelijk alleen gaan om het opstellen van een spelcircuit op het schoolplein. Ik had gevraagd of er een speurtocht over het dorp zou plaatsvinden, dat is immers altijd een gewilde activiteit, maar dat gaat niet door vanwege het zware bouwverkeer dat door het dorp dendert. Zelf vind ik dat nogal meevallen. Ik heb er, behoudens één persoon zonder kinderen, nog geen klachten over gehoord.
Neemt niet weg dat een leuk ingericht speelplein met vrolijke spelletjes het ook altijd erg goed doet op een laatste schooldag.

Voor de vrijdag staat er niets en wanneer ik dat zo houden kan, neem ik een ADV-dagje.
Als ik het niet vergeet natuurlijk ..

 

Tijd voor ..


Op 25 juni 2011, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

.. een bakkie en een een peukje. Weliswaar niet zo’n mooi kopje als op de afbeelding, maar toch een lekkere bak. Ik heb zojuist het oud-papier, de lege flessen, het plastic afval en nog wat gewoon afval met de Combo weggebracht door het druilerige weer richting de milieustraat. Ik ben wel een beetje natgeregend, maar daar staat tegenover dat het hier weer netjes opgeruimd is.

Veel van schrijven is er deze week niet gekomen, het was druk. Jawel, er zijn wel zaken die me bezighouden maar daar vond ik ten eerste geen tijd voor en ten tweede zijn er zaken die ik hier niet schrijf vanwege respect voor betrokkenen. Hoe knagend soms ook, ik bijt gewoon op mijn lip, leg me er even bij neer dat er aan mijn touwtjes getrokken wordt en vermaak jullie met mijn vermaak.

Woensdagmiddag vertrok ik naar het schoolkamp in Burgh-Haamstede. Al een flink aantal jaren verzorg ik de fietsspeurtocht en ook dit keer was dat mijn missie. Leuke opdrachten, niet te eenvoudig, en een drietal posten die gepasseerd moeten worden. Blijkbaar was het voor een aantal te moeilijk. Zij hadden de routebeschrijving weggegooid en waren vroegtijdig richting het kamp gegaan. De die-hards brachten het tot een goed einde, ook al moest er afgerekend worden met de harde wind en ook al begon de honger een beetje voelbaar te worden in de maag. De winnaar kreeg natuurlijk een prachtige prijs en daarna werden de stapels pannenkoeken verslonden.
Ik at ook nog even mee, dronk er nog een kopje koffie en vertrok weer terug naar Wissenkerke voor een vergadering.

Ik heb natuurlijk wat foto’s gemaakt, maar ik heb er geen album van gemaakt. Ze staan op de server van school klaar om op internet gezet te worden samen met de (eventuele) andere foto’s. Mocht jouw kind op schoolkamp zijn geweest en ben je te nieuwsgierig om te wachten, dan moet je me maar even mailen.

Omdat Hilde mee op schoolkamp ging, had ik aangeboden haar klas te doen. Ook voor Hilde moet het uit de lengte of de breedte komen en twee dagen klas draaien vind ik niet zo erg. Het programma voor die dagen stond netje uitgewerkt, dus het was een makkie. Het was zelfs zo’n makkie dat ik Juf Ella aanbood haar klas op vrijdagmiddag erbij te nemen, zodat ze al naar huis kon. Maar ze zei dat ze nog wat zaken moest afmaken met de klas. Vanaf twee uur draaiden we een gezamenlijk programma. Ik had een leuk onderwerp (iets met vliegtuigjes vouwen en er een competitie mee doen) waarbij leuke prijzen gewonnen konden worden. De kinderen genoten, dit was geen alledaagse les. Ik vond dat het moest kunnen voor een vrijdagmiddag. Het is immers een combinatie van knutselen, tekenen, techniek en spel. En het was spannend tot de laatste minuut. Leuk hoor.

En dan merk je dat enthousiast lesgeven veel van je conditie vraagt. Ik was vrijdagmorgen zelfs wat stijf in de benen. Maar ik heb genoten en het spreekt voor zich dat we wat meer gezongen hebben dan men gewend was.
Volgende week ga ik weer in mijn gewone gareel. Ik weet nog niet wat de agenda brengen gaat en dat houd ik even zo.
Dat zie ik maandagochtend wel, heel misschien morgen al.

Verder hadden we de laatste raadsvergadering voor het zomerreces. Met een beetje goede wil knijpen we er, politiek gezien, twee maandjes vantussen. Er zal alleen vergaderd worden wanneer er echt dringende zaken spelen.

Nou, meer is er hier niet te melden. Ik heb zelfs nog geen tweede bakkie gepakt.
Dat ga ik nu even doen en lees dan ondertussen dit stukje na op typfoutjes.

 

Oh Happy Day


Op 21 juni 2011, in School, door Ron

Ik had jullie beloofd om je nog wat bij te kletsen over de studiedag van vorige week woensdag. Een dag die, ondanks mijn en Bettie’s belabberde toestand, een gezellige en vruchtbare dag was.
We hadden een volle agenda met voornamelijk evaluatie- en bespreekpunten.

Precies om elf uur arriveerde er iemand van de schoolbegeleidingsdienst voor de evaluatie van het huidige jaarplan en de opstelling van het nieuwe jaarplan. Dus allemaal zaken die we voor volgend schooljaar op de rails willen zetten. De man complimenteerde ons met het nieuwe schoolwerkplan waarin zaken al erg gedetailleerd zijn opgenomen. Dat laatste deed me deugd, ik had er heel wat uren in gestopt.

In de koffiepauze hadden we wat lekkers van Jeriene, die was eind april jarig geweest. Tussen de middag hadden we een uitgebreide lunch van Nancy, die was ook eind april jarig geweest, en Hilde, die afgelopen zaterdag jarig was. Het was een erg uitgebreide lunch, compleet met soep, broodjes en allerlei luxe beleg. Gezien mijn gezondheid heb ik er weinig van kunnen eten, maar de collega’s lieten het zich prima smaken.

Om drie uur arriveerde Patricia Foort, die ik had geregeld om een zang-workshop te komen geven als afsluiter van de studiedag. Als je nog eens iets leuks wilt doen met je team, dan is dit echt een aanrader. Na wat rek- en strekoefeningen, na wat ademhalingsrituelen en na wat inzingen staken we van wal. ‘Oh happy day’ was het nummer dat we met z’n allen in meerstemmigheid gingen neerzetten.
Meerstemmig was het zeker, maar of het ook zuiver was ? Zelf zing ik bijna nooit en ik vond mezelf dan ook meer brommen dan zingen. Veel tonen waren voor mij te hoog, zodat ik moest afzakken naar een lager octaaf en eerlijkheid gebiedt me ook te zeggen dat het zeker tien minuten heeft geduurd voordat ik het woord ‘jezus’ over mijn lippen kon krijgen.

Nee, dat ging niet vanzelf. Ik moest me echt ergens overheen zetten en bedenken dat het meer ging om het samen een stuk muziek zingen en niet zozeer om de tekst.
Na anderhalf uur werd het resultaat opgenomen, want volgens Patricia deden we het voortreffelijk. Dat had ik misschien ook wel gezegd als ik die workshop had gegeven, maar mijn twijfels had ik zeer zeker. Ik zou het in ieder geval niet op de planken hebben durven zetten.

Van de week kreeg ik het filmpje binnen en heb het even bekeken en beluisterd. Het is leuk om iedereen zo bezig te zien, al die pret enzo, maar met de zangkwaliteiten van ons schoolteam ga je het songfestival niet winnen, mensen. Daar zou je je oren bij dicht willen knijpen als dat zou kunnen.
Maar het was wel erg leuk om te doen. Muziek bindt, dat is maar weer eens bewezen.

En nee, ik ga het filmpje hier niet plaatsen.
Misschien ooit, heel erg ooit ..

 

Blik op week 25


Op 20 juni 2011, in Blik op de week, door Ron

En laten we op deze sombere maandag maar eens vooruitblikken op de nieuwe week. Vanmorgen ben ik aan het werk geweest en vanmiddag ook nog even, Ik spaar mezelf wat om in de running te blijven, maar erg jofel voel ik me nog niet.
Eén van de redenen dat ik vanmorgen naar school ging was de formatie voor het komend schooljaar waarvan wij dachten dat hij rond was, maar die nu in ene op losse schroeven staat. En het liefst wil ik dat we er met z’n allen uitkomen, in goed overleg, en zou ik niet graag de ‘baas’ gaan spelen en gaan commanderen. Toch, wanneer we verder niets opschieten zal ik het geheel wat directiever moeten gaan benaderen. Dat zou ik zelf jammer vinden.

Deze maandag staat er niet zo heel veel in de agenda, vandaar dat ik ook wat mijn gemak kan nemen. We mochten vanochtend twee nieuwe kindjes in groep vier verwelkomen en die hadden er een partij zin in. Groep vier wordt nu wel erg groot, vandaar dat we die groep volgend schooljaar als losse groep verder laten gaan.

Morgen probeer ik een hele dag aan de slag te gaan en wellicht moet dat ten koste gaan van de vergadering(en) van die avond. Er staat een ouderraadsvergadering, daarvoor sta ik niet ingepland (wanneer ik kan, ga ik sowieso) en een fractieberaad. Wellicht kan het fractieberaad via de mail. De agenda voor de raadsvergadering heeft niet zo heel veel verrassingen meer na de vergadering van vorige week.

Woensdag is het de eerste dag van het schoolkamp en dan zal ik, zoals gebruikelijk, de speurtocht verzorgen. Die is inmiddels uitgezet en uitgewerkt. Ik heb de krabbels van Annemarie vertaald, maar heb mijn  twijfels bij een ‘rechts’ dat volgens mij een ‘links’ moet zijn, geen onbelangrijk gegeven. Voor de rest is het wel een leuke tocht. Natuurlijk heb ik voor de winnaar een leuke prijs.
‘s Avonds hebben we een kort overleg met het oranjecomité en dat is nodig, want we moeten naar een stichting in verband met de financiën. We kunnen geen bankrekening openen zonder nummer van de Kamer van Koophandel en wanneer we ons daar willen aanmelden zullen we dat in de vorm van een stichting moeten doen. Die avond maken we dan wat afspraken over de functieverdeling en de gang naar de notaris.

Donderdag en vrijdag draai ik klas. Groep zes zal het met mij moeten doen. Vanwege vergaderingen kan ik niet mee op schoolkamp, hetgeen ik helemaal geen ramp vind, en daarom gaat Hilde mee. In ruil daarvoor draai ik klas, hetgeen ik ook helemaal geen ramp vind. Ik begreep dat de kinderen er al naar uit keken.
‘s Avonds heb ik een raadsvergadering met een best wel volle agenda. Tegelijkertijd is er een barbecue van ons samenwerkingsverband en die moet ik laten schieten. Jammer, ik was er vorig jaar ook bij, het is een leuke manier om eens informeel met elkaar van gedachten te wisselen. Wie weet kan ik er volgend jaar wel weer bij zijn.

Vrijdag sta ik dus ook voor de klas. Al met al een leuk weekje dus en ook weer erg afwisselend.

Aan mijn weekend heb je verder weinig gemist, ik heb dat voornamelijk horizontaal doorgebracht. Beetje zappen, af en toe een cryptootje, mijn wenkbrauwen eens opgehaald bij de zoveelste miljarden die we in Griekenland steken en bij het feit dat de regering niets kan doen aan een pedofielenvereniging. Wat is dat nu voor een regering ? Als je toch wilt dat dit niet doorgaat, gaat het toch niet door ? Even doorpakken en dit soor excessen de kop indrukken. Wie weet wat voor een naarsoortige verenigingen we straks nog meer moeten tolereren.
Verder heb ik wat bouwplannetjes liggen bedenken. Nu mijn zoon de deur uit is, heb ik de tweede bedstee in huis eigenlijk niet meer nodig. Met een beetje kunst- en vliegwerk kan ik daar een mooie inloopkast van maken. Dan blijft het aanzicht van de deurenpartij behouden en kan ik eindelijk mijn pakken eens op een normale manier kwijt.
Maar eerst van de zomer de badkamer afmaken. Leuk hoor, ik heb er nu al zin in.

 

Een aantal van jullie had het al voorspeld, maar zelf wilde ik er natuurlijk helemaal niet aan geloven. Afgelopen woensdag stond ik gebroken op na een woelige nacht en twijfelde ik om me ziek te melden voor de studiedag. Aangezien er nogal wat van afhing en er zaken geregeld waren, propte ik er wat paracetamollen in en zei in gedachten tot mezelf: ‘Vooruit met de geit, niet te flauw !’
Of dat nu verstandig was, dat weet ik niet, in ieder geval hebben we een vruchtbare studiedag achter de rug met een aantal leuke activiteiten, waarop ik in latere berichtgeving zeker nog terug zal komen.

Onder het teametentje begon de maag al wat te wringen en meldde ik me alvast af voor deelname aan de begeleiding voor de schoolreis. Jammer, want ik vind zulk soort uitstapjes met de kinderen erg leuk, maar ik besloot beter thuis te blijven en me te sparen voor de laatste cursusdag op vrijdag in Amsterdam. Daarin had ik immers een berg tijd gestoken en het zou jammer zijn wanneer ik de presentatie niet zou kunnen houden. Ik had hem al gepresenteerd tijdens de studiedag aan het team en voor sommigen was het een eye-opener, een andere kijk op de rol van de school, een andere kijk op de actieradius (zo noem ik het maar voor het gemak) van een hedendaagse schooldirecteur.

Helaas ging het vanaf woensdagnacht alleen maar meer bergafwaarts met de nodige lichamelijke ongemakken welke ik je hier besparen zal en heb ik alle afspraken moeten afzeggen. Het is niet anders. ‘Je vraagt erom’, heb ik al iemand horen zeggen en daarmee wordt gedoeld op mijn soms zo volle agenda. Ik kan alleen maar zeggen dat ik me daar niet onprettig bij voel en het me stukken gezonder lijkt dan maar wat bankhangen met chips en een afstandsbediening. Daar moet je mens voor zijn en dat ben ik niet en geloof me, ook dan word je op een gegeven moment teruggefloten door je lichaam.

Enfin, ik heb zojuist een boodschapje gedaan. Of ik dat wel of niet had moeten doen, dat zal zich uitwijzen, maar er moet hier toch iemand de boodschappen doen. Een beetje zweverig en zweterig nog een flesje gekocht voor mijn vader, het is immers vaderdag morgen, die ik dan maar vast in huis heb. Ik heb geen idee hoe ik me morgen voel en anders ga ik in de loop van volgende week even tussendoor op en neer.

Nou, je bent weer een eind op de hoogte van het wel en wee. Jammer genoeg meer wee dan wel, maar het komt goed. Herinner me er maar aan dat ik je nog bijklets over de studiedag, met die workshop muziek natuurlijk. Nadere informatie over de groepsindeling voor het volgend schooljaar kan ik je nog niet geven. We waren eruit, maar later bleek er een addertje onder het gras voor wat de bezetting van de groepen betreft, onze LIO-stagiaire is aan bepaalde groepen gebonden. We starten in ieder geval met een combi van de groepen één en twee, een combi van de groepen drie en vier, een losse groep vijf, een combi van de groepen zes en zeven en een losse groep acht. Dat staat nagenoeg vast.

 

Blik op week 24


Op 13 juni 2011, in Blik op de week, door Ron

En voor de zoveelste keer moet ik mij verontschuldigen voor het feit dat ik zo weinig schrijf en zo weinig op het forum aanwezig ben. Het is werkelijk razenddruk op school en er moeten nog een berg dingen afgerond worden voor de zomervakantie. Ik denk niet dat ik dat ga kunnen veranderen in de naaste toekomst. Maar goed, wie weet vallen er hier en daar wat gaatjes om te kunnen schrijven.

Ook de komende week zit vol. Morgen heb ik een hele dag administratie en die hele dag heb ik ook nodig. Aangezien het er de rest van de week niet van komt ben ik op de dinsdag aangewezen. Ik moet reageren op tal van mails, het ICT-beleidsplan moet de deur uit, ik moet zaken voorbereiden voor de studiedag van woensdag, er moet een nieuwsbrief geschreven worden en verder nog een berg kleine zaken die ik je ga besparen, maar die wel tijd in beslag nemen.

Woensdag hebben we de hele dag een studiedag. Toppers die dag zijn de evaluatie van het jaarplan en het opstellen van een nieuw plan, het nieuwe schoolwerkplan en natuurlijk de formatie voor het volgend schooljaar. Wie gaat wat doen en wanneer. Ik weet dat daar reikhalzend naar uitgekeken wordt. Wellicht praat ik je hier daarover bij, maar in ieder geval in mijn stukje in de laatste schoolkrant.

Donderdag ben ik ingezet, ook omdat ik het leuk vind hoor, bij de schoolreis van de groepen drie tot en met zes. Ik heb het programma nog niet gezien, maar ik weet ongeveer wat we gaan doen. Ook de organisatie van schoolreizen gaat buiten mij om, dat doen de leerkrachten van desbetreffende groepen zelf en eigenlijk hoort dat ook zo. Gezien het tijdstip van terugkeer en de ervaring dat zo’n dag behoorlijk wat energie slurpt, ga ik niet in hotel in Amsterdam om vrijdag de laatste cursusdag te volgen. Ik kan beter bijtijds naar bed, als een blok in slaap vallen en de vroege trein pakken van tien over zes.

Dus ja, vrijdag zitten we weer in Amsterdam. Mijn presentatie is klaar. Die heb ik gisteren op school afgerond. Ik heb hem on-line gezet, zodat ik op die manier, via het mailen van linkjes, de presentatie toch voortijdig in Amsterdam kan krijgen. Het filmpje met de interviews is een groot bestand, maar wel erg leuk geworden. Ik heb twintig minuten aan beeldmateriaal gedestilleerd tot een kleine drie minuten met de belangrijkste uitspraken. Mooi muziekje erachter zorgt voor de finishing touch. Jawel, ik ben heel tevreden met de presentatie en ik moet eerlijk zeggen dat hij er redelijk gelikt uitziet.

Mijn weekend heb ik dus deels op school doorgebracht, maar ik ben ook even aan het buurten geweest bij mijn zoon. Gistermiddag even voordat ik naar school ging, hij had kreeften in een bak die ik bewonderd heb, en gisteravond even voor een goed glas wijn. Ik heb nog niet bij hen gegeten, maar de wijn is werkelijk een juweeltje. Die vliegt erdoorheen. Toch heb ik de garantie gekregen dat de wijn aanstaande woensdag weer aangevuld is, dan gaan we er met het team wat eten.
Straks ga ik er ook even langs met de laptop om de menukaarten op internet te updaten en de drankenkaart aan te passen.

Je leest het, ik krijg het druk zat, maar vervelend is het vooralsnog niet.

By the way, ik denk dat ik door al mijn inspanningen van de afgelopen week ervoor gezorgd heb dat we volgend jaar qua leerlingenaantal niet onder de honderd zakken. Dat denk ik hè, ik vertel het voorzichtig, maar als het een beetje meezit ..

 

Even blazen ..


Op 9 juni 2011, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

Even blazen, even stoom afblazen. Ik zit zo tot over mijn oren in het werk dat ik me nu maar even aanzet om te pauzeren. Op dit ogenblik zit ik midden in een presentatie die ik maak voor mijn cursus in Amsterdam. Volgende week heb ik de laatste bijeenkomst en dan presenteert iedereen in tien minuten wat essentiële zaken die hij of zij heeft opgepikt van de bijeenkomsten.

Hilde keek gisteren even mee over mijn schouder en noemde mijn werk een echte ‘jou-presentatie’. Donker en net niet horror-achtig. Ik vind het nogal meevallen. Vandaag onttrok ik wat filmpjes van de camera. De interviews die we onlangs registreerden zijn leuk geworden. Ik knip die straks even op maat en verwerk ze in de presentatie. Jawel, dat kan.

Lees ik net een mailtje waarin staat dat cursisten verzocht worden de presentatie simpel (beperkt) te houden en daags tevoren op moeten sturen per mail. Wat moet ik daar nu mee ? Al mijn werk in de prullenbak en een paar simpele dia’s maken ? Al die interviews voor niets geweest ? Ze doen het er maar mee. Het enige waar ik me aan houd is de tijdspanne van tien minuten. Dat moet lukken. Opsturen per mail ? Dat zal een enorm bestand worden met die ingepaste filmbeelden. Ik zal zo wel een mailtje terugsturen. Ik neem het op de dag zelf wel mee en ik wil geluid.

Volgende week woensdag zal ik de presentatie in het team vertonen. Dan weten zij ook waar ik mee bezig was het afgelopen jaar. We hebben dan een studiedag, dus is er wel even tijd te vinden om mijn bevindingen te delen. Het is alweer de laatste studiedag van het schooljaar, dat is echt omgevlogen. Het programma voor die dag heb ik al klaarliggen. Het wordt een hele kluif, maar er zit ook de nodige dosis gezelligheid in. Jeriene zorgt voor iets lekkers bij de koffie. Nancy en Hilde zorgen voor een lunch en aan het eind van de dag gaan we een hapje eten met elkaar. Dat is inmiddels een goede gewoonte geworden. Voorgaande jaren had ik voor het team altijd een einde-schooljaars-cadeautje, gewoon, als blijk van waardering. Noem het maar een kanjerpremie ofzo. Dit jaar heb ik iets leuks geregeld ter afsluiting van de studiedag. Dus geen tastbaar dingetje om mee naar huis te nemen, maar een stukje entertainment waaraan zelf deelgenomen dient te worden. Ik durf welhaast te wedden dat ze het kunnen waarderen. Een muzikale workshop gaat het worden, verder zeg ik er nog niets over. Wie weet wie hier allemaal mee zit te lezen.

Ondertussen is iedereen hier druk bezig met de Grote Avond van morgen. Er wordt geoefend, er wordt geknutseld en ik heb zelfs al ouders bezig gezien om dingen te maken. Zelf weet ik er maar bar weinig van, het gaat een beetje aan me voorbij. Dat is, denk ik, inherent aan mijn dagelijkse werk. Ik ben met andere zaken bezig. Schoolplan, ICT-beleid, presentaties, schoolgids, jaarplanning en ga zo maar door. Natuurlijk ben ik er morgenavond wel bij.

Maar druk is het.
Ik loop in zeven sloten tegelijk en dat lukt net ..

 

Virtual Action Learning


Op 7 juni 2011, in School, door Ron

Vanochtend stond er een stukje over in de krant. Een school in Wilhelminadorp gaat binnenkort van start met Virtual Action Learning ofwel VAL. Omdat het een collega-school is, ben ik er, nieuwsgierig dat ik ben, even gaan luisteren om te weten wat het nu precies inhoudt. Zo heeft ook een aantal collega-directeuren gedacht, want de belangstelling was groot. Zowel van ouders als van collega’s.

De informatie werd verzorgd door een tweetal medewerkers van Edux, de onderwijsbegeleidingsdienst uit West Brabant, die dit concept waarschijnlijk helpt op poten te zetten. Het was een gelikt verhaal dat werd gedaan door een bevlogen medewerkster, die precies wist waarover ze het had. Ik denk dat ze blij zijn met deze kans om het concept neer te kunnen zetten.

Wat het precies is ? Het heeft in eerste instantie niets met specifieke computerhardware te maken, het is meer een didactiek die grotendeels gestoeld is op ICT. Kinderen gaan individueel met een opdracht op de computer aan de slag. Op deze school zal men zich in eerste instantie beperken tot de wereldoriënterende vakken, aardrijkskunde, geschiedenis, biologie of verkeer. De opdrachten worden dus digitaal geproduceerd en tussentijds geparkeerd op een on-line platform dat een beetje Hyves-achtig aandoet. De leerkracht kan via dat platform de diverse werkstukken bekijken en digitaal van commentaar voorzien. Ook kunnen leerlingen het werk van elkaar beoordelen, tips geven of hulp bieden. Het uiteindelijke resultaat moet gepresenteerd worden en krijgt een beoordeling. Aan de hand daarvan wordt het digitale werkstuk al dan niet in de etalage gezet, een verzameling werkstukken van kinderen dat aan de criteria voldoet. Kinderen kunnen waar dan ook inloggen op het platform, bijvoorbeeld vanuit de bibliotheek, om verder te werken of het werk van anderen te bekijken.

Is dit het onderwijs van de toekomst ? In principe is de werkwijze, met werkstukken aan wereldoriënterende vakken werken, niets nieuws. De rol van ICT in deze werkwijze is wel nieuw en die heb ik nog niet in het basisonderwijs gezien. Ik zal het verloop van dit traject met de nodige nieuwsgierigheid volgen, want ik heb hier en daar wel wat bedenkingen. Op dit ogenblik is er voor de minder begaafde leerling weinig compensatie; je zult als leerling dus een bepaald beginniveau moeten hebben. Ik vind de controle van de leerkracht modern geregeld, maar niet afdoende. Door de vrije manier van werken zou je net zo goed je moeder of een slimme buurman in kunnen schakelen om een stukje mee te schrijven. Dit eist dus wel discipline en ik ben benieuwd hoe daar vorm aan gegeven wordt. Wellicht is het starten met de wereldoriënterende vakken daarom wel ideaal.

In de inleiding werd een aantal redenen genoemd die ertoe bij zouden dragen om te starten met VAL. Zo schijnt uit onderzoek te blijken dat het sms-ende, twitterende, gamende, facebookende of chattende kind zogenaamde digidippen ervaart wanneer het op school is. Daar kennen we vaak nog een conventionele aanpak van leerstof en dat begint zo zachtjesaan wat vreemd te worden voor de nieuwe generatie. Ik heb daar zo mijn twijfels over hoor, dat zal de leeftijd zijn, denk ik.

Ik ben namelijk, volgens de juffrouw, een digital immigrant en geen digital native. De laatste generatie is de generatie die opgegroeid is met digitale toepassingen en niet met een Philips buizenradio. Screen-agers worden ze ook wel genoemd. Ik blijf er zelf wat moeite mee hebben, met dat virtuele gedoe, ook al lopen mijn meeste sociale contacten via internet.
En dan ben ik hier op school tussen de collega’s nog de meest digitale ..

Een beetje moderne kleuter stelt heel andere eisen dan de kleuter van een jaar of twintig geleden: