Meer van hetzelfde


Op 31 augustus 2011, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

Gisteren was mijn Eismann-diepvries-man aan de deur. Ik vind de diepvriesproducten die hij levert een uitkomst, ze zijn van een redelijk goede kwaliteit en de man houdt rekening met de tijd waarop ik thuis ben. Een vriendelijk ventje.

Gisteren vertelde hij me dat ik zo’n mooi horloge had en dat het ding goed bij me paste. Ik stond toevallig met opgestroopte mouwen, maar eigenlijk heb ik al jaren dat horloge. Dit keer was het inderdaad een nieuwe, maar dezelfde als de vorige. De vorige is in de verbouwing gebleven, omdat ik vaak te laat in de gaten heb dat ik dat ding nog uit moest doen. Helaas heeft het uurwerk de ladingen kalk, cement en tegellijm niet overleefd. Dit weekend hield het ermee op, maar ik had nog zo’n exemplaar liggen. Omdat ik het destijds wel een mooi horloge vond en er gaandeweg krassen op het glas kwamen, had ik er nog één gekocht.

Er zijn mensen die mij vragen hoe het komt dat ik zo lang met mijn schoenen doe en waarom ze er zo goed uit blijven zien, maar ondertussen ben ik dan al aan mijn derde paar. Jawel, wanneer schoenen mij bevallen, ik heb nog al een uitgelezen smaak, en lekker zitten , dan koop ik er gewoon meer van. Dat kan je misschien gek vinden, maar ik vind dat heel gewoon. Ik vind namelijk niet zo snel schoenen naar mijn zin en wanneer het paar aan vervanging toe is, wil ik niet iets gaan moeten kopen dat mij eigenlijk niet zo bevalt. Dan ben ik blij met een extra paar en in de tussentijd kijk ik eens op mijn gemakje rond naar schoenen die ik echt leuk vind.

Nou, dan voel je het wel aankomen zeker ? Dat heb ik ook met kostuums. Daar koop ik er ook een paar van wanneer het me bevalt. Soms lijkt het veel op een ander en zit er een klein nuanceverschil ergens, maar soms is het ook een identiek exemplaar. Thuis heb ik nog twee kostuums hangen waar de prijsjes nog aan zitten. Ze zijn nog nieuw, maar niet anders, maar ik weet zeker dat het een fijn kostuum is. Zo loop ik er altijd bij zoals ik zelf wil. Wanneer ik in de loop van de tijd weer eens tegen iets anders aanloop dat mij bevalt, koop ik dat en wanneer het lekker zit, dan koop ik er nog één (of twee).

Sommigen noemen mij in dat opzicht wat autistisch. Misschien is dat wel zo. Veel mensen hebben dan een vleugje autisme op dit of een ander vlak en zijn ook niet zo in zijn voor gedwongen verandering.

Zo zweren veel mensen bij hetzelfde merk margarine, tandpasta, koffie of mayonaise. Meestal kopen ze daar wat meer van, want ze willen niet zonder zitten of genoodzaakt worden hun toevlucht te nemen in een ander merk. Gek genoeg schijnt dat ook vaak het merk te zijn waarmee men groot geworden is.

Het is nog maar de vraag of het een afwijking is. Misschien is het wel een vorm van zelf de touwtjes in handen willen hebben. Zelf willen uitmaken wanneer het tijd voor verandering is en dat niet willen laten bepalen door de commercie, de mode of de levensduur van een bepaald product.

Wanneer je, net als ik, in een bepaalde stijl door het leven wil, is ‘meer van hetzelfde’ een prima oplossing.

 

Blik op week 35


Op 29 augustus 2011, in Blik op de week, door Ron

En terwijl de omroeper op de radio bericht over een nieuw schietincident op de snelweg, staak ik mijn zoektocht naar model beleidsplannen ICT op het internet om even de week te bekijken. Laten we daar maar eens een blik op werpen en mijn Google-agenda openslaan. Zo’n agenda zou ik iedereen aanraden die een beetje geïnteresseerd is in nieuwe mogelijkheden. Mijn agenda staat dus ergens op het internet geparkeerd en is benaderbaar met een wachtwoord. Zowel thuis op de laptop, op school op de PC als onderweg op de tablet kan ik die agenda raadplegen en aanpassen en dat werkt een partij makkelijk. Cloud computing op een eenvoudige manier.

Op maandag staat er niet veel extra’s, helemaal niets dus. Morgenochtend zit ik in Wilhelminadorp voor het eerste directie-overleg van dit schooljaar. Het lijkt me leuk om iedereen weer eens te zien.
Woensdagochtend komt er een nieuwe accountmanager van de netwerkbeheerder kennismaken. Ik hoop dat ik het met hem net zo goed vinden kan als met de vorige accountmanager. Goede contacten op dat terrein levert alleen maar voordelen op. De oude accountmanager, die nu bij een ander bedrijf werkt, heeft ook al gebeld. Hem zie ik over een paar weken. Dan komt hij praten over zijn nieuwe business. Ook iets met ICT en cloud computing.

Op donderdag en vrijdag staat er (nog) niets, maar wees niet ongerust, ik heb het druk zat. Zaterdagochtend maak ik mij verdienstelijk op gemeentegebied. Elk jaar houdt men een boerenontbijt voor nieuwe inwoners. Mensen die het afgelopen jaar in de gemeente zijn komen wonen. Onze fractie verzorgt de drankjeshoek. Koffie- en theeschenken, allerlei melkjes en sapjes. Oké, je moet er wat vroeg voor uit de veren, maar het is altijd erg leuk om te doen. De hele gemeenteraad wordt uitgenodigd om te komen helpen, maar in feite zijn wij steeds de enigen. Jammer, want het is een leuke manier om eens van gedachten te wisselen met de bewoners.

Een redelijk weekje voor de deur dus. Goed te doen en ruimte voor onverwachte zaken.

Mijn weekend heb ik weer doorgebracht in mijn oude kloffie waar ik ongenadig uitgescheurd ben, maar niemand ziet dat. Als ik naar de bouwmarkt ga draag ik mijn shirt over mijn broek en niet erin.
Jawel, het schiet redelijk op. Ik heb het geheel rondom mijn wastafel getegeld en gevoegd. De wastafel verankerd en van de week kan die weer aangesloten worden op het koud en warm stromend water. De spiegel moet ook nog terug. Dat mis je hoor, wanneer er een spiegel weg is. Dan lijkt de boel een stuk kleiner.
Ook heb ik wat accesoires gehangen zoals een handdoekenrekje en een zeepdispenser, dus die wastafelkant gaat er al redelijk op lijken. Ik wacht alleen nog op mijn bestelde tegelstripje. Ik heb nu in de tegelwanden een open stukje van twee centimeter op één meter hoogte ongeveer. Ik denk dat ze er over twee weken zijn. Dan kan ik ze op maat slijpen en erin plakken. Het weer belooft aardig bij te trekken naar het einde van de week toe, dus dan kan ik weer verder met de stoffige werkzaamheden.

Het lukt overigens nooit om het binnen allemaal stofloos te laten verlopen en dat raak je op den duur wel een beetje beu. Al dat geknars en geschuur. En dan moet je beter niet, net als ik, op zwarte sokken door het huis lopen. Ik doe het toch. Wie ziet het ?
Ik heb trouwens alleen maar zwarte sokken.

 

Onweer


Op 26 augustus 2011, in Algemeen, door Ron

Vanochtend onweerde het, eigenlijk onweerde het wel vaker deze week. Volgens de weerman heeft het te maken met een overgang van warme temperaturen naar koelere temperaturen. Op de grens van warme en koude lucht kan het vaak gaan spoken.
Hoewel het soms een fraai schouwspel is, ben ik er niet gek op. Al helemaal niet wanneer ik op straat loop. Vroeger voelde ik me nog wel veilig in de auto, maar ik weet niet of een cabrio dezelfde veiligheid biedt.

Het feit dat ik niet zo dol ben op onweer heeft misschien wel te maken met mijn moeders reactie op dit weertype in de jaren dat ik een klein ventje was. Door de watersnoodramp had mijn moeder al een serieuze vorm van watervrees en vanwege de oorlog wist ze dat wanneer een huis getroffen werd door een bom, de trap één van de laatste zaken is die blijft staan. Dus bij naderend onweer had mijn moeder dus de behoefte om onder de trap te gaan zitten, daar was een soort kast, en nam daarbij de aanwezige kinderen mee. Gek genoeg weet ik dat nog als de dag van gisteren.

Onweer heeft alles te maken met statische elektriciteit. Stijgende droge, warme lucht die op de grens wrijft met dalende, vochtige koude lucht wekt statische elektriciteit op. Dezelfde soort elektriciteit die we kennen van knetterend wasgoed of dat schokje dat je soms krijgt bij het aanraken van sommige dingen, maar dan in het groot. Bij onweer praten we over miljoenen volts. Wanneer de elektriciteit de kans krijgt zal er een ontlading plaatsvinden naar de aarde, naar een andere wolk of naar een ander (negatief geladen) deel van dezelfde wolk. Die ontlading, die grote vonk, zien we als lichtflits. Omdat de ontlading gepaard gaat met een plotse luchtverplaatsing, de lucht rondom de vonk wordt immers heel snel heet, horen we daarbij gedonder.
Zowel donder als bliksem kunnen voor de mens schadelijk zijn.

Er gaan veel geruchten over de do’s en don’ts tijdens een onweersbui, maar het veiligst zit je toch wel thuis of ergens anders binnen. Niet dat daar de bliksem niet kan inslaan, maar de enorme hoeveelheid stroom zal verdeeld worden om zich een weg naar de aarde te banen. Bij fikse regen zal de natte buitenkant een deel kunt afleiden, een ander gedeelte zal zijn weg zoeken door metalen leidingen. De bijkomende scholkgolf en hitte kunnen het huis flink beschadigen, maar je leven is redelijk veilig.
In de auto zit je ook redelijk veilig. Omdat elektriciteit graag naar de aarde stroomt, zijn de banden en de lucht die erin zit een belemmering. Of je cabriodakje het gaat overleven, daaraan twijfel ik ernstig.

Het meeste risico loop je als mens in het open veld. Omdat de elektriciteit graag aarding zoekt, zal het inslaan op hoge punten, het liefst van geleidend materiaal. Een mens bestaat voor tachtig procent uit water en dat is een prima geleider voor elektriciteit. Uitkijken dus wanneer je overvallen wordt door onweer in het open veld, bovenop een dijk of op een sportterrein. Wanneer je echt nergens naartoe kunt, kun je jezelf het best zo klein mogelijk maken door op je hurken te gaan zitten, voeten bij elkaar (het liefst op je tenen, maar hou dat maar eens vol) en je hoofd zo laag mogelijk. Een boom is niet zo’n beste beschutting. Je staat dan wel droog, maar de boom is een mooi hoog punt in de omgeving.

Er zijn ook nogal wat fabels die met onweer te maken hebben. Eén ervan stamt uit de middeleeuwen. Toen riep men gods hulp aan door de kerkklokken te luiden tijdens onweersbuien. Daarbij werd de klokkenluider vaak de dupe.
Op veel middeleeuwse klokken staat nog te lezen: Fulgura Frango. ‘Ik breek de bliksem’.

 

Weggebruik


Op 25 augustus 2011, in Algemeen, door Ron

Niet alleen de weggebruikers die onder invloed van alcohol zijn krijgen een bekeuring of lopen het risico hun rijbewijs kwijt te raken, maar er wordt nu aan een wetsvoorstel gewerkt dat erin voorziet dat ook gebruikers van drugs dezelfde straf kunnen verwachten.

Natuurlijk zijn er weer allerlei commentaren te vinden op het internet van  mensen die alcohol en wiet met elkaar gaan vergelijken om te kijken wat er nu zwaarder is en welke effecten het meest de rijvaardigheid beïnvloeden, maar ik vind het in het kader van de verkeersveiligheid vergelijkbaar. En nee, ik vind dat niet ouderwets in een manier van denken, ik vind het gewoon niet kunnen.

Zolang er sprake is van middelen die je anders maken dan je nuchtere ‘ik’ heb ik er al moeite mee. Je voelt je anders, je reageert anders. Vaak lees ik de site van de Zeeuwse hulpdiensten en daar wordt nogal eens melding gemaakt van drankrijders, al dan niet naar aanleiding van een ongeluk. Het zal je maar gebeuren dat je op de weg geconfronteerd met iemand die dronken of stoned is. Jammer genoeg zijn er mensen die daarover mee kunnen praten en jammer genoeg zijn er mensen die daar niet meer over mee kunnen praten.

Ik gun iedereen zijn of haar pleziertje, maar men moet wel weten waar men mee bezig is. Zelf lust ik ook graag een glaasje wijn hoor, maar daarna in de auto stappen ? Ik gebruik nooit alcohol overdag, dus kom daarmee minder in de verleiding. ‘s Avonds, wanneer er niets meer van mij verwacht wordt, is het voor mij de tijd om eens van een glaasje te genieten.

Mensen die rijden met een flinke slok op of een pittige joint achter de kiezen beschouw ik als crimineel. Zij brengen zichzelf en anderen in gevaar met het risico op dodelijke gevolgen. Het is goed dat daarop gecontroleerd wordt.

Maar hoe zit het dan met de mensen die onder invloed van kalmerende middelen achter het stuur kruipen ? Weet je wel, van die medicijnen waarvan je op de bijsluiter leest dat ze de rijvaardigheid kunnen beïnvloeden ? Daarvan zijn er nogal wat gebruikers dagelijks op de weg. Dat telt schijnbaar niet mee, maar de gevolgen kunnen even rampzalig zijn ..

 

Schooltijden


Op 24 augustus 2011, in School, door Ron

Gisteren werd mij gevraagd hoe het nu zit met de tijden die op school gehanteerd worden. Is dat bij de wet geregeld ? Kan een school zomaar tijden veranderen ? Waarom lees je daar niets over in de media ?

De exacte schooltijden, dus tijdstip van aanvang en einde van de lessen, zijn niet bij wet geregeld. De wet op het primair onderwijs heeft wel kaders gesteld waarbinnen de school moet blijven. In die wet wordt een minimaal aantal uren van de totale schooloopbaan vermeld (7520) en een minimaal aantal uren voor de totale onderbouw (groepen 1 t/m 4) en de bovenbouw (groepen 5 t/m 8).

Dat is zo’n beetje het kader waarbinnen de scholen moeten blijven. Daarnaast wordt er nog gesteld dat de school moet zorgen voor een evenwichtige verdeling van de activiteiten per dag. De school bepaalt het lesrooster en dient daarbij pauzes in acht te nemen die ook daadwerkelijk de dag ‘breken’. Er wordt geen maximum aan het aantal uren per dag gesteld.

Dus het kan heel goed voorkomen dat je een aantal scholen kent met verschillende lestijden. Voor ons is het handiger dat we zo’n beetje dezelfde lestijden hanteren als de buurscholen, maar verplicht is het niet.
De meeste scholen zijn op woensdagmiddag vrij, maar dat is ook niet verplicht. Er zijn scholen die vijf gelijke dagen draaien (continurooster) en er zijn scholen die kiezen voor een andere vrije middag. Er zijn dus veel mogelijkheden, als men maar binnen de kaders van de wet blijft.

Het spreekt voor zich dat scholen niet zomaar aan lestijden gaan sleutelen, instemming van ouders is gewenst.

Komend schooljaar start een aantal Nederlandse scholen met flexibele lestijden, dit bij wijze van experiment. In overleg met ouders kan doorgegaan worden met lesgeven in vakanties en data van vakanties kunnen flexibeler worden. Natuurlijk moeten ook zij zich houden aan het minimaal aantal gestelde uren in acht jaar en moet er sprake zijn van een onderwijskwaliteit die op orde is.

Scholen zijn verplicht om in hun schoolgids te vermelden hoe de schooltijden en vrije dagen geregeld zijn.

 

Blik op week 34


Op 22 augustus 2011, in Blik op de week, door Ron

Zo, maandagmiddag, de eerste dag van het schooljaar. Alles draait hier weer alsof er nooit vakantie was. Een spannende dag voor nieuwe leerlingen, maar ook voor de kinderen van onze nieuwe groep drie. Op één of andere manier is de overgang van groep twee naar groep drie er toch één die indruk maakt. Ik denk dat deze overgang van alle overgangen de grootste is.

Ik heb me vanmorgen vooral dienstbaar opgesteld. Lijsten maken, computers afregelen en mensen wegwijs maken. Ik heb met Bettie overleg gehad over de invoering van het werken met groepsplannen, dat, met ingang van dit schooljaar, vorm moet gaan krijgen.

Na schooltijd spreek ik de teamleden. Niet alleen om deze eerste dag te evalueren, maar om een nieuwe vergaderstructuur te lanceren. Waar ik voorheen koos voor minder vergaderen, maar uitgebreider, ga ik nu kijken of we de vergaderfrequentie op kunnen schroeven en aan kunnen sturen op beknoptheid. Daarbij wil ik de woensdagmiddag, onze oude vergadermiddag, ontzien omdat er vaak allerlei cursussen georganiseerd worden op die middag.
Straks ga ik peilen hoe de teamleden erover denken.

Laten we maar eens kijken wat de agenda deze week gaat brengen. De politiek is nog niet begonnen en ook op onderwijsgebied moet de agenda nog gevuld worden. Uit ervaring weet ik dat dit niet al te lang op zich laat wachten.

Vandaag staat er weinig bijzonders en morgenochtend zit ik op een Goese school waar net een nieuwe directrice is begonnen. Er waren wat vragen op het gebied van ICT die ik zo goed mogelijk ga beantwoorden en waar mogelijk met oplossingen komen. Door het mobiliseren van leerkrachten en het verdwijnen van de oude directeur is er helemaal geen ICT-er. Dat is in het hedendaagse moderne onderwijs een gemis.

Woensdag is nog leeg en donderdagavond zit ik in het gemeentehuis voor een bijeenkomst van de begeleidingscommissie Project Krimp. Daar maak ik deel vanuit en hoop er tevens voor onze school mijn voordeel mee te doen.

Voor vrijdag staat er ook niets. Dus mocht je me nodig hebben, na schooltijd dan, dan is dit een uitgelezen week. Onder schooltijd heb ik het druk zat.

Hier zijn ondertussen de vakanties al uitgebreid besproken. Iedereen is weer geland, letterlijk en figuurlijk, en kan er fris tegenaan. En de vraag hoe het staat met El Baño de la Casa wordt dan ook meermaals gesteld.
Het heeft even geduurd voordat ik dat bouwritme weer oppakken kon, maar uiteindelijk ben ik in de vierde vakantieweek weer in de oude kleren gegaan. Ik ben met gasbetonblokken aan de slag geweest en heb me aan het tegelen gewaagd. Dat zijn twee karweitjes die je buiten moet doen in verband met stof, maar niet in de regen. Gasbeton werkt niet lekker wanneer het nat is en een elektrisch zaagtafeltje voor de tegels is ook niet gek op een bui met regen.
Toen bleek ik nog met een kleurverschil in mijn tegels te zitten en heb ik zelfs een deel van mijn werk weer van de muur moeten rammen. Jawel ‘rammen’, dat is het enige goede woord wat zowel de activiteit als mijn gevoel verbeeldt.

Nu wordt het wel netjes hoor en sta ik soms versteld van wat je al niet zelf kunt. De muren zijn een meter hoog getegeld en omdat ik veel met zwart werk, zowel tegels als voegwerk, wacht ik nu op een metaalkleurige keramieke tegelstrip die ik besteld heb. Die moet de boel een beetje genuanceerd gaan breken. Die is echter pas over twee weken binnen.

Als het klaar is maak ik wel een fotootje, dan kun je je er een voorstelling van maken.
Ik vind het in ieder geval erg chique ..

Wacht, ik heb nog een fotootje liggen van toen ik met de vloer klaar was: 

Zoiets dus, maar dan overal.

 

Klaar voor de start


Op 17 augustus 2011, in School, door Ron

Het is vandaag alweer de derde dag dat ik bezig ben op school. Traditiegetrouw kwamen de meesten van ons op dinsdagmorgen om tien uur rond de tafel met een kopje koffie. Dat doen we al jaren en ik heb geen idee waarom dat zo gegroeid is, maar het is min of meer een ongeschreven regel. De laatste dinsdag van de vakantie, tien uur, even bijkletsen en voorbereidingen treffen.
Op het gemakje, dat dan weer wel, langzaam wennen aan het ritme van de schooldagen.

Zelf ben ik dus al vanaf maandag bezig. Ik had een gesprek met een ouderpaar uit een naburig dorp en daarna ben ik bezig geweest met activiteiten die te maken hebben met de jaarovergang op ICT-gebied. Ervoor gezorgd dat de leerlingen in hun nieuwe lokaal of klas het juiste inlogscherm krijgen en de juiste software krijgen voorgeschoteld. Ook voor de leerkrachten verandert er dan hier en daar wat. Een saai werkje, maar het moet wel gebeuren.

Gisteren was dus bijna iedereen op school. Met uitzondering van Annemarie, Ella en Jeriene, waren we compleet. Dianne, Ann en Mariel had ik maandag al gesproken. Natuurlijk vierden de vakantieverhalen hoogtij onder de koffie.
De tweeling was in Kortgene gelegerd en hadden eigenlijk hetzelfde weer dan hier. Niet om over naar huis te schrijven dus. Michiel heeft wat dagtripjes gemaakt, maar is vooral bezig geweest in en om het huis en met het paard. Het lijkt erop dat hij paarden toch wel leuk gaat vinden.
Bettie was in Noord Holland terecht gekomen en had redelijk weer getroffen. Laten we er vanuit gaan dat ‘redelijk’ een subjectief begrip is. Dianne had prima weer in Frankrijk en Hilde heeft het evenzo getroffen in Italië en Oostenrijk. Nancy was eigenlijk een beetje op de ‘bonne-fooi’ naar Frankrijk gereden en heeft het prima naar haar zin gehad. Niets van tevoren besproken, gewoon kijken waar je uit komt. Dat is ook wel een beetje mijn manier om rond te trekken.
Iedereen lijkt goed te zijn uitgerust en heeft er zin in om weer te gaan beginnen.

Ik heb zojuist een rondje gedaan en de groepen drie tot en met zeven staan een eind klaar. Michiel is met zijn groep acht nog niet zo ver en Annemarie zou aan het einde van de week de groepen één en twee klaarzetten met behulp van familieleden. Ik ben benieuwd wat ze van haar nieuwe vloerbedekking vindt. Ik vind het er in ieder geval lekker fris uitzien, dat blauw. Het ligt ook wel mooi strak, dat hebben de mannen van TMC goed gedaan.
Als straks de schilder ook nog eens geweest is, zitten we er weer netjes bij.

Vooralsnog zijn de meesten klaar voor de start.
Jawel, dat komt allemaal goed voordat het maandag is.

 

Even bijkletsen III


Op 11 augustus 2011, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

En met de derde ouderwetse groeten uit Wissenkerke ga ik er nog even voor zitten om jullie bij te kletsen. Ik vond het zomaar een leuk oude ansicht en ik denk dat, vanuit dit gezichtspunt, er helemaal niet zoveel veranderd is. Jawel, de galerie links op de hoek is verbouwd en rechts op de hoek is Hotel de Kroon natuurlijk veel groter geworden, er zijn wat pandjes verdwenen, maar qua ‘beleving’ is het in mijn ogen niet zoveel veranderd. Een leuke doorkijk naar de molen, zoals we dat nu nog hebben.

Aan het begin van de vierde week vakantie, nu zo’n anderhalve week geleden, ben ik toch maar in de oude kleren gegaan om de badkamer (de natte hoek) verder in orde te maken. Ik ben met natuursteen aan het sjouwen geweest, gasbetonblokken en tegels. Echt iets getegeld had ik nog nooit. Wel al eens een tegel gelegd, maar nooit mooi zodat het klopt allemaal. Ik kan je vertellen, dat is een kunst apart, maar wanneer het eenmaal goed ligt, heb je echt eer van je werk. Ik heb (natuurlijk) donkere tegels en die heb ik gevoegd met antraciet-kleurige cement. Ziet er erg sjiek uit en maakt het niet zo heel hokkerig. Ik doe de wanden ook maar met dezelfde tegels, denk ik, maar ik moet eerst wachten op een partijtje tegelstrips die in bestelling zijn. Om het niet al te doods te maken zet ik er een keramische metaalkleurige tegelstrip in van anderhalve centimeter hoog. Dat breekt die zwarte vlakken mooi lijkt me. Zeker weten doe ik het niet, want ik heb het maar op de gok besteld. Maar het komt er allemaal heel netjes uit te zien. Sjonge, als je dat vergelijkt met wat het ooit was ..

Mag ik jullie hartelijk danken voor de gelukwensen die ik heb ontvangen met mijn verjaardag ? Erg lief ! Per mail, per post, per sms, erg attent. Zoals gewoonlijk was ik op mijn verjaardag niet thuis. Ik ben altijd de hort op, heerlijk, en dat is voor de eventuele verjaardagsvisite ook gelijk duidelijk: ‘Hij is er niet. Nou, dan gaan we volgend jaar wel.’
Wanneer mijn broer nog geleefd had, hadden we misschien dit jaar wel een feestje gehouden, zo spraken we ooit eens af. Ik zou mijn zoon dubbelen en mijn broer spiegelen en daarbij komt dat we dan alledrie in de tafel van negen zitten. Mijn broer zou de dag na mij vijfenveertig geworden zijn. Elk jaar ben ik er toch nog een beetje stil van.

Het weer in Zeeland is ondertussen hopeloos. De slecht-weer-voorzieningen doen goede zaken. Wedden dat het na de zomervakantie weer mooi wordt ? Vorig jaar was het ook niet al te bar. Toen was het voor en na de zomervakantie ook mooi. Mijn zoon doet goede zaken met zijn nieuwe restaurant. Soms zit het er zo afgeladen dat ze mensen weg moeten sturen en dat is wel jammer natuurlijk. Gelukkig zijn er daar in de buurt meer eetgelegenheden waar men terecht kan.
En dan ga ik er soms een wijntje halen en dan zit ik zomaar te genieten van al die bedrijvigheid. Ze doen het leuk. Er heerst een soort ongedwongen sfeertje. Erg gezellig.

Als laatste kan ik jullie melden dat mijn TV onder al het klussen door stuk is gegaan. Ik had hem eigenlijk nog niet zo lang. Het was al zo’n platte. Maar lang genoeg om niet meer in de garantie te vallen natuurlijk. Je zag er niks aan hoor, maar je zag er ook niets meer op. Het ding ging gewoon niet meer aan. Het lampje knipperde wel om aan te gaan, maar vervolgens vertikte hij het. Op internet bleek dat het een veel voorkomende kwaal is bij dat merk TV, maar daar ben je dan niet mee geholpen wanneer blijkt dat er geen remedie voor is.
Dus ja, nu staat er een nieuwe, een iets grotere en ik heb gelijk ook maar digitale zenders in huis gehaald via Delta TV. Zo, dat is me een partij scherp beeld ! Om je lekker te maken krijg je in het begin een dag of tien het hele aanbod te zien. Natuurlijk om je lekker te maken, zodat je zou besluiten om extra sport- of filmzenders te nemen. Maar normaal gesproken ben ik amper ‘s avonds thuis, dus voor mij heeft dat niet zoveel zin. Die filmzenders zijn overigens wel de moeite waard, vind ik. Al was het alleen maar om ongestoord, zonder reclameboodschappen, een film uit te kunnen kijken.
En er wordt, zo kwam ik per ongeluk achter, af en toe een pittige film vertoond. Flitspalen en prutsmutsen in actie, zullen we maar zeggen. Nu is dat niet zo mijn manier van kijkplezier, maar er gaat me toch wel wat dagen. Wanneer dit het goede voorbeeld moet zijn voor de jeugd die graag volwassen wil worden, komen we natuurlijk nooit aan ons leerlingenaantal op school. De moderne manier van seks hebben is alles behalve vruchtbaar.

Zo, de krimp in het kort uitgelegd door Ron.