I-Pad 3 versus Samsung Galaxy Tab


Op 27 juni 2012, in Internet, door Ron

En nu ik toch vorige week een ‘versus’ berichtje typte over Saab en Volvo, dan kan ik deze week wel eens een ‘versus’ berichtje schrijven over de I-Pad en de Samsung Galaxy.
Ik heb deze tablets nu immers allebei en één daarvan zit in mijn tas en één daarvan ligt thuis in de gang.

Zo ongeveer een maandje geleden ontving de pilotgroep ‘Papierarm vergaderen’ hun nieuwe I-Pad om daarmee een start te maken met de aanloop naar papierarm vergaderen. Dat papierarm vergaderen was voor mij eigenlijk niets nieuws, dat deed ik al zoveel mogelijk waar dat kon. Dat is volgens mij niet een kwestie van het juiste apparaat, maar meer een kwestie van de juiste apps en de handigheid die je hiermee hebt.
Er is draaloos internet in de raadszaal, dus kan je met om het even wat voor een apparaat papierarm vergaderen en is de aanschaf van een I-Pad eigenlijk overbodig. De meeste raadsleden hebben wel een laptop en daarmee kun je net zo goed papierarm vergaderen. Wie handig is met zijn telefoon, die lukt dat ook nog aardig.

Ik werk al een jaar met de Samsung Galaxy Tab met de Android-besturing. Ik vind dat handig omdat dat ook op mijn telefoon zit en het door Google min of meer op de markt is gezet. Het apparaat is volledig beheersbaar en af te stemmen op je persoonlijke wensen. De meeste apps kun je gratis downloaden.
De batterij gaat een uurtje of acht mee afhankelijk van de toepassingen die je gebruikt. Via bestandsbeheer, een soort verkenner, kun je eenvoudig muziekjes of documenten verwijderen of schikken al naar gelang je eigen wens.
Wanneer ik de Galaxy aan mijn Windows-computer hang. zie ik hem als een extra schijf en kan ik er dus ook met mijn computer zaken in wijzigen of overzetten. Ik zou hem kunnen laten synchroniseren, maar daar kies ik niet voor.
Kortom, ik ben dik tevreden over die Samsung, waarvoor overigens ook trendy hoesjes verkrijgbaar zijn en waarmee ik me helemaal niet schaam op ICT-bijeenkomsten waar menigeen zich bedient van een I-Pad en een I-Phone.

Dus ja, ik moest wel even wennen aan die I-Pad drie waarop alles zat. Ook WIFI, net als op de Samsung, maar ook drie-gee waarmee je met je simkaart ook elders kunt internetten, daar waar geen WIFI beschikbaar is.
De I-Pad is een mooi en handzaam apparaat, weliswaar geen stereo-speakers (wel op je headset), maar de muziekkwaliteit is erg goed. De I-Pad is iets kleiner en ietsje dikker (fracties van milimeters hoor).
Het apparaat heeft aan de schermzijde één ‘home- toets’ waarmee je verschillende zaken kunt regelen en de batterij gaat, denk ik, gemiddeld ook zo’n acht uren mee.
Net als bij de Samsung kun je er alleen een brede plug in kwijt voor verbindingen en opladen en heeft het geen directe USB.
Het opstarten gaat een stuk sneller dan bij de Samsung al wordt het aldoor invoeren van een vier-cijferige code wel wat vervelend. Het schijnt dat je die kunt uitzetten, maar bij mijn I-Pad staat het, ik denk van gemeentewege, standaard ingesteld.
Via de App-store, kun je net als bij Google Play, diverse apps kopen en downloaden, sommige apps zijn ook gewoon gratis. Ook de Google-agenda wordt door de I-Pad feilloos ingelezen.

In vele opzichten lijken de beide tablets dus op elkaar en dan ga je kijken hoe je het apparaat inzet in de praktijk, bijvoorbeeld bij een raadsvergadering. Aangezien de meeste documenten in PDF worden aangeleverd door de griffier, heb je een goede PDF-reader nodig met mogelijkheden om zaken te arceren, te omcirkelen, te high-lighten en een snelle bladermogelijkheid is bij grotere bestanden mooi meegenomen. Na wat zoeken kun je zo’n app voor beide apparaten vinden, al dan niet gratis.

Het is echter wel de I-Pad die ik thuis laat liggen en niet meeneem. Na de laatste raadsvergadering heb ik hem niet meer in mijn handen gehad. Of dat aan dat apparaat ligt of aan mij, dat weet ik niet, maar ik denk het laatste.
Ten eerste ben ik gewend aan de Android-besturing en ten tweede laat ik me niet graag betuttelen. Ik wil alles kunnen controleren op zo’n tablet en aangezien dat bij de I-Pad maar in beperkte mate kan, geef ik de voorkeur aan de Galaxy.

‘Is dat dan niet zonde ?’ zou je je af kunnen vragen. Dat er bij mij zo’n duur ding ligt te verinteresten ? Dat is ook zo. Het apparaat heeft voor mij geen directe meerwaarde, het wekt zelfs niet mijn interesse. Misschien dat ik er in de Zomervakantie nog eens naar kijk, maar ik vermoed dat ik hem inlever bij de gemeente. Wellicht dat men er een ander blijer mee kan maken. Ik ben al te ver gevorderd met het tabletgebruik en heb geen zin om me zo’n zelfde apparaat eigen te maken.

Maar ik heb het in ieder geval geprobeerd hè.

 

Blik op week 26


Op 24 juni 2012, in Blik op de week, door Ron

Buiten is het winderig, guur en regenachtig. Binnen is het lekker en je zou bijna de kachel aansteken. Best gezellig, maar of dit nu past bij de tijd van het jaar ? In ieder geval trekt het geen toeristen en die paar die er zitten zullen in de loop van de dag wel huiswaarts keren. Bij mooi weer zitten we hier altijd met een file omdat iedereen zo lang mogelijk van het weer wil genieten en massaal in de avond naar huis gaat, op dagen als deze vertrekt men gedurende de dag.

Voorlopig hebben wij nog geen vakantie, we moeten er minimaal nog een weekje tegenaan. Toch, en dat geldt voor de meeste scholen in deze periode, is een beetje mooi weer fijn wanneer er buitenactiviteiten gepland staan. Met de schoolreizen hebben we gemazzeld, dat waren mooie dagen, maar het schoolkamp had het iets minder getroffen. Ik heb me laten vertellen dat het er in ieder geval niet minder gezelliger van werd.

Week zesentwintig, halverwege het kalenderjaar alweer, de laatste week van het schooljaar want wij zitten in de regio die het eerst met vakantie mag. Dat betekent dat het een weekje wordt van rapporten, opruimen, afscheid van de laatste groep, tafels en stoelen stapelen en een laatste schooldag met leuke activiteiten.

Ik ga kijken hoe mijn week eruit gaat zien. Aangezien ik geen klas heb, zal dat ongetwijfeld anders zijn.
Maandagmiddag draai ik even de groepen zes en zeven. Hilde moest weg en vroeg me heel lief of ik haar klas wilde draaien. Ze weet ook dat, wanneer ik niets in mijn agenda heb staan, ik dat graag doe. Zo moeilijk te vervangen is die maandagmiddag nu ook weer niet.
‘s Avonds heb ik een vergadering van de medezeggenschapsraad. Tenminste, dat staat in mijn agenda, maar het is erg onduidelijk wat er nu werkelijk staat te gebeuren. Voor de schoolgids is het wel belangrijk dat die raad daar even naar kijkt. Men heeft instemmingsrecht en zonder fiat van hen kan ik er verder weinig mee. Daarnaast heb ik best nogal wat mededelingen die van belang zijn om te weten. Tot op heden heb ik nog geen agenda gezien, dus ik wacht het af.

Dinsdag komt de interim directeur eens bij ons op school kijken. Hij heeft met de meeste directeuren al een gesprekje gehad, maar met mij nog niet. Ik ben de laatste, naar ik begreep. Niet dat mijn mening er nog toe doet, de man heeft zijn adviesrapport al geschreven. Ach, daarin zou mijn kijk op de zaak ook weinig in kunnen veranderen. Ik zal hem vertellen hoe zaken op bijvoorbeeld ICT-gebied geregeld (en niet geregeld) zijn en verder kletsen we een eindje bij. Ik zie wel hoe het loopt. Teamleden kunnen dan ook eens met hem kennismaken.
‘s Avonds staat er een etentje met het team gepland. Dat stond eerst op de woensdag, maar door diverse verplichtingen (ouders en diploma-uitreikingen van kinderen) zijn we uitgeweken naar de dinsdag. Dan gaan we, net als voorgaande jaren, een culinaire punt achter het schooljaar zetten. Dat is meestal erg gezellig. Ik hoop dat iedereen kan.

Op woensdagmorgen bedanken we alle ouders die op welke manier dan ook meegeholpen hebben dit schooljaar. Dat zijn er best veel. Ik dacht dat ik er zo rond de dertig telde die structureel hun diensten betuigd hebben. Daarnaast zijn er nog een berg ouders die incidenteel hebben geholpen. Dit jaar is iedereen welkom. We geven geen apart presentje meer, maar we trakteren op iets lekkers bij de koffie.
Op Twitter las ik ook nog ergens dat er ezels naar school kwamen. We gaan het zien. Van mij mogen ze een hele dag in de schooltuin, want het gras staat erg hoog.

Donderdagavond hebben we het afscheid van groep acht. Zestien leerlingen zwaaien af en dat doen we met een BBQ. Daarna nodigen we de ouders uit voor een drankje en wensen we de leerlingen veel plezier op hun vervolgschool. Ze hoeven vrijdag niet naar school, maar de ervaring leert dat ze er dan toch (bijna) allemaal zijn. Vaak komt dat goed uit. Dan kunnen ze assisteren bij de activiteiten.
Ik heb die avond ook raadsvergadering. Die laat ik een keer schieten. Vorig jaar koos ik voor de politiek, volgend jaar doe ik dat ook, dit jaar ben ik op school. Een beetje om-en-om.

Vrijdag is voor mij echt zo’n dag dat je er een beetje bijhangt. Er wordt opgeruimd in de groepen, er zijn allerlei activiteiten in de groepen en er wordt gegeten in de groepen. Ik heb geen groep, ik ruim mijn eigen domeintje op, steek hier en daar een handje toe, prik hier en daar een vorkje mee en werk alles af dat deze week ook echt klaar moet. De rest bewaar ik voor volgende week. Met een paar uurtjes per dag moet ik dan halverwege die week ook klaar kunnen zijn.

Het wordt dus een leuk weekje vol afwisseling. Niet druk en niet saai. Goed te doen dus.

Dan ga ik zo nog even verder met mijn sanitair. Gisteren heb ik voorgoed afgerekend met mijn enigszins verstopte afvoeren. Je wil niet weten wat voor een nare goedjes ik allemaal door die afvoer heb gekieperd. Van sommig spul kwam er zelfs rook uit de putjes, maar echt helpen deed het niet. Een onstoppingsveer hadden ze niet meer bij de Parxis. Ja, nog wel van drie meter, maar aangezien ik hier de hele afvoer overdwars door moet baggeren, is dat te kort. Teneinde raad nam ik flexibele elekticiteitsbuis mee en dat bleek de geschikte oplossing te zijn voor de job.
Maar wat een akelig vies karweitje zeg en dan zat er ook nog van dat agressieve spul in die afvoer, dus ik heb hier en daar wel een brandwondje. Toen alles weer op zijn plaats zat heb ik de afvoer flink doorgespoeld met water van tachtig graden en daar bleek mijn wastafelkraan niet tegen bestand te zijn. Die is deels van glas en dat is gewoon gebarsten nu. Daar komen nu meerdere stralen tegelijk uit. Best leuk, maar niet de bedoeling. Dus ja, ik kruip straks maar weer onder die wastafel om een andere kraan te monteren. Die heb ik er nog genoeg liggen.
En dan hoop ik dat het een tijdje ophoudt.

Veel plezier gewenst met de nieuwe werkweek ! Je weet wat ze zeggen van de laatste loodjes …

 

Saab versus Volvo


Op 22 juni 2012, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

En dat is altijd zo. Wanneer je pas een andere auto hebt, wordt er altijd gevraagd of het nu lekkerder rijdt dan die ander en dan ben je geneigd ja te zeggen, omdat het inderdaad ook lekker rijdt, maar anders.

Dat is wellicht nog wel het beste antwoord: ‘Anders’ en eigenlijk niet zo makkelijk te vergelijken. Allebei zijn het cabrio’s en allebei ogen ze lekker sportief. De Volvo een klasse hoger, maar toch nog redelijk in hetzelfde segment: een sportauto voor dagelijks gebruik.

Ik heb vier jaar naar hartelust in de Saab Cabrio gereden. De kleur heb ik altijd wat minder gevonden, want hoewel de auto op het kenteken als zwart werd omschreven, vond ik het behoorlijk bruin. Wel apart bruin, maar toch bruin. De combinatie met het beige interieur maakte het wel wat sjieker, maar de auto was verder geweldig. Pittig motortje, lekkere sportstoelen en een dashboard vol met knopjes. Knoppenfreaks als ik wanen zich echt in een vliegtuig. Voor alles was wel een knopje, zelfs een knopje om al die lichtjes uit te schakelen rondom die knopjes. Nightpanel heet dat en dat kan op zeker moment lekker rustig zijn voor je ogen.
De stoffen kap was in twintig seconden elektrisch open (of dicht) en dat kon alleen vanuit stilstand of tijdens langzaam rijden. De kap nam behoorlijk wat ruimte in de koffer in beslag, zodat er hooguit plaats overblijft voor een paar stukjes bagage ter grootte van een wijndoosje of vier naast elkaar.

De Volvo is een wat saaiere auto. Minder speels en waar de Saab wat danste over het wegdek, ligt deze als een blok. Het interieur is strak, weinig speeltjes en heel degelijk. De kleur is meer mijn smaak, echt diep zwart, dat het erg goed doet met het roomwitte leer van de bekleding. De automaat zorgt ervoor dat je nog minder te doen hebt (jawel, je kunt schakelen als je dat wilt, maar dat staat een beetje onnozel) en de vijfcilinder geeft net genoeg kracht om de auto sportief van A naar B te rijden. Niet superfel, de Saab was vlotter.
Het dak is in dertig seconden in de achterbak en dat kan alleen vanuit stilstand en met je voet op de rem. Met het dak in de koffer heb je eigenlijk geen ruimte meer voor iets fatsoenlijks. Een paar platte doosjes of koffertjes van een centimeter of tien hoog, dan is het wel op.

Beide auto’s hebben dus wel wat. De Saab vond ik met het kapje dicht wat minder fraai dan de Volvo en het stof van de kap vergde wel het nodige onderhoud. Daar heb je met de Volvo geen last van, die rijd je gewoon door de wasstraat.
De lijn van de Volvo vind ik echter vele malen mooier. Zowel open als gesloten is het een lust voor het oog. En dat is eigenlijk één van de weinige dingen waarin ik de Volvo onderscheidend vind. Een echt sjieke bak waarmee je wel de aandacht trekt van de autoliefhebber (als je daarop zit te wachten tenminste). De fraaie koplampen met xenon in een zwarte achtergrond, maken het af. Ook de achterzijde mag er, in tegenstelling tot de Saab, qua ontwerp zijn.

Beide auto’s heb ik op gas gereden. De Saab reed er één op negen mee en de Volvo lust er één op zeven. Daarbij moet ik wel zeggen dat mijn rijstijl verre van zuinig is.
Omdat geen van beide auto’s kracht kan halen uit de dakverbindingen om de auto als geheel te stabiliseren zijn er allerlei aanpassingen gedaan in de carrosserie. Verstevigingen en dwarsbalken lieten de Saab doorwegen richting de vijftienhonderd kilo’s, de Volvo weegt er ruim zestienhonderd. Dat vraagt brandstof om de auto in gang te krijgen en dat kost duiten bij de wegenbelasting.
Toch, met de benzineprijzen van dit moment en de redelijk lage gasprijs, ben je al snel goedkoper uit dan met een benzineauto. Vanaf zo’n dertienduizend kilometers per jaar verdient het zichzelf al terug.

Nou, nog even en ik kan bij een autotijdschrift gaan werken hè. Hoe dan ook, ik geniet sowieso van autorijden en dat gaat helemaal goed in een cabrio. Jawel, het is een dure liefhebberij, maar ik zeg altijd tegen mensen die er nieuwsgierig naar zijn: ‘Jij hebt een partner en ik heb een cabrio’.

 

Blik op week 25


Op 17 juni 2012, in Blik op de week, door Ron

En het blijft maar druk zo in die laatste weken voor de Zomervakantie. Dat is niets nieuws hoor, dat gaat elk jaar zo. Dit moet nog, dat moet nog en ik maak daarin een grove verdeling. Zaken die voor de schoolpraktijk belangrijk zijn gaan voor, zaken die kunnen wachten zijn de eerste vakantieweek aan de beurt. Als daar tussendoor nog eens een raadsvergadering komt met een bomvolle en belangrijke agenda, dan moeten alle zeilen echt bijgezet worden. Anders red je het niet.
Maar goed, dat was vorige week, de komende week wordt misschien wat rustiger.

Maandagochtend heb ik een bijeenkomst van de werkgroep ‘professionalisering’ in Wilhelminadorp. We zijn nog steeds aan het inventariseren wat we binnen de stichting zelf aan expertise in huis hebben en of dat wellicht gedeeltelijk kan voldoen aan de scholingsvraag. Ik zag laatst een mooi aanbod van andere stichtingen die de handen ineen hadden geslagen en hetzelfde hebben gedaan. Jammer dat we daar niet bij aangesloten zijn. Dan hadden we het volgend schooljaar zo mee kunnen doen.
”s Avonds staat er een vergadering van de ouderraad gepland. Aangezien de agenda alleen maar gaat over de activiteiten in de laatste schoolweek, lijkt het me het beste dat daar de betrokken leerkrachten bijzitten.

Dinsdag gaat de Volvo naar de garage. Ik zal een puntenlijstje maken van zaken waaraan ik twijfel, zodat de mannen daar de boel eens kunnen checken. Er zit garantie op en in verband daarmee mogen de reparaties die eronder vallen alleen door een erkende dealer worden uitgevoerd. Als het ging om klantvriendelijkheid zette ik daar geen stap meer naar binnen, wat een verschil met de plaatselijke garage.
Tussen de middag zit ik weer in Wilhelminadorp. De interim directeur zal een adviesrapport opstellen met het oog op de toekomst van de stichting. Hij wil daar de directeuren zoveel mogelijk bij betrekken. Ik wacht het af.
Verder heb ik die dag niet zoveel.

Woensdag is het schoolreisje van de groepen één en twee. Annemarie had gevraagd of ik meeging en als ik de agenda zo eens bekijk, is dat best mogelijk. Ik zal zelf wel niet kunnen rijden, ik vermoed dat ze met de Volvo niet in één dag klaar zijn dus verplaats ik me in de Combo zonder veilige zitplaatsen voor kinderen, maar ik kan wel een groepje beleiden. Misschien schiet ik wel een filmpje. Dat zit nog te weinig in mijn systeem. Ik denk vaak te laat: ‘Had ik mijn cameraatje maar bij me’. Ik ga eraan proberen te denken woensdag.
‘s Middags hebben we een voortgangsbespreking waarbij we alle prestaties van onze leerlingen nader bekijken.

Op donderdag staan er twee lesuren gepland. Ik rooster dan twee leerkrachten een uur vrij zodat ze met Bettie in overleg kunnen vanwege hun groepsplannen. Vorige week deed ik dat voor Nancy en Mariel, deze week doe ik dat voor Michiel en AnnMarie (niet te verwarren met Annemarie).
‘s Middags houden we een presentatie voor iedereen die dat interesseert in Wilhelminadorp over het gelopen traject met betrekking tot onderwijs aan hoogbegaafden. We hebben daar nu een uitstekend protocol voor en het lijkt me zinvol dat collega’s weten in welk vat we dat gegoten hebben. Daar kan men op termijn wat voordeel mee doen.

Donderdagavond heb ik niets en vrijdag staat ook nog onbeschreven. Een week met weinig nevenactiviteiten dus, maar ik zal mijn tijd nodig hebben. De schoolgids moet klaar en ik moet de formatie nog verder uitwerken. Daarover hebben we intern uitvoerig gesproken vorige week. Waar liggen de interesses en hoe gaan de groepen eruit zien. Dat duurde dit jaar langer dan voorgaande jaren. Allereerst is het een berg gepuzzel en daarbij probeer je ook rekening te houden met de problematieken in de groepen. Ik zal ons uiteindelijke plan in het informatiestukje van de schoolkrant zetten. Jawel, jij mag het ook alvast weten hoor.

Annemarie doet de groepen één en twee, maar omdat dat een vrij grote startgroep is zal Jeriene er assisteren op de ochtenden. Die kan dan met kleuters die een bepaald programma kunnen draaien apart gaan zitten. De groepen drie en vier worden weer gecombineerd. Dat wordt niet zo’n grote groep en AnnMarie en Nancy zullen die groep gaan draaien. Ook de groepen vijf en zes worden gecombineerd en gaan les krijgen van Hilde en Dianne. Verder, en dat is anders dan voorgaande jaren, hebben we een zeven-acht-combi waarin Michiel natuurlijk staat, maar die waarschijnlijk vier dagdelen op de ochtend opgesplitst gaat worden door Mariel. Zij zal dan groep zeven apart nemen voor lessen die een gedegen instructie vereisen.
Bettie doet de interne begeleiding, de remedial teaching en de ADV-vervangingen en ik ben directeur en vliegende kiep.
Ik heb bewust gekozen om geen duobaan te nemen met iemand anders. Door de drukke werkzaamheden heb je vaak geen tijd om voor te bereiden en draai je op routine een lijstje af die je collega voor je moet klaarleggen. Een soort vervanger ben je dan. Niet dat het direct ten koste zou gaan van de kwaliteit van onderwijs, maar ideaal is het niet. Het laatste jaar heb ik me ingezet om collega’s die teveel uren draaien of meer uren nodig hebben te compenseren. Dat werkt goed. Ook hoeven ze besprekingen en overleggen niet meer na schooltijd te plannen, maar dat kunnen ze, in overleg met mij, makkelijk onder schooltijd organiseren. Daarmee wordt de werkdruk lichter. Zelf houd ik daarmee feeling met de werkvloer in alle klassen en ben ik voor kinderen meer dan ‘De man in dat kantoortje’.

Oké, je weet het weer een beetje. Ik ga terug te keuken in, want ik had een probleem met de afvoer. Niet één van de gezelligste karweitjes, maar dat moet ook gebeuren.
Ik wens je een prettige werkweek. Laten we hopen op een aantal zonnige dagen !

 

Blik op week 24


Op 10 juni 2012, in Blik op de week, door Ron

En ? Heb je een kater van de voetbalwedstrijd van gisteren ? Of ben je maar een gematigd voetballiefhebber zoals ik. Ik heb wel gekeken, maar kan er verder niet wakker van liggen of er mijn gevoel door laten bepalen. Wel vind ik het sneu voor de talloze uitgedoste supporters in een versierd café, een speciaal opgerichte tent, een verbouwde loods of voor een super groot scherm, zoals dat op diverse plaatsen op het eiland het geval was. Jammer hoor.

Ook waren de reclamespotjes ineens raar na zo’n wedstrijd. Dan maakt de Cee Duizend in ene keer wat minder indruk en is het animo om de kassa-gadgets te sparen wellicht wat minder geworden. Ach, wie weet brengt de volgende wedstrijd weer wat meer enthousiasme in het supporterskamp.

Ik ga morgen beginnen aan week vierentwintig. Een drukke week in de agenda waarin maar weinig plaats blijkt voor andere zaken dan werk of politiek. Tussendoor zou ik nog nodig naar de stomerij moeten met een aantal pakken en had ik graag een bezoekje gebracht aan de Volvo-garage, maar dat lijkt er deze week niet in te zitten.

Maandag draai ik een hele dag klas. De groepen drie en vier voor de laatste keer dit schooljaar. Leuk om te doen, maar eigenlijk had ik mijn tijd beter kunnen gebruiken. Dat weet je echter niet tevoren wanneer je de afspraak maakt. Ik ga vanmiddag nog wel even naar school om zaken af te handelen.
Maandag na schooltijd vertrek ik direct naar Goes voor een ICT-overleg. Ik hoop de collega ICT-ers eens wat doelen te ontfutselen voor het volgend schooljaar, zodat het overleg in mijn ogen ook wat meer zin krijgt. Wanneer dat overleg niet te lang duurt heb ik misschien nog tijd om mijn pakken weg te brengen.
‘s Avonds heb ik een vergadering van de medezeggenschapsraad. Jammer dat die niet een weekje later is, want nu kan ik nog weinig mededelingen doen over de formatie voor het volgend schooljaar. Ik weet wel wie er werkt, maar nog niet op welke plaatsen mensen ingezet gaan worden. Ook de schoolgids is nog niet helemaal up-to-date. Dat zijn allemaal zaken die pas aanstaande woensdag passeren.

Dinsdagmorgen heb  ik een directie-overleg in Wilhelminadorp. Ik heb nog geen agenda gezien, maar die kan vrijdag binnen gekomen zijn, want toen was ik niet op school.
‘s Middags heb ik mijn tijd echt nodig om achter mijn bureau te kruipen en aan het eind van de middag heb ik een eerste bijeenkomst van de I-Pad pilotgroep van de gemeente in het kader van papierarm vergaderen. Mede aanleiding daartoe was mijn werken met de tablet in de raadsvergadering. Nu wil men kijken of die hele vergadering niet papierarm kan door het werken met een I-Pad te stimuleren. Wie mij kent weet dat ik geen fan ben van de I-Pad, maar ik doe toch mee om ook collega-raadsleden te kunnen helpen waar dat nodig blijkt.
Of dat allemaal nodig is ? Welnee, er zijn heel wat goedkopere mogelijkheden om raadsleden aan te zetten tot papierarm vergaderen. Iedereen een I-Pad geven is best een kostbare zaak. Er is draadloos in de raadszaal, dus je kunt je huidige tablet, je laptop, je netbook of je mobiele telefoon gebruiken om documenten digitaal te raadplegen. Allemaal een I-Pad, de nieuwste nog wel, is eigenlijk een beetje onzin. Zelf denk ik dat het meer een hebbe-dingetje gaat worden voor collegeleden.
Ik gebruik mij tablet overigens vaak. Voor allerlei doeleinden, maar in mindere mate voor het werken met documenten. Meer voor het bijhouden van mijn agenda, ik heb al een tijd geen papieren agenda meer, e-mailen, internet checken, maar ook om tussen de middag op school de krant te lezen.
‘s Avonds heb ik een fractieberaad ter voorbereiding van de raadsvergadering van donderdag. Die agenda is een goedgevulde, dus wellicht moeten we zaken gaan verdelen.

Woensdag hebben we een studiedag op school. Die dag zal voornamelijk evaluerend van aard zijn en ook dan is de agenda goed gevuld. Er staan zaken op als de groepsindeling voor het volgend schooljaar en het inventariseren van zaken die we het volgend schooljaar willen aanpakken. We hebben twee gasten dus zullen we efficient met onze tijd moeten omgaan. Normaal gaan we aan het einde van de laatste studiedag een hapje eten met elkaar, maar dat is dit jaar niet gepland. Dat moeten we natuurlijk nog gaan doen, maar het is nu even te druk. Ik denk dat we dat naar de laatste week schuiven.

Op donderdag zie ik dat ik twee keer een uur een groep moet overnemen in verband met het evalueren van groepsplannen van de collega’s. Dat doen ze met Bettie en dat gaat nu eenmaal beter wanneer je daar de tijd voor neemt en je je groep kunt toevertrouwen aan iemand anders.
‘s Middag heb ik een gesprek met een nieuw ouderpaar dat zich gevestigd heeft op het dorp.
‘s Avonds heb ik eerst een vergadering met het presidium en aansluitend een raadsvergadering. Jawel, een bomvolle agenda waarop ondermeer de jaarrekening van het vorig jaar staat en een bestuursrapportage. Ook de stukken behorende bij de krimpdiscussie komen aan de orde. Alles bij elkaar een kilo’s wegend pakket dat hier op de deurmat viel. Ik ga proberen tijd te vinden om me er doorheen te worstelen.

Op vrijdag staat een ADV gepland, maar die ga ik niet nemen. Vorige week had ik op vrijdag een raadsexcursie naar de Drechtsteden, terwijl ik geen geplande ADV had. Dus deze ga ik werken om ermee een collega te compenseren voor teveel gewerkte uren. Hoe en wat precies, dat ga ik nog zien.

Dus ja, een pittig weekje die week vierentwintig. Weinig tijd voor andere zaken en weinig tijd voor ontspanning. Het is maar goed dat ik een deel van mijn ontspanning uit mijn werk haal.
Maandag eerst maar eens informeren hoe het schoolkamp is geweest, daarvan weet ik maar weinig. Ik ben er woensdag zelf even geweest en de sfeer was er goed. Ik hoorde dat er in de loop van de tijd één kind was afgehaakt, geen idee waarom, en ik denk dat ze het ondanks de voorspellingen best nog getroffen hebben met het weer.

Zelf had ik afgelopen vrijdag een soort ‘schoolreisje’, maar dan met de raad, de collegeleden en mensen van het gemeentelijk management. We zijn geïnformeerd over de samenwerking tussen de Drechtsteden en we bezochten een Dordts museum. Ook een rondvaart met een fluisterboot in de grachten van Dordrecht zat in het programma, dat al met al een leuk afwisselend gebeuren was met aan het einde een etentje aan het havenhoofd van Dordrecht. Om twaalf uur ‘s nachts waren we weer terug op het dorp. Het was leuk, maar wel vermoeiend.

Hoe dan ook, ik wens je een prettige werkweek. Laat je vooral niet gek maken, dan doe ik dat ook niet. Oké ?

 

Blik op week 23


Op 3 juni 2012, in Algemeen, door Ron

En het lijkt erop dat ik alleen nog maar in de gelegenheid ben om ‘Blikken op de week’ te schrijven. Zondag is blijkbaar de enige dag waarop ik wat tijd vind, want de overige dagen zitten steeds bomvol. Onderwijsmensen weten dat de laatste weken voor de Zomervakantie niet tot de rustigste weken van een schooljaar gerekend moeten worden. Er moet namelijk nog zoveel.
En er zijn onderwerpen waarover ik best zou willen schrijven, maar dan komt er weer wat anders tussendoor en het werk gaat nu eenmaal voor. Vanmiddag ga ik nog even op school werken, want ik geef twee dagen les, de maandag en de donderdag, dus heb ik weinig administratieve tijd. Op een dag als deze is dat niet zo erg. Ik las net ergens dat het de koudste zondag is sinds zevenendertig jaar, daar mis je weinig aan.

Ik ga de google-agenda er eens bijpakken om te zien wat de week brengen gaat. Ik weet dat er van alles inzit, maar niet precies wat en waar.

Maandag geef ik les in de groepen drie en vier. Als het goed is ligt er een programma klaar, dat ga ik vanmiddag even bekijken. Maandagavond staat er vooralsnog niets gepland.

Dinsdag gaan de groepen drie tot en met zes op schoolreis en daar was ik, zoals voorgaande jaren, graag mee meegegaan, maar ik heb andere dingen te doen. Ik word ‘s middags verwacht in het bestuurskantoor waar we met de directeuren verder gaan brainstormen over een degelijke toekomstvisie. We zijn daar al een dagdeel mee bezig geweest en die middag gaan we ermee verder. De bedoeling is dat het een stukje beleid is waar we met z’n allen achter kunnen staan. Breedgedragen stukken zijn nu eenmaal duurzamer en hebben meer kans van slagen.
‘s Avonds heb ik een vergadering van het oranjecomité dat vooral evaluerend van aard zal zijn. Wat ging er goed en wat komt voor verbetering in aanmerking. In mijn beleving ging alles goed en kijken we terug op een geslaagde dag. Maar goed, dat vind ik dan hè.

Woensdagmiddag zit ik bij de groepen zeven en acht op het schoolkamp in Burgh-Haamstede. Ik verzorg altijd de speurtocht op de fiets, compleet met opdrachten en posten. Annemarie en ik hebben hem vorige week donderdagmiddag uitgezet. Nou ja, uitgezet, we hebben die van vorige jaar achterstevoren gereden en hier en daar aangepast. Eigenlijk vind ik hem leuker dan die van vorig jaar en dat komt eigenlijk meer omdat ik er een dubbelpost in ga verwerken. Die post passeer je gedurende de tocht twee keer. De opdracht wordt een soort omroep Max-achtig boodschappenspel. Bij de eerste passage moet je je boodschappen inlezen en bij een volgende passage kijk je hoeveel je er nog weet. Dat zal niet meevallen, want ondertussen gaat die speurtocht gewoon door.
Wellicht blijf ik er een hapje mee-eten, want ik heb op de avond niets staan.

Donderdag geef ik les aan groep zes. Eigenlijk aan de groepen zes en zeven, maar zeven is op schoolkamp. ‘s Morgen gaan we op excursie met een bus. Het heeft iets met waterzuivering te maken, maar het fijne weet ik er niet van. Ik hoop dat ik op tijd terug ben, want ik heb een vertegenwoordiger van Vendor gepland, zie ik net. Dat moet snel kunnen, want zoveel hebben we niet van dat bedrijf. Anders neemt Bettie de meneer maar even over, want ik moet om één uur weer voor de klas.
Na schooltijd zit ik in Kapelle in het Fruitteeltmuseum. Er is een vergadering van de raad van advies van Historisch Museum De Bevelanden en daar hoort het Fruitteeltmuseum ook bij. Die raad, waarin ik het college vertegenwoordig, vergadert maar eens op een jaar. Dat is goed te doen. Ik moet alleen niet vergeten vooraf de papieren door te nemen.

Vrijdag zou ik ook klas draaien, maar dan staat er een raadsexcursie gepland naar de Drechtsteden. Nancy zal dus zelf de klas draaien, zodat ik mee kan. De raadsgriffier heeft een leuk programma in elkaar gedraaid waarin er, zoals altijd, tijd is voor informatieve zaken, maar ook tijd is voor wat ontspanning. Zo snijdt dat mes aan twee kanten en is het goed voor de teamspirit van de raad. Als je als raad iets bereiken wil, is dat onontbeerlijk. Een eeuwig discussiërende raad is leuk voor de media en het publiek, maar een daadkrachtige raad is beter voor de burger en de gemeente. Breedgedragen plannen hebben nu eenmaal meer kans van slagen. Zo zie je maar dat dit niet alleen voor onderwijs geldt.

Leuk weekje hoor, die week drieëntwintig. Veelzijdig en afwisselend, maar ik voorzie dat ik te weinig administratieve tijd ga krijgen, dus ga ik vanmiddag alvast wat doen. Het zal wel een puinhoop zijn op school, want na de Grote Avond van afgelopen vrijdag zijn alle attributen in de hal van de school neergezet om de komende week opgeruimd te gaan worden.
Het was overigens een leuke avond. Ik heb knappe stukjes toneel gezien. Meestal steelt de musical van de groepen zeven en acht de show, maar dit keer vond ik (persoonlijk) het stuk van de groepen vijf en zes wat meer dynamiek hebben. Bij de musical van de hogere groepen werd de zaal erg onrustig en dat was jammer. Deels omdat de kinderen die er nog waren zelf al erg moe waren, maar deels ook, denk ik, omdat het wat minder boeide dan voorgaande jaren. Het was een beetje een statisch stuk.
Al met al, een heel leuke avond !

Achteraf dronken we nog wat met de collega’s en toen hebben we alles nog eens na zitten bespeken. Het is en blijft natuurlijk kinderspel en dat telt. De kinderen hebben er lol aan beleefd, ook vooraf, en dan gaat er op zo’n avond wel eens wat mis. Ik vind dat niet erg.
Op weg naar huis sprak ik een ouder die zei dat mijn toneelstukken gemist worden. Dat is natuurlijk een compliment, maar ja, ik heb geen klas meer. Daarbij komt dat je toch wel een week moet uittrekken om zo’n stuk van drie kwartier te schrijven en dat je daarnaast de groep die het gaat spelen ook moet begeleiden. Daar heb ik eenvoudigweg de tijd niet voor. Maar oké, ik houd het in gedachten.

Prettige werkweek !