Week 18


Op 28 april 2013, in Blik op de week, door Ron

Het weer ziet er van binnen naar buiten goed uit. Op het KNMI zie ik dat het ongeveer tien graden moet zijn en dat valt wat tegen, maar zon is er volop. Als dat een voorbode is voor de komende twee weken, kan er eigenlijk niets misgaan, toch ? Ik heb al een paar cabrio-dagen achter de rug, maar daar kunnen er natuurlijk nog veel meer bij.

De agenda voor de komende twee weken stelt weinig voor. Er zitten een paar moetertjes in, maar voor de rest is het naar eigen keuze en dat is voor mij weelde. Heerlijk !

We hebben ons de afgelopen week heelhuids door de Koningsspelen gewerkt. Het was druk, maar erg gezellig. Tweeënveertig kleine koters bij elkaar heb je niet zomaar op de rails. Gelukkig waren we met een aantal volwassenen om de boel in goede banen te leiden.
Afgezien van het weer, het was erg nat die vrijdag, is alles prima verlopen. Alle peuters en kleuters kregen een certificaat waarmee bewezen kon worden dat de spelletjes met goed resultaat waren afgelegd. Ook zonder goed resultaat kreeg je een certificaat, want je hebt je best gedaan. Wonder boven wonder zaten we erg ruim in onze kleine T-shirtjes, zodat alle peuters ook in het oranje terug naar huis konden gaan.

Ik moet zeggen, als voorbereiding op de basisschool is het voor peuters een uitstekende manier om daar aan te wennen. Aan de ene kant het spannende van de nieuwe situatie en die nieuwe juf en meester, aan de andere kant alles lekker in de veiligheid van de eigen leidsters. Sommige peuters hadden daar helemaal geen moeite mee, anderen waren er aan het eind van de ochtend nog steeds niet aan gewend. En dat geeft niks, dat komt nog wel.
Misschien moesten we zulke gezamenlijke activiteiten er wel in proberen te houden. Al was het alleen maar een moment van samen buiten spelen.

Nu nog een Koninginnedag draaien en we hebben ons door de kroningsdagen heen geslagen. Ik vind het allemaal maar een poppenkast, maar dat wisten jullie al. Ik heb niets met het Koningshuis, zie het eigenlijk allemaal maar als onderdeel van de Nederlandse cultuur, maar ik organiseer wel graag dingen waarbij iedereen plezier kan hebben en daarvoor zijn die Oranjedagen natuurlijk uitermate geschikt.

Maandagavond hebben we onze traditionele avond/nachtmarkt in het dorpshuis. Binnen dus, want in de loop der jaren zijn we genadeloos teruggefloten door het weer. Dat risico willen we niet meer nemen. Naar ik heb vernomen wordt het die avond volle bak, want alle plaatsen zijn vergeven.
Op de dinsdag zelf zullen we een aangepast programma draaien waarbij de belangrijke televisiemomenten ontweken worden, zodat iedereen daar op het gemakje (thuis)  naar kan gaan kijken. Wel hebben we rond het middaguur een optocht (ik ben benieuwd wie daar allemaal aan mee gaan doen) en ‘s avonds onze Oranjebingo. Mijn favoriete spelletje waarbij ik ongeveer zeshonderd keer een nummer mag noemen. Jawel, ik weet mijn plaats. Op woensdag zullen we ons dan bezighouden met het opruimen van allerlei zaken, zodat er zorgenloos van een verder vakantie genoten kan worden.

De auto gaat ook nog even naar de garage en ik breng hem maar hier op het dorp. Volvo lijkt me een gangbaar merk en daarnaast heb ik wel vertrouwen in het feit dat men eraan sleutelt. Ik ben om de één of andere manier enorm teleurgesteld in de Volvo-garage in Goes. Wat wordt je daar slecht geholpen zeg, als je al geholpen wordt. Ik was daar vorig jaar mei en moet nu nog steeds gebeld worden vanwege een onderdeel dat besteld moest worden. Schijnbaar wordt je hier in de buurt afgerekend op het feit dat je de auto niet bij hen hebt gekocht. Oké, dat kan een teleurstelling zijn, maar dan doe je daarnaast toch je best om het onderhoud te kunnen verzorgen ? Dat lijkt mij dan hè, want ook daarmee is behoorlijk wat geld gemoeid.
Een garage in de buurt is wel zo makkelijk. Als er wat aan de hand is, halen ze de wagen op voor je deur en zetten hem desgevraagd ook weer terug. Dat is service. De Combo, waarvan ik dacht dat ie al geruime tijd de geest zou geven, want het is echt een oude bak aan het worden, knappen ze gewoon op en die laat me zelden in de steek.
Mijn zoon was er de afgelopen weken weer blij mee, zijn auto was ernstig kapot gegaan, en ik ben er volgende week weer blij mee, want dan heb ik toch vervoer. Ook met Koninginnedag is zo’n Combo makkelijk en ik begreep dat ie ook met de Noord-Bevelandse schoolsportdag weer ingezet gaat worden als geluidswagen. Lachen hoor.

Op donderdag heb ik nog een afspraak met één van de wethouders over de supermarktenkwestie in de regio. Wij zijn afgelopen week in gesprek geweest met een aantal eigenaren en er zijn wat onduidelijke zaken die opgehelderd dienen te worden. Dat hoeft geen lang gesprek te worden.

Voor de rest zie ik wel wat ik doe. Er ligt een uitnodiging voor de dodenherdenking in Colijnsplaat en daar ben ik eigenlijk nog nooit bijgeweest. Misschien doe ik dat nu wel. Ik herdenk wel elk jaar hoor, ik houd strikt de twee minuten stilte in acht en erger me dood aan mensen die dat niet doen. Wellicht heeft dat te maken met de manier waarop je in het leven staat. Ik denk op dat moment niet zozeer aan oorlogsslachtoffers of de waarde van vrijheid, maar meer aan de dierbaren die me ontvallen zijn in het leven en die ik ontzettend mis. Eigenlijk hoef ik er niet perse twee minuten voor op een bepaalde datum, dat gaat vaak genoeg tussendoor, maar zo’n ‘officieel’ moment is ook wel mooi en krachtig.

Volgende week ben ik nog een paar dagen de hort op. Ik ga (eindelijk) weer eens keertje op bezoek bij een vriendin in Hoorn. Dat is al zo lang geleden, dat ik eraan twijfel om me maar opnieuw voor te stellen. Daarna ga ik nog even bij een vriendin in Zaandam op bezoek in het kader van een Marokkaans vakantiestaartje. Lekker op het gemakje alles, niets moet.

Ondertussen moet ik me zien op te laden voor de zes weken school die nog resten. Dat worden hele drukke weken met het bijstellen van allerlei documenten, de formatietoedeling voor onze school, want er zullen mensen uit moeten door het lagere aantal leerlingen, het afscheid van onze groep acht, een fancy fair en de voorbereidingen op mijn nieuwe taak.
Het ziet ernaar uit dat ik er waarschijnlijk een school bij ga doen. Welke school dat wordt is nog even afwachten, ik heb wel mijn voorkeur aangegeven.
De aanleiding hiervoor is de krappere formatie op onze school. Onze school kun je eigenlijk managen in een halve week. Daarom heb ik daarnaast nog tijd om wat lesgevende taken te doen en ontlast ik de collega’s waar mogelijk. Maar wanneer ik voor de klas ga, hoe leuk ik dat ook vind, worden er dure uren ingezet. Niet dat ik zoveel meer verdien, maar in vergelijking met de collega’s ben ik duurder. Ik heb dus besloten om mijn managementuren dan ook uitsluitend voor management te gaan gebruiken en er dus een school bij te nemen. Maar de grootste beweegreden was wel het feit dat ik daardoor op onze school tijd vrij maak, een halve week, voor leerkrachten die anders eigenlijk op onze school moesten verdwijnen. Dat is best een moeilijk verhaal en wanneer ik wat meer weet, zal ik dat wat duidelijker proberen uit te leggen.

Voor nu ga ik jullie een prettige Meivakantie wensen met heel veel mooi weer. Ga lekker dingen doen die je altijd al wilde, maar waarvoor je te weinig tijd had. Misschien zien we elkaar nog ergens en dan hoop ik dat we tegen elkaar kunnen zeggen: ‘Goh, wat ben je lekker bruin geworden’.

 

De meeste anderen ..


Op 22 april 2013, in School, door Ron

Soms worden mij ook wel eens taalkundige zaken gevraagd, want ja, een meester moet daarvan toch een hoop weten. Dat is ook zo, maar wij zijn geen neerlandici. De meeste dingen weten we dus wel, al het andere zoeken we op.
Ik ben echter nogal een taalfreak en wil sommige zaken perse weten. Zo is mij lange tijd onduidelijk geweest waarom in een aantal gevallen een woord een extra ‘n’ krijgt. Nu ik dat al een poosje weet, werd mij dit weekend toevallig dezelfde vraag gesteld.

‘In de buurt hebben de meesten een TV, sommigen hebben er geen’. Dat is zo’n voorbeeldje van een extra ‘n’. Maar er zijn ook voorbeelden te noemen waarbij de verwachte ‘n’ er niet komt. ‘De meeste honden luisteren goed, andere doen dat weer wat minder’ of ‘Veel auto’s rijden op benzine, een enkele op gas’. Zo zien we dat ‘meeste’ en ‘enkele’ geen extra ‘n’ krijgen. Maar als ik de volgende zin schrijf: ‘De meeste kinderen luisteren goed, anderen doen dat wat minder’, dan zie je dat het woordje ‘andere’ wel die extra ‘n’ krijgt.

O, hoe moeten allochtonen ooit het Nederlands machtig worden, wanneer er zulke moeilijke regels zijn hè ?

De toegevoegde ‘n’ heeft alles te maken met het feit of je het over mensen hebt of niet. Gaat het over dieren of over dingen, dan komt er sowieso geen extra ‘n’ en hoef je dus ook niet te twijfelen.
Oké, zou je zeggen, die regel is niet zo moeilijk. Alleen wanneer het over mensen gaat zetten we er een extra ‘n’ bij.

En dat ligt er maar aan hoe het woord gebruikt wordt. Niet altijd dus. Als het woord bijvoeglijk gebruikt wordt, dan blijft de ‘n’ achterwege zoals in: ‘We krijgen andere buren’. Iets anders is: ‘Naast ons wonen anderen‘. In de laatste zin wordt het woord als een zelfstandig naamwoord gebruikt en dan krijgt het een extra ‘n’. Snap je het nog ? Om het nog moeilijker te maken lezen we de volgende zin: ‘Die lui naast ons zijn andere(n)’. In dit geval mag het beide. ‘Andere(n)’ kan hier bijvoeglijk of zelfstandig bedoeld zijn.

‘Zie je die kinderen daar ? Enkele zijn aan het spelen, sommige niet’. In dit geval verwijzen ‘enkele’ en ‘sommige’ duidelijk naar ‘die kinderen’ en worden dus bijvoeglijk gebruikt en krijgen daarom geen ‘n’.
‘Er deden kinderen mee aan de optocht, de meeste hadden hun best gedaan’. ‘Meeste’ zegt iets van ‘kinderen’ en is dus bijvoeglijk in deze zin.

Enkele voorbeeldjes van het gebruik als zelfstandig naamwoord:
‘Slechts weinigen begrijpen iets van dat vraagstuk’.
‘Enkelen overleefden de veldslag niet’.
‘Alleen de besten zullen overblijven’.
(Tenminste, als uit de context blijkt dat het over mensen gaat hè)

Zo, nu weet je een beetje hoe het zit met die extra ‘n’ en het is nog niet de volledige regel hoor, want er zijn nog uitzonderingen die ook een extra ‘n’ krijgen, maar als je het hanteert zoals ik boven beschreven heb, dan kom je al een heel eind.

Succes !

 

 

Week 17


Op 21 april 2013, in Blik op de week, door Ron

En wat een prachtig nummer zeventien heb ik weer gevonden ! Wanneer zwart niet mijn favoriete kleur zou zijn, zou ik naar dat paarsachtige rood van die achtergrond neigen. Heel mooi.

Een heel ander nummer is het Koningslied en ik heb nu begrepen uit de media dat het teruggetrokken wordt door de auteur, omdat er teveel commentaar op gekomen is. Ik heb het een paar keer beluisterd en begrijp de commotie niet zo, want, en dan kijk ik alleen maar naar onze inzendingen voor het songfestival, het is typisch ‘zo’n nummer’. Zo’n nummer waarvan Marco Borsato er dertien in een dozijn zingt.
Geen enkel Nederlands liedje, of dat nu rap is of niet, moet je tekstueel op de keper nemen. Ook bij muziek draait het meer om de boodschap dan om de taalkundige correctheid. Of je het mooi vindt of niet, dat is geheel subjectief.

Ik vond de eerste tonen al redelijk plagiaat. Luister maar eens naar Bridge over Troubled Water van Simon & Garfunkel. Voor de rest vind ik het, behoudens de geforceerde rap erin, niet onaardig. De ondertoon is wat Keltisch en dat heeft wel wat. Maar een vrolijke meezinger is het echter niet. Het heeft eerder wat dramatisch.

Tja, dat krijg je als je iedereen naar de mond wilt koken. Heel Nederland eraan mee wilt laten schrijven, een compositie op commando. Het heeft niet de tijd om geboren te worden, het is een moetje. Zoals alles rondom die kroning. Enfin, je weet hoe ik erover denk. Een simpel voorbeeldje is het versierpakket voor de school dat wij donderdag bezorgd kregen. Daar kun je net een klas mee versieren, meer niet. De inhoud van het ontbijtpakket heeft maar één kuipje boter voor vijfentwintig leerlingen, één potje pindakaas en ga zo maar door. Ik zou de leerlingen adviseren om vooral thuis toch maar wat te eten voordat ze naar school komen, want daar ga je geen volle buik krijgen.

Maar goed, laten we maar eens naar de komende week kijken, waarvan ik nu al weet dat die behoorlijk aanpoten wordt. Gisteren moest ik een gaatje zoeken op een avond in die week en dat lukte alleen op de vrijdagavond of voor een andere vergadering op de maandagavond. De rest zit vol. Twee vergaderingen op één avond is ook niet ideaal, maar soms kan het niet anders.

Maandagochtend heb ik een overleg met onze schoolburen over de Koningsspelen. Doordat wij eigenlijk op die vrijdag een vrije dag hadden gepland voor onze kleuters, komen niet alle kleuters naar school voor die spelen. Ze mogen wel komen, maar er zijn ouders die zo vlak voor de Meivakantie al wat gepland hebben in vervand met het vertrek naar een vakantiebestemming. We houden dus was ontbijtjes over en het leek ons een leuk idee om onze buurpeuters uit te nodigen voor een hapje. Daarna kunnen we gezellig samen spelletjes spelen en beleven we met z’n allen een hartsikkel leuke ochtend. Dat soort activiteiten zouden we meer moeten doen.
‘s Avonds heb ik een vergadering van het oranjecomité en nu wordt er daarvoor waarschijnlijk een gesprek met supermarkthouders van het eiland gepland. Er blijkt wat ongenoegen te zijn met de manier waarop de gemeente de diverse ondernemers tegemoetkomt waar het gaat om planontwikkeling. Er zou geen sprake zijn van gelijkheid. Ik ga luisteren waarover het gaat. We moeten alleen oppassen dat we geen appels met peren gaan vergelijken.

Dinsdagochtend heb ik een directie-overleg. Dat zal voornamelijk gaan over de formatie. Er is inmiddels een rekenmodel gelanceerd dat flink opruimt, maar er zijn nog zoveel vraagtekens en onduidelijkheden; ik vraag me af of we dat die ochtend wel redden gaan. De tijd dringt, want elke school wil graag vroegtijdig weten hoe het volgend schooljaar gedraaid kan gaan worden.
‘s Avonds is er een bijeenkomst in het dorpshuis in het kader van de leefbaarheidsdiscussie die we een half jaar geleden gestart zijn. Ondertussen heeft dat aanleiding gegeven voor nieuw of aangepast beleid en het is goed om de burgers van onze gemeente te informeren over wat we met hun input hebben gedaan. Ook is er nog een mogelijkheid tot inspraak met betrekking tot het uitvoeren van het nieuwe beleid. Mooi dat dit zo kan.

Op woensdag heb ik rond het middaguur een afspraak op het kantoor van Kibeo, voorheen kinderopvang de Bevelanden, om te praten over een pilot dagopvang van zeven tot zeven. Daarnaast wat brainstormen over het invulling geven aan het ‘kindcentrum’ met naschoolse activiteiten. Ook een pilot met betrekking tot een continu-rooster staat er wellicht aan te komen. Ik ga eerst maar eens luisteren naar de mogelijkheden voordat ik ouders vraag wat zij ervan vinden.
‘s Middags zit ik op het bestuurskantoor voor een gesprek over de formatie van onze school. Ik zal daar de eventuele knelpunten bespreken. Ik heb in ons team wel al een voorzetje gelanceerd over een mogelijke formatie voor het volgend schooljaar. Gezien het teruglopend aantal leerlingen, zullen ook wij in moeten leveren. Niet leuk, maar noodzakelijk.
‘s Avonds heb ik een bijeenkomst van de partij. Daarin zal al voorgesorteerd worden op de verkiezingen van het volgend jaar. De lijst, de kandidaten en niet te vergeten het verkiezingsprogramma. Ik heb zo’n programma al twee keer geschreven, dat is een hele klus, dus ik zou blij zijn wanneer anderen dat voor hun rekening willen nemen. De vraag is dan alleen, kun je zo’n programma schrijven zonder dat je de gemeentepolitiek gevolgd hebt. Ga je dan niet te weinig anticiperen en teveel idealiseren ?

Op donderdagochtend zit ik op een school in Goes, waar een ICT-leverancier een beamer zal demonstreren. Deze werkt op basis van lasertechnologie en zou een redelijk goedkoop en duurzaam alternatief kunnen zijn voor de conventionele beamer. Ik laat me verrassen en voorlichten.
‘s Avonds heb ik al vroeg een vergadering van de commissie ‘Openbaar vervoer’. Mijn fractiegenoot, die normaal gesproken in die commissie zit, is verhinderd en ik zal haar vervangen. Ik weet waar het over gaat, maar kan daar hier weinig over zeggen.
Aansluitend heb ik een raadsvergadering en daarin wordt niet zo heel veel besproken. Dat is de vorige keer al gebeurd en er staat nu een hele kleine agenda op de rol. Er kan een berg afgehamerd worden. Ik moet alleen nog even naar de ingekomen stukken kijken, daar zit misschien nog iets interessants bij.

Vrijdag gaan Bettie en ik met de kleuters aan de slag. Een ochtendje ontbijten en spelen met de peuters en hun leidsters. Dat lijkt me erg gezellig worden. Natuurlijk hebben wij nog zaken achter de hand voor wanneer het programma vroegtijdig afgelopen is. Bettie kan goed voorlezen en ik kan, volgens de kleuters, goed gitaarspelen. Dat moet lukken.

Dan is het daarna Meivakantie. Ik ga niet weg, ik moet me natuurlijk nog bezighouden met de viering van de Koninginnedag. Dat zal een aangepast, maar toch leuk programma worden. In de dagen daarna ga ik allerlei inhaalzaken doen en misschien wat timmer- en tegelwerk verrichten. Als ik zin heb hè.

Ik ga jou een hele fijne werkweek wensen. Ik hoop voor je dat die niet zo druk is als de mijne, want daarvan moet je er niet al teveel per jaar hebben.
Woensdag schijnt een hele mooie dag te worden. Geniet ervan ! Gooi het werk wat eerder neer en kruip heel even in de zon. Die warmte hebben we wel verdiend !

 

Week 16


Op 14 april 2013, in Blik op de week, door Ron

En zojuist kreeg ik een bericht van de host van mijn site dat ik de schijfruimte van drie gigabyte heb overschreden. Ik zal hier en daar dus wat moeten gaan opruimen en opruimen vind ik moeilijk. Want wat moet weg en wat niet. Ik zal dus de statistieken in moeten duiken om te bekijken wat er veel en weinig gebruikt wordt. Van dat laatste kan dan het één en ander weg.

Volgens het KNMI zou het buiten zestien punt zeven graden moeten zijn, maar zo van binnen naar buiten kijkend, zie ik geen zon. Wel lijkt het redelijk te waaien en heeft het net geregend, aan de druppels op de auto te zien. Ik zal vanmiddag eens gaan ‘voelen’. Gisteren heb ik overigens wel even het dak van de auto eraf gehad, maar dat was nog een tikkeltje fris. Wel te doen hoor.

Laten we maar eens gaan kijken of de week ook te doen wordt. Het is geen politieke week, dus ik vermoed dat het meevalt.

Op maandagmorgen komt de schoolfotograaf. Meestal ben ik weg wanneer de fotograaf komt, maar deze keer ben ik op school. Wellicht kan ik wat hand- en spandiensten aanbieden en ga ik zelf ook eens op de foto. Dat is al een jaartje of wat geleden. De laatste jaren hebben we een erg goede fotograaf, die van elk smoeltje toch wel een kunstwerkje weet te maken.
‘s Middags komt de interim op bezoek voor een gesprekje over mijn managementrapportage. In die rapportage beschrijf ik de voortgang van allerlei trajecten die voornamelijk met schoolontwikkeling te maken hebben. Het is wel eens goed om daarover met iemand anders van gedachten te wisselen.
‘s Avonds staat er een vergadering van de medezeggenschapsraad. Ook daar zal ik deze rapportage bespreken en ik heb wel wat mededelingen die de school betreffen. Zelf zit ik niet in die raad, ik zit er slechts ter toelichting en verduidelijking.

Op dinsdag staat er een directie-overleg gepland. Vorige week hadden we besloten dat het nog wel even nodig was om de koppen bij elkaar te steken. Het formatieplan zal weer centraal staan en ik geloof dat er wat duidelijkheid komt met betrekking tot het algemeen bestuur. Ik ga het gewoon maar afwachten. Ik kan er natuurlijk wel wat van vinden, maar ik ga daar verder niet over.

Op woensdagmorgen komt er een collega-directeur op bezoek om even bij te kletsen. Dat doen we met enige regelmaat: even kijken in ‘de keuken’ van je collega. Daar leer je een hoop van. En deze collega wilde ook nog even zijn nieuwe auto laten zien. Ik geloof een Mercedes. Ik ben niet zo Mercedes-achtig, behalve dan de klassieke modellen, maar hij heeft, zoals ik begrepen heb, zo’n hoog model met veel zitplaatsen. Beetje type als een Espace of een Zafira. Enfin, ik ga het zien.
Woensdagmiddag ga ik op herhaling voor mijn BHV-certificaat. Dat moet je jaarlijks bijhouden en op woensdagmiddag staat het EHBO-gedeelte gepland. Natuurlijk de geijkte oefeningen zoals reanimeren, verbandje leggen of stabiele zijligging. Niet mijn favoriete bezigheden, maar het moet. In juni hebben we het brandgedeelte van het BHV-certificaat en dat is vaak leuker.

Donderdagmorgen zit ik weer in Kloetinge bij een collega in het kader van het coachingstraject dat ik met haar gestart ben. Natuurlijk bespreken we wat actuele zaken, maar het is ook goed om alvast wat mogelijkheden te proberen binnen de formatieve grenzen, zodat er een beeld gaat onstaan hoe er volgend schooljaar gedraaid kan worden. Dat lijkt aan de vroege kant, maar voor je het weet is het Zomervakantie en dan moet je je zaakjes op orde hebben.
Na schooltijd woon ik een vergadering bij van de raad van advies van historisch museum De Bevelanden. Jawel, daar zit ik ook nog in. Ach, het zijn geen moeilijke vergaderingen daar in het Fruitteeltmuseum in Kapelle. Onderwerp van vergadering wordt, denk ik, de bezuinigingen vanuit de gemeente Goes. En ja, als daar de gemeenteraad besluit dit door te voeren, kun je hoog en laag springen, maar beter kun je je alvast voorbereiden op dat krappere budget. Een korting van vijfentwintigduizend euro tikt er bij die toch al fragiele begroting behoorlijk in.

Op vrijdag staat er niets en dat geloof ik eigenlijk niet. Meestal neem ik een klas over op vrijdag. En jawel, ik lees net in de schoolagenda dat Michiel een ADV heeft, dus draai ik die dag de groepen zeven en acht. En dat is een leuke afwisseling aan het einde van zo’n vergaderweekje.

Ondertussen zie ik nog steeds geen zon hier in Wissenkerke. In Rotterdam schijnt de zon wel, want dat zie ik bij de marathon van Rotterdam die op de televisie wordt uitgezonden, maar ook daar houdt het niet over en zijn er delen van de straat behoorlijk nat.
Misschien hebben we teveel uitgekeken naar deze zondag, in onze lentedrang.
Toch ga ik vanmiddag een toertje maken, ik zie wel of het cabrioweer wordt.
Feit is wel dat de temperaturen beter worden en dat is al heel wat na die lange winter met die onophoudelijke sneeuw.

Fijne werkweek !

 

Koningsspelen


Op 10 april 2013, in School, door Ron

Koningsspelen. Iets dat menig basisschool nu bezighoudt. Of je het idee nu leuk vindt of niet. Toen ik voor het eerst over dit idee hoorde, vond ik het helemaal niets en heb gedacht; “Oh, dat is weer één of andere oud minister die de gemaakte feestneus uit wil hangen en basisscholen een berg werk gaat bezorgen”. Nu zijn we alweer een tijdje bezig om dat idee handen en voeten te geven en ik vind dat idee nog steeds helemaal niets. Natuurlijk mag je je schoolkinderen die pret niet onthouden en dat is ook juist de reden waarom wij hieraan meedoen. Bijna alle basisscholen die ik ken, doen eraan mee. Ik las net op internet dat het alles bij elkaar gaat om één komma zes miljoen kinderen.
Nu kan die oud-minister zich op de borst gaan kloppen en roepen; “Kijk eens hoe een fijn idee dat van mij was”.

Hoewel er wat vanuit de overheid gefaciliteerd wordt, komt het grootste gedeelte van de organisatie van zo’n dag op de schouders van de leerkrachten terecht. Ik kan je vertellen dat de bordjes van de leerkrachten, mede door toedoen van allerlei hoge meneren en mevrouwen, overvol zijn en dat de extra tijd die gemoeid is met de organisatie van zo’n dag uit de marge geknepen moet worden.
In de meeste oranjedagprogramma’s zijn normaal gesproken wel kinderspelen opgenomen. Dus op dertig april komen de meeste kinderen toch wel aan hun trekken, maar dan ligt de organisatie niet bij onze onderwijsmensen. Dus waarom dit nu in ene vier dagen eerder op de scholen moet gebeuren, is mij een raadsel. Ik wil niet zeuren hoor, maar we kunnen elke dag onderwijs gebruiken.

“En we noemen het de Koningsspelen”, wordt er geroepen vanachter een glas champagne. Maar er is helemaal geen koning. Die komt er wel op dertig april, maar op zesentwintig april hebben we gewoon nog een koningin. We nemen er dus maar alvast een voorschotje op, als de huid van de beer die nog niet geschoten is. We gaan iets vieren dat er nog niet is. Mijn moeder zou gezegd hebben dat daar geen zegen op rust.

Voor elk kind is er een ontbijt, verzorgd door een grote supermarktketen, en een T-shirt. Voor elke school is er een uitgebreid versieringspakket om de school mee te versieren. Ik ga niet durven schatten wat dit bij elkaar allemaal gaat kosten, maar op een gemiddelde van vijf euro per kind zit je toch al gauw. Omgerekend wordt dat dan acht miljoen dat dat borrelideetje van die oud-minister gaat kosten. Wanneer je de juiste man bent en op het juiste moment wat roept, blijkt er dus wel degelijk geld te zijn voor onderwijs.

Je leest het, ik vind het allemaal zeer zwaar overdreven gedoe en ik ben blij dat die man niet geroepen heeft dat we één lange polonaise door Nederland gaan maken met die één komma zes kinderen. 
“Oh ja, en een lied moet er ook nog komen. Dan kunnen we dat op een afgesproken tijdstip mooi met z’n allen zingen. En weet je wat ? We roepen iedereen op om zijn of haar droom in te sturen en dan maken we van die dromen één mooi groot Koningslied. Wat een geweldig idee !”

Hoe lang zou die man de politiek al uit zijn ? Weet die man daadwerkelijk niet hoe de vlag erbij hangt in Nederland ? Hoe naïef kun je zijn ? Wat valt er te dromen wanneer je thuis komt nadat je ontslagen bent ? Wat valt er te dromen wanneer je met je minimuminkomen amper de financiële eindjes aan elkaar kan knopen ? Dat er een keer gebakjes zijn bij de voedselbank ?

Jawel, ik blijf het dus moeilijk vinden om naar de pijpen te dansen van iemand die zomaar iets roept om een hoogheid te pleasen, gewoon, omdat ik het doorvertaal naar de werkvloer. Ik kan dat, want ik weet wat voor een drukte het daar is.

Maar natuurlijk organiseren wij ook de Koningsspelen, voor heel de school, zelfs voor de kleuters die die dag eigenlijk vrij waren. We gaan er een gezellige boel van maken. Niet omdat het zo’n fijn idee is, maar om gezellig samen dingen te doen.
Ik hoorde vanmorgen dat het Nederlandse kind zich tot de gelukkigsten op de wereld mag rekenen. Daar blijven we graag aan bijdragen.

 

Week 15


Op 7 april 2013, in Blik op de week, door Ron

Ik duik vandaag even snel op deze pagina. Ik was een beetje laat op en ben van plan om nog even naar Zeeuws-Vlaanderen te rijden. Het is alweer een poosje geleden dat ik daar geweest ben. Het weer ziet er mooi uit, maar ik denk dat het nog iets te koud is om met het open dakje te gaan rijden.
Vannacht zijn er weer diverse kouderecords gehaald en ik zag op een plaatje dat er hier in de buurt in de vroege ochtend min acht is gemeten. Voor begin april is dat wat frisjes. Gelukkig slapen we ‘s nachts en liggen we daar niet wakker van. Toch ?

Ik duik maar meteen de agenda in.

Op maandag staat er ‘s middags een overleg met iemand van de HZ. Die komt praten over een in te plannen activiteit op ICT-gebied met betrekking tot het Zeeuws ICT-platform. Omdat we vinden dat dit platform er ook moet zijn voor studenten, kijken we of we studenten bij bepaalde activiteiten wat nauwer kunnen betrekken.
‘s Avonds staat er een ouderraadsvergadering. Ik zal erbij zijn. Misschien kunnen we kijken hoe we de ouders kunnen inzetten bij bijvoorbeeld de Koningsspelen of de komende Fancy Fair. Wellicht hebben zij daar zelf ook nog ideeën over.

Op dinsdagochtend zit ik in Wilhelminadorp voor een directie-overleg. We staan aan de vooravond van een nieuw formatieplan en dat plan is, denk ik, de grootste drempel die dit schooljaar genomen moet worden. Ik zou al blij zijn met uniformiteit. Dat is niets anders dan dat dezelfde regels op alle scholen toegepast worden. Daarvoor moet er een goede verdeelsleutel aan de basis komen te liggen. Ik denk dat we dat niet in dat ochtendje gaan halen, het zal dus behoorlijk uitlopen.
‘s Avonds heb ik een fractieberaad over de komende raadsvergadering.

Op woensdag staat er een bezoekje aan de IPON in Utrecht gepland. Een ICT-beurs met allerlei innovatieve zaken voor het onderwijs. Geen idee hoe ik daar naartoe ga, ik vermoed met de trein. Ik moet daarover nog overleggen met mijn reisgenoot. De kaartjes had ik al vroeg binnen. Gratis natuurlijk, want elke leverancier ziet je graag komen wanneer je wat te besteden hebt. Daar vragen ze dan ook naar. Ik zeg dan dat we komen kijken om wat aan te schaffen, maar dat is helemaal aan ons. Daar gaan leveranciers niet over. Maar op deze manier krijg je wel gratis kaartjes. Ik vind het sowieso belachelijk om voor zo’n beurs te moeten betalen. Je hoeft bij de HEMA toch ook geen entreegeld te betalen ..

Op donderdagmiddag staat er een overleg over het traject hoogbegaafdheid, waarvan onze school al een tijdje de kar trekt. Niet onverdienstelijk overigens, want binnenkort start er een pilot op Noord-Beveland voor alle openbare bollebozen van het eiland. De voorbereidingen daarvoor zijn in volle gang. Ik zal daarvan verslag doen. Eind mei, begin juni zullen we daarover een korte presentatie geven met een stukje film.
‘s Avonds staat er een raadsvergadering en ik heb geen idee hoe die zal gaan. De band tussen mij en de wethouder sociale zaken heeft sinds de laatste vergadering een behoorlijk knauw gekregen en ook deze vergadering moet ik het weer opnemen voor de minder vermogenden onder onze burgers. Het declaratiefonds zal daarbij centraal staan. Het plan is om de uitbetalingen van dit fonds maar op drie momenten per jaar te doen. Met je minimum inkomen moet je in een paar gevallen zelf je geld voor een paar maanden voorschieten. Dus als jij kosten moet maken voor je schoolgaande kinderen aan het begin van augustus, en dat kan erg oplopen, dan kun je pas in oktober je geld terugverwachten. Opstellers van deze nieuwe regels hebben niet te moeite genomen om zich te verplaatsen in degene die aanspraak moet maken op het fonds, want je kunt niet zomaar een paar honderd euro twee maanden voorschieten. Je maakt juist gebruik van dit fonds omdat je het niet kunt betalen.
Als deze regelgeving toch doorgaat, zullen degenen die aanspraak kunnen maken op dit fonds wel twee keer gaan nadenken om iets te declareren. Misschien vormt het wel een dusdanige belemmering, dat het fonds haar doel voorbij schiet en wij ons op termijn weer af zitten te vragen hoe het komt dat er zo weinig gedeclareerd wordt.

Op vrijdag hb ik een ADV en zit ik in Almere, pas halverwege de middag. Daar ben ik wel blij om, want dat tijdstip is wat minder file-gevoelig. Er moet iets aan de auto gebeuren, dat alleen door specialisten gedaan kan worden. De navigatie is nog steeds niet in orde en na vrijdag hoop ik dat dat verleden tijd is. Niet dat ik geen navigatie heb hoor, ik heb zat navigatie. Je kunt eenvoudig met je telefoon navigeren, ik heb nog een soort TomTom liggen en ook met je tablet kun je goed navigeren. Maar ik houd er niet van dat er iets in de auto zit wat het niet doet, snap je ? En aangezien dat erg specialistisch werk is, moet ik daarvoor een eindje karren.
En als ik daar toch zit, rijd ik daarna door naar Zaandam om met een tweetal dames uit eten te gaan. Die ontmoette ik op mijn vakantiereis en ik ga hen de DVD brengen, dat had ik beloofd. Eén van de twee dames werkt in een pizzeria, dus ik denk dat het een pizzaatje wordt.

Fijne werkweek gewenst en geniet van het voorzichtige voorjaar !

 

Marokko V


Op 6 april 2013, in Kunst en cultuur, door Ron

Op verzoek van een aantal Twitteraars ga ik hier het filmpje delen dat ik inmiddels van de filmfragmenten van mijn reisje Marokko heb samengesteld. En dat bleek niet eenvoudig. Het is een beetje luxe probleem, want op de computer werk ik alleen maar in HD-kwaliteit, met erg grote bestanden dus, en het eindresultaat is ook nog eens met Dolby-surround.

Mijn ruwe werkbestand is honderdtwintig gigabyte groot, zelfs voor mijn home-entertainmentsysteem te groot en onhandelbaar, en daarvan moet je dan iets kijkbaars maken voor op het internet. Welk bestandsindeling maak je dan en welke kwaliteit is dan nog aanvaardbaar ?

Ik heb er uiteindelijk een flash-filmpje van gemaakt van een halve gigabyte van, en dat kan ook niet anders, een geringe film- en geluidskwaliteit. Je moet het er maar mee doen, je krijgt in ieder geval een indruk.

Het filmpje duurt een half uurtje en geeft eigenlijk die hele acht dagen wel leuk weer. Er zit veel voorbijtrekkend landschap in en dat vind ik wel treffend voor zo’n rondreisje.

Ik ga kijken hoe ik je een beetje kan gidsen door dat half uurtje en dan ga ik toch, geheel tegen mijn gewoonte in, met cijfertjes werken.
(tijden bij benadering)

00:00: Start van de film, foto van potten in een keramiekoven zonder de golfplaten deur.
00:10: Indruk van de markt in Marrakech, Djemaa El Fna
01:50: Tripje door de Ourika-vallei
03:00: Op weg naar Casablanca
04:00: Even stoppen bij een plaatselijk boerenmarktje
05:00: Casablanca (je hoort een stukje van de gids)
05:40: Moskee Hassan II
08:20: Stukje kust Casablanca
08:40: Vroeg opstaan en op weg naar Rabat
10:30: Mausoleum en omgeving in Rabat
13:40: Op weg naar Fez
15:00: Stoppen in Meknes
16:00: Markt in Meknes (let op de politie-agent)
18:40: Aankomst Fez
18:55: Vanaf het balkon van de hotelkamer
20:15: Fez van boven
20:40: Kijkje in de souks (geen idee wie er praat op de achtergrond)
21:05: Leerfabriek in bedrijf (gelukkig zonder geur)
21:50: Plein voor het koninklijk paleis
22:00: Poorten van het koninklijk paleis
23:15: Toeristenfeestje in Fez (geen aanrader) met oude mannen en een lijvige buikdanseres
26:00: Terugreis naar Marrakech (lange ruk was dat)
28:35: Laatste sfeerbeelden uit Marrakech

Ik vind het al bij al leuk geworden, voor mij is het een aardige herinnering. Natuurlijk kan het beter en had ik bijvoorbeeld de antitrilstand van de camera in moeten schakelen. Ik dacht dat dit alleen voor oude mannen was, maar in een land waar je aldoor op moet passen voor wat er om je heen gebeurt en met de wetenschap dat Marokkanen liever niet gefilmd willen worden, had die optie zeker haar dienst kunnen bewijzen.

Enfin, veel kijkplezier ..