Week 26


Op 23 juni 2013, in Blik op de week, door Ron

Week zesentwintig, het laatste loodje zullen we maar zeggen, daarna zit het schooljaar, dat naar mijn idee nog niet zo lang geleden begonnen is, erop. En ik denk dat de meeste schooldirecteuren met mij deze week niets anders doen dan afwegen. Dingen die deze week nog moeten of dingen die je over het weekend heen kan tillen om in de eerste vakantieweek te doen. Ik kan je vertellen dat ik nog heel wat zaken moet doen die niet kunnen wachten, met als gevolg dat ik straks, na het uploaden van dit stukje, in de dagelijkse kleren ga om op school nog een waslijstje af te werken. Nee hoor, dat is niet zo’n ramp, het enige dat ik dan niet leuk vind is het feit dat de school niet leeft. Er zijn geen kinderen. Oké, het schiet wel beter op, maar het is zo ongezellig. Het geeft een beetje een ‘droge boterham’ gevoel.

Ik ben de afgelopen dagen nogal wat keren gefeliciteerd. In eerste instantie dacht ik dat het nog met mijn prille opa-schap te maken had, maar in de gemeenteraad van donderdagavond werd het duidelijk dat mijn nieuwe functie elders in de krant stond. Dat is niet gebruikelijk, want er wordt wel meer met directeuren geschoven binnen onderwijskoepels. Veelal in het kader van meer doen met minder geld of in ieder geval hetzelfde geld. Gelukkig hebben wij mogen kiezen en gelukkig draait ons schooltje op rolletjes, zodat zo’n stap voor mij wat makkelijker te zetten was. Daarbij komt dat de school in Kloetinge wel wat raakvlakken heeft met de school in Wissenkerke. Want je weet dat ik zo’n school in feite niet alleen draai, maar dat daar een capabel team voor nodig is met enthousiasme en passie voor onderwijs. Ik stuur alleen maar, schep voorwaarden en ben er wanneer dat nodig is. In deze dagen, ik ben wat eerder begonnen aan mijn nieuwe uitdaging, ben ik meer nodig in Kloetinge en daar maak ik dus ook tijd voor in die krappe agenda van me. Oké, het team in Wissenkerke moppert wel wat, maar dat heeft meer te maken met het feit dat ze het ongezellig vinden wanneer ik er niet ben. Redden doen ze het makkelijk. In feite hebben ze me daar niet (meer) voor nodig.

Vandaag heb ik geen muziek op van betekenis. De radio staat op een chill-zender met makkelijke muziek en de televisie staat uit. Buiten regent het, waait het en is het fris. De natuur speelt met alle mogelijk denkbare tegeltjesspreuken en gaat haar eigen gang. De rijdende rechter zou zeggen: ‘En daar moet u het mee doen’.

Laat ik maar eens kijken wat de week brengen gaat en of dat een beetje te doen is. Het is in ieder geval een politieke week, zodat ik zonder te kijken al kan zeggen dat ik op dinsdagavond een fractieberaad heb en op donderdag een raadsvergadering. Ik denk dat het daar niet bij blijft.

Op maandag werk ik ‘s ochtends in Wissenkerke. Als ik vanmiddag flink doorpak, kan ik me morgen focussen op het feit of alles onder controle is voor de komende week.
‘s Middags werk ik in Kloetinge. Eerst handel ik wat lopende zaken af en na schooltijd hebben we een teamvergadering waarin wat afspraken gemaakt moeten worden voor de toekomst. Ook het jaarplan dient geëvalueerd te worden en zal er input geleverd moeten worden voor een nieuw jaarplan. Aansluitend hebben de IB-er en ik een oudergesprek.
‘s Avonds heb ik een vergadering van de medezeggenschapsraad in Wissenkerke. Ik zal er de formatie voor het volgend schooljaar bespreken en toelichten waarom de schoolgids wat op zich laat wachten, want ik verwacht niet dat ik die vanmiddag klaar heb.

Dinsdagmorgen heb ik een directieberaad in Wilhelminadorp met wat laatste puntjes op de ‘i’. Daarna rijd ik door naar Kloetinge om er de middag te werken. Ik kan in Kloetinge ook aan zaken werken voor Wissenkerke hoor. Het maakt eigenlijk niet zoveel uit waar ik zit. Lang leve Google-drive !
‘s Avonds heb ik dus een fractieberaad over de vergadering van donderdag. De envelop zit nog dicht, maar de agenda ken ik, want dat zijn allemaal zaken die ook de voorgaande vergadering gepasseerd zijn. Nu gaat het alleen nog over agendapunten die niet zondermeer afgetikt worden.

Op woensdagmorgen heb ik eerst een oudergesprek in Wissenkerke en rond het middaguur een gesprek in Kloetinge met mensen die de naschoolse activiteiten op poten zetten. ‘s Avonds heb ik een gesprek met ouders van een klas aldaar om samen te kijken hoe we zaken aan gaan pakken in het volgende schooljaar. Ik heb geen idee wat ik in de tussenliggende tijd ga doen. Dat zal wel eens meer gebeuren, denk ik. Ga je terug of blijf je. Voor de reistijd moet je toch een half uurtje rekenen en dat ben je dus kwijt. Ik ga het zien.

Op donderdagochtend begin ik in Kloetinge om het gesprek van de dag ervoor samen te vatten en de mogelijke plannen te bespreken. Daarna ga ik hen een fijne vakantie wensen en start ik ‘s middags in Wissenkerke om een begin te maken met de administratieve afronding. En nee, dat is niet in een dag gebeurd. Verder heb ik nogal wat beamers op school liggen die ook nog bezorgd moeten worden bij de diverse scholen.
‘s Avonds heb ik een gemeenteraadsvergadering, maar die wordt voorafgegaan door een begrotingsvergadering. Ik mag dus om een uurtje of zes beginnen, maar gelukkig wordt er voor een broodje gezorgd.
Na de vergadering ga ik naar het afscheid van groep acht in Wissenkerke, dat moet net lukken, om de ouders en de leerlingen een officiële hand te drukken. Als je, zoals in de meeste gevallen, elkaar acht jaar meemaakt is dat fijn.

Op vrijdag is de laatste schooldag in Wissenkerke waaraan ik mijn medewerking heb toegezegd. Het gaat vooral om het verzorgen van geluid op een plaats waar geen stroom is, het sportveldje achter de school. Dat is gewoon wat sjouw- en doewerk en dat is wel lekker op die vrijdag.

Nou, dat is mijn week zo ongeveer. Wil je ruilen ? Nee, dat dacht ik al, maar met het zicht op de Zomervakantie in de verte ga ik er fris tegenaan en wens jou in iedere geval ook veel plezier en wijsheid in je komende werkweek. Doe vooral waar je goed in bent, dat ga ik ook doen en zorg dat je in alle rust verder kunt naar de toekomst. Jawel, met zo’n uitspraak kun je alle kanten op.

Ik ga nog een afsluitmuziekje zoeken ..

 

 

Week 25


Op 16 juni 2013, in Blik op de week, door Ron

Het is aftellen geblazen. Er resten nog twee weken voordat de Zomervakantie begint. Twee drukke weken waarin nog een heleboel moet gebeuren. Voor mij is het plots nog wat drukker geworden, omdat de locatieleiding op de school waar ik na de Zomervakantie zou starten ziek is geworden en er daar ook nog een berg moet gebeuren. Gelukkig weet ik zeker dat het team in Wissenkerke het ook een eind af kan zonder mij, zodat ik wat makkelijker kan switchen en voor zaken de tijd kan nemen. Maar eigenlijk is het een beetje teveel van het goede, omdat mijn agenda er niet op berekend was. Zodoende ben ik zaterdag hier op school nog wat aan het werk geweest en ga ik zo ook nog even wat andere zaakjes regelen. Niet langer dan een half uurtje hoor.

Doordat ik op twee locaties werk, heb ik Google Drive geïnstalleerd op de computers waarmee ik werk. Google Drive is een cloud-toepassing van een harde schijf die overal benaderbaar is. Daarop zet ik documenten en werkdocumenten waaraan ik dus overal waar ik zit kan sleutelen. Het is een handige en gratis toepassing. De vijftien gigabyte die je krijgt zijn zomaar niet vol.

Uit de boxen klinkt Queen of the Stone Age, je hoort ze weer vrij regelmatig met het nummer ‘I Sat By The Ocean’ en het nieuwe album is zeker de moeite waard. De muziek is een tikkeltje agressief en dat kan ik deze laatste schooldagen best gebruiken. Ik zal straks een YT-filmpje plaatsen.

Hoe gaat de agenda eruit zien van de week. Eens kijken of ik na al die veranderingen daar nog kop en staart aan kan krijgen.

Op maandag zit ik in Kloetinge voor een studiedag met het team aldaar. Ik heb een globale agenda gemaakt, waarvan ik denk dat die de lading dekt. Ik hoefde geen lunch mee te nemen, want het team of een deel van het team zal de lunch verzorgen. Dat is een leuke binnenkomer. Aan het einde van die studiedag heb ik een vergadering met de medezeggenschapsraad aldaar. Die vergadert om vijf uur en eigenlijk vind ik dat wel een mooie tijd. Ik hoop dat ik daar kan melden hoe de formatie eruit ziet voor het volgend schooljaar. Hoewel pas dinsdag zeker is hoe mensen op stichtingsniveau ingezet mogen worden, ga ik daarop een voorzichtig voorschotje nemen.
‘s Avonds heb ik dan even de tijd om hier in Wissenkerke op school te kijken naar wat er is blijven liggen.

Op dinsdagochtend heb ik een directieberaad over de formatie. Ik hoop werkelijk dat we daar een beetje vlot uitkomen, want het duurt al met al redelijk lang. Pas dan kan er naar ouders gecommuniceerd worden hoe de klassen en de rolverdelingen op de scholen eruit zal gaan zien.
‘s Middags schrijf ik een extra nieuwsbrief voor de Kloetingse ouders met informatie met betrekking tot die formatie, de huidige stand van zaken en waarin ik me wat nader zal voorstellen, want niet veel mensen kennen me. Velen hebben me wel al zien lopen of zitten, maar hebben daardoor nog geen idee wat ik er kom doen.
Om vier uur heb ik een vergadering met Apollo over het project ‘Muziek in de Klas’. Ik hoop dat ik dat ga halen, want met alle wegomleggingen mag je van Kloetinge naar Wissenkerke toch wel een dik half uur rekenen.
‘s Avonds zit ik hier even op school vanwege dezelfde reden als maandag. Even checken of alles onder controle is en om wat voorbereidingen te treffen voor de studiedag.

Woensdag heb ik een studiedag in Wissenkerke. Naast de schoolontwikkeling zal ook daar de formatie centraal staan. Door reorganisatie binnen de stichting zullen we Jeriene moeten gaan missen als klassenassistente. Dat is jammer, maar onvermijdelijk. Doordat ik zelf deeltijds ergens anders ga werken, kan het merendeel van de overige teamleden blijven.
Aan het einde van de dag gaan we ergens een hapje eten. Ik heb geen idee waar, maar het lijkt me duidelijk dat we dit verdiend hebben na een druk schooljaar. Natuurlijk heb ik voor elk teamlid weer een toepasselijk presentje gekocht. Gewoon, als blijk van dank voor hun inzet.

Ik heb geen idee waar ik donderdag zit. Ik schat half-om-half. Wat ik wel weet is dat ik ‘s avonds in het gemeentehuis verwacht wordt vanwege een bijeenkomst over de Veersegat Dam. Sessie twee, waarin een architectenbureau met schetsen komt om aan te geven wat er mogelijk is binnen de kaders die we de vorige keer gesteld hebben. Ik ben benieuwd. Zou zomaar eens verrassend kunnen zijn.

Op vrijdagmorgen zal ik de ADV van Annemarie vervangen. Een ochtendje kleuters en daar heb ik zin in. Lekker ongedwongen liedjes zingen en communiceren op kleuterniveau. Simpel, maar gestructureerd. Heerlijk !
‘s Middags heb ik met de gemeenteraad een werkbezoek in Colijnsplaat. Ik geloof dat we met een boot diverse locaties gaan bezoeken in verband met planontwikkeling aldaar. Ik laat het gewoon maar gebeuren.

Zaterdag hebben we een Fancy-Fair op het schoolplein. Jammer genoeg heb ik moeten afhaken bij de voorbereidingen ervan vanwege tijdgebrek. Maar het spreekt voor zich dat ik erbij ben op die zaterdag, want het wordt erg gezellig. De opbrengst van die dag komt ten goede aan onze schooltuin. Dus het is niet gratis. Als het weer wat meezit wordt het vast een geslaagd evenement.

Wie mij op zondag stoort krijgt een opdonder. Nee hoor, maar dan ga ik eindelijk wat rust nemen en een potje zenuwpillen opentrekken. Ook dat niet, ik ga gewoon hier in huis wat rommelen met een lekker muziekje erbij en dat is rustgevend genoeg.

Nou, ik ga je een prettige werkweek wensen en hoop voor jou dat hij niet zo vol zit als die van mij. Dat zou zomaar eens funest kunnen zijn voor je gezinsleven.
Maar de vakantie is in zicht, dus dat scheelt een berg.

 

 

Discriminatie


Op 10 juni 2013, in Opmerkelijk, door Ron

Men heeft een toename van het aantal klachten over discriminatie vastgesteld in Zeeland. Dat kopte de PZC de afgelopen zaterdag in de krant.
Vorig jaar waren het er zevenendertig meer dan het jaar ervoor. De klachten betroffen niet alleen discriminatie met betrekking tot de afkomst van iemand, minder dan de helft, maar zeker ook klachten met betrekking tot het hebben van een handicap, een chronische ziekte of zelfs ook leeftijd.

Wat moet je met zo’n bericht ? Ik kan daar niet zoveel mee. Ik kan daar zelfs niet uit concluderen dat er meer gediscrimineerd wordt in Zeeland, want het onderzoek geeft alleen informatie over de hoeveelheid klachten.

Word je ook daadwerkelijk gediscrimineerd wanneer je je gediscrimineerd voelt ? Ik vind daar nogal een verschil in zitten. Een gevoel hebben is erg subjectief. Wellicht dat mensen zich niet begrepen voelen of dat ze niet altijd hun zin kunnen krijgen, zoals dat wel vaker voorkomt bij mensen, gehandicapt of niet. Dat lijkt me niets nieuws, dat overkomt mij ook wel eens. Ik voel mij trouwens ook wel eens gediscrimineerd. Ik klaag daar wel eens over, maar niet officieel.

Wanneer discrimeer je ? Ik denk dat het vooral zit in een onderscheid tussen mensen maken in vergelijkbare situaties. Als jij achter in de rij moet aansluiten, dan moet een buitenlander of een chronisch zieke dat ook. Als iemand in een rolstoel iets mag ruilen zonder dat hij het bonnetje heeft, dan moet jij dat ook kunnen. Als iemand met zijn elektrische scootmobiel midden in het pad van de supermarkt mag rijden en zelfs overdwars mag parkeren, dan mag jij dat ook.

Je leest het, ik bagatelliseer het maar een beetje. Ik hoor ook wel eens mensen klagen over het feit dat ze gediscrimineerd worden. En meestal zit daar wel een kern van waarheid in, maar ook een hoeveelheid frustratie die het vermeend discriminatiegevoel nog eens extra aanwakkert. Ik ken eigenlijk niet zoveel mensen die structureel aldoor gediscrimineerd worden. En ik kom best wel eens ergens.

Natuurlijk zijn er mensen die echt gediscrimineerd worden, onze samenleving is keihard, maar dat lijkt mij maar een fractie van de hoeveelheid mensen die een klacht indienen.

Ik discrimineer in principe niet. Jij ? In principe vind ik iedereen gelijkwaardig. Tenzij iemand het bij mij ernstig verknalt, dan zou ik kunnen discrimineren en dan heb ik daar goede redenen voor. Of je daarover nu een klacht indient of niet. Of je nu een handicap hebt, chronisch ziek bent, homo bent of vrouw. Dat maakt voor mij dan weinig meer uit.
Zo gaat dat wel met meer mensen, vermoed ik. We zijn allemaal wel eens iets beu of hebben we het helemaal gehad. Mogelijk discrimineren anderen daardoor ook en daar hebben ze daar naar hun mening een goede reden voor.

Dus ja, een nietszeggend artikel, waarover ik toch weer even aan het denken ben geweest.
De mensen voelen zich achtergesteld, zo besluit het artikel, en ik denk dat dat af en toe heel normaal is, omdat je nu eenmaal niet de hele tijd voorgetrokken kan worden.

Jawel, je mag reageren hoor …

 

Week 24


Op 9 juni 2013, in Blik op de week, door Ron

En het gaat goed met de kleine. Hij mag nog niet naar buiten, maar alles is gezond en wel. Ik kan niet zeggen dat ik er de deur platloop, ondanks dat de nieuwe ouders toch betrekkelijk dicht in de buurt wonen, want ze hebben al een berg aanloop en ik kan me voorstellen dat je als verse ouders ook wel eens zelf van al dat moois wil genieten.
Iedereen wel bedankt voor de vele gelukwensen aan mijn adres per kaart, sms, what’s app, twitter of gewoon in de wandelgangen. Het is leuk om te merken dat iedereen zo met je meeleeft.
Op school hadden de collega’s ‘opa’s blije doos’ gemaakt, een variatie op de blije doos voor aanstaande moeders. In de doos hadden ze allerlei zaken gedaan die van pas kunnen komen aan het begin van de opa-periode. Nou, je kunt het zo gek niet bedenken of het zit er wel in. Van voeding tot speeltjes, boekjes en billendoekjes. Erg leuk gedaan.

Maar het leven gaat verder en de plichten beginnen weer te roepen. We moeten nog drie weken tot aan de Zomervakantie, dus het schiet op. Echt heel veel moet er niet meer gebeuren hoor. Ik heb het een eind op de rails. Het is net nog even wikken en wegen waar het gaat om de formatie voor het volgend schooljaar. We hadden een ruime formatie, we gaan in leerlingenaantal achteruit en de stichting gaat de teugels wat aantrekken. Alles bij elkaar leidt dat natuurlijk dat wat aanpassingen in ons team.
Ik ga deeltijds een andere school leiden, Bettie heeft een deel van haar IB-werkzaamheden bovenschools getild (alles scholen kunnen dus van een deel van haar diensten gebruik maken) en onze klassenassistente wordt overgeplaatst naar een andere school. Dit was te verwachten en is tegelijk een sombere opmaat naar het schooljaar daaropvolgend, waarin we nog minder leerlingen zullen tellen. Nog een geluk dat vijfentwintig procent van onze leerlingen en naburige dorpen komen.

Terwijl ik de agenda in ga kijken, zet ik even Kathleen Edwards op, die ik een paar dagen geleden ontdekte en waarvan ik me een (digitaal) album heb aangeschaft. Mooi. Ik zal daar straks een stukje van plaatsen.

Morgenochtend gaat de auto naar de bandenspecialist, ze rijdt nog steeds niet naar wens, en rijd ik met Annemarie mee terug naar school, waar ik gelijk de locatieleidster uit Kloetinge zal ontvangen. Samen zullen we kijken wat er allemaal nog moet gebeuren om het schooljaar goed af te sluiten. Soms helpt het, vooral wanneer je wat minder ervaring hebt, om alles daadwerkelijk op een rijtje te zetten en te gaan plannen in de tijd. Ik denk dat we daar een hele ochtend mee bezig zijn.
Voor de rest staan er die maandag geen bijzonderheden, dus kan ik meters maken.

Ook de dinsdag is behoorlijk leeg. ‘s Avonds hebben we een fractievergadering en die zal vermoedelijk even duren. De stukken voor de komende raadsvergadering zijn niet al te luchtig en in omvang ook erg groot. Het hele pakket dat ik ontving schat ik een kilootje of twee. Ik zal er vandaag, in de loop van de dag, eens verkennend aan beginnen.

Op woensdagmiddag is er een informatiebijeenkomst voor het personeel van de stichting. Samen met de bonden wordt er uitgelegd wat er te wachten staat en, belangrijker nog, wat je rechten en plichten zijn. Een sociaal plan voorziet in een aantal mogelijkheden om de stichting voortijdig te verlaten, want hoe je het ook draait of keert, stichtingbreed zullen er op termijn banen moeten verdwijnen. Dat is jammer, maar onvermijdelijk. Gelukkig ligt dat niet aan de kwaliteit van het onderwijs, maar heeft het alles te maken met het feit dat er (veel) minder kinderen zijn. De krimp wordt dus voelbaar.
Daarna snellen Annemarie en ik ons naar het schoolkamp in Haamstede, waar we onze traditionele fietsspeurtocht zullen beginnen, die we afgelopen vrijdag hebben uitgezet. Nou, niet echt uitgezet hoor, maar de tocht van twee jaar geleden nagelopen op juistheden.

Op donderdag staat er een bijeenkomst van ICT-end onderwijzend Nederland bij Kennisnet in Zoetermeer. Het ligt aan mijn hoeveelheid werk of ik daar naartoe ga of niet. De agenda is in ieder geval niet wat ik ervan verwacht had. Men zou het hebben, zo werd er eerder beloofd, over sociale media in het onderwijs, maar daar vind ik niets meer van terug. Ik ga het dus even afwachten.
‘s Avonds staat er dus een gemeenteraadsvergadering met een goedgevulde agenda. Verschillende rapportages staan erop, alsook gemeenschappelijke regelingen. Het is zaak dat ik dit met mijn fractiegenoot goed ga verdelen. Het is welhaast onmogelijk om daar in je eentje in te gaan duiken.

Op vrijdag staat er niets en zou ik een ADV in kunnen halen. Ik laat het afhangen van mijn werkzaamheden. Ik vermoed dat ik gewoon aan het werk ben. Op school of elders.

Dan ga ik nu verder met mijn zondagse activiteiten. Naast huishoudelijkheden zijn dat ook wat relaxmomenten. Ik zie nog geen zonnetje, dus een cabrioritje lijkt (nog) niet aantrekkelijk.
Ik ga je een fijne werkweek wensen en dat idee van alles op een rijtje krijgen en wegzetten in de tijd is voor iedereen een goede tip wanneer het je iets teveel lijkt te gaan worden. Daarbij komt dat je je bij elk item eens af moet vragen of jij het wel moet zijn die dat gaat doen of dat wellicht iemand anders dat kan. Samen wegen laatste loodjes immers minder zwaar.

Kathleen Edwards – For the Record

 

 

Geboren !


Op 4 juni 2013, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

Ik had je beloofd een seintje te geven wanneer ik opa was geworden. Welnu, dat is vanmorgen vroeg gebeurd. Ga je als vader naar je bed en word je als vader en grootvader wakker. Ik vind het een prachtig cadeautje !
Twitteraars onder jullie hadden de foto vanmorgen vroeg al kunnen zien, maar ik plaats hem hier ook. Wanneer je erop klikt is de foto wat groter en je begrijpt, voor mij kan die niet groot genoeg.

Hoewel ik dacht dat het allemaal niets met me zou doen, blijkt dat anders uit te pakken. Het voelt echt eigen, als een heel klein stukje van mij. Trots is het goede woord eigenlijk niet, het houdt meer het midden tussen een gevoel van warmte en een gevoel van verbondenheid. Trots ben ik meer op mijn zoon en zijn vriendin.
En vanmiddag, bij het eerste aanschouwen van de kleine, wordt je dan toch een beetje emotioneel. Wat laat de natuur je steeds voor wonderbaarlijke feiten staan hè. Prachtig !

Maar met de baby gaat het goed, met de ouders ook. Voor de liefhebbers van details: hij was eenenvijftig centimeter lang en woog zeven en een halve pond. Hij heet Oliver. Dus niet de Franse versie of de Nederlandse versie, maar de Engelse versie. Jawel, ik vind dat wel een leuke naam.

Nou ben je weer helemaal bij …

 

Week 23


Op 2 juni 2013, in Blik op de week, door Ron

En elke dag wordt het gevraagd: ‘En ?’ Alleen maar dat: ‘En ?’ En ik zeg dan: ‘Nee’. Meer niet. Ik heb geen idee wanneer de baby precies is uitgerekend, maar half mei lijkt me onwaarschijnlijk. Temeer omdat er nog niets geboren is en er volgens de deskundigen niets aan de hand is. Pas wanneer de baby de komende week geen actie onderneemt, wordt er ingegrepen, zo heb ik begrepen. Niettemin, een lekker eigenzinnige start van een leventje. Zo van: ‘Je kunt rekenen wat je wilt, maar ik maak dat altijd zelf nog uit’. Heel herkenbaar dus, dat is ongetwijfeld familie van me.

Op de televisie wordt er tennis gespeeld, maar ik volg het niet. Seasick Steve zingt over het feit dat je een oude hond geen nieuwe truukjes kunt leren. Daar zal ongetwijfeld een filosofie achter zitten, maar ik ga daar niet over denken. Het zal ongetwijfeld met het ouder worden te maken hebben. Het klinkt wat conservatief. Ook ouderen moeten met hun tijd mee en dat lukt de ene beter dan de ander. Hoe dan ook, een lekker bluesje zo aan het begin van deze prille zondagmiddag.
De zon lonkt, maar ik moet hier binnen nog zoveel doen, want mijn kleine huisje slibt dicht.

Ik heb eigenlijk nog geen idee wat deze week drieëntwintig brengen gaat, ik heb de agenda nog niet geraadpleegd. Laten we maar eens kijken. Het is geen politieke week, maar er staan toch wat politiek gerelateerde zaken op het programma.

Op maandag staat er een schoolreisje gepland. Collega’s hadden gevraagd of ik meeging om een groepje te begeleiden, ze zaten krap voor wat betreft de begeleiding. Dus ik heb ingestemd, maar eigenlijk gooi ik mijn eigen glazen in, want ook op school ligt nog een berg werk te wachten. Maar goed, een leuk schoolreisje met allemaal blije kinderen is natuurlijk ook een feest om mee te maken. Dan werk ik op een ander moment wel. Ik dacht dat we naar België gingen, dus zal ik me moeten voorzien van een geldig reisdocument. Verder is daarvoor zoveel niet nodig, denk ik, ik heb geen begeleidend schrijven gezien. Ik hoop dat de ouders dat wel hebben gehad.

Op dinsdag staat er een directie-overleg gepland. Jawel, dat is elke week zowat prijs. Dit keer beginnen we om twaalf uur en ik vermoed dat we tot een uurtje of vijf doorgaan. De formatie van de scholen zal nogmaals op de agenda staan. Ik krijg langzamerhand het gevoel dat we daarmee in cirkeltjes lopen. Ik heb al zo vaak dezelfde informatie aan moeten leveren. Soms is het niet altijd handig om met z’n allen over dit soort zaken te praten wanneer het om invulling gaat.
Op dinsdagavond (en ook op de maandagavond) staat er niets.

Op woensdag was ik gevraagd om met het schoolreisje van de kleuters mee te gaan, maar aangezien daar de begeleiding een minder nijpend probleem is, blijf ik op school om wat schade in te halen. Ook met de kleuters op stap is een feest hoor, maar ik pas dit jaar dus even.
‘s Middags ga ik waarschijnlijk een fietsspeurtocht uitzetten op Schouwen voor het schoolkamp van de groepen zeven en acht. Dat doe ik elk jaar en aangezien Michiel niet (meer) van locatie verandert, kan ik steeds dezelfde speurtocht gebruiken. Het ene jaar van voor naar achteren en het andere jaar van achter naar voor. Slim hè, dus moet ik alleen de actualiteit van de route gaan bekijken en wat posten met opdrachten inplannen.
‘s Avonds heb ik een partij-overleg over de verkiezingslijst van de komende gemeenteraadsverkiezingen en het bijbehorende verkiezingsprogramma. Ik heb me voorgenomen om me daar niet al teveel mee te bemoeien. Mensen die het aldoor beter weten zijn wat mij betreft eerst aan zet. Later bekijken Ellen en ik wel wat we ermee kunnen als waarschijnlijke fractie.

Donderdagmiddag heb ik een gesprek over van alles en nog wat met de interim directeur. Dat is al twee keer komen te vervallen en moet nu maar eens gebeuren. Daarmee loop ik wel een excursie naar het cameramuseum in Zierikzee mis, maar ook Michiel heeft mij niet perse nodig.
‘s Avonds zit ik in het gemeentehuis. Eerst voor een overleg met betrekking tot de ontwikkelingen aan de oostzijde van Wissenkerke, daarna voor een bespreking over de kaderstelling voor nieuwe ontwikkelingen aan de Veerse Dam. Een behoorlijke sessie dus waarvoor ik een hele stapel stukken heb gekregen, die ik allemaal nog moet bekijken. Geen idee wanneer, ik zie wel.

Op vrijdag vermoed ik dat ik iemands ADV moet vervangen, maar dat staat niet in mijn agenda. Ik zag het ook zo snel niet staan in de schoolagenda of in de nieuwsbrief, maar die vrijdag komt dus ook wel vol.

En tussendoor moet ik nog met de Volvo naar de garage. Voor de derde keer. In eerste instantie ging ze voor de APK, maar daar bleken de banden versleten. Nieuwe banden erop en karren maar. Er bleek wat onbalans te zitten in de wielen dus ben ik ermee terug geweest. Er is nog een keertje naar gekeken, maar nu is het nog niet goed. Ik begrijp daar dus niet van hè. Wanneer je een auto aflevert aan een klant, moet die toch weer rijden als een zonnetje ? Ik heb nog nooit zo beroerd gereden in een auto na een garagebezoek. Dus dat moet opgelost worden, anders ga ik naar een ander. Een auto van dit kaliber hoort niet te rijden als een hobbelpaard.

Oké, ik ga nog even van mijn zondag genieten (voor zover soppen genieten is natuurlijk) en mezelf opladen voor de week die komen gaat. Best een drukke.
Veel plezier gewenst met jouw werkweek !