Week 35


Op 26 augustus 2013, in Blik op de week, door Ron

Ik had het dit weekend zo druk, dat een blik in mijn agenda erbij ingeschoten is. Zelf vond ik dat niet erg, ik had leuke dingen te doen, maar ik weet dat sommigen van jullie daar een vast moment voor hebben op die zondag.
Vandaar dat ik je nu even bijklets en samen te bekijken wat voor een weekje dit worden gaat.

Op dit ogenblik zit ik in Wissenkerke, maar mijn werk is nagenoeg gedaan. Er lag wat administratie, ik heb de schoolgids naar alle ouders verzonden en op de schoolwebsite geplaatst en ik heb de nieuwsbrief voor september in concept klaar. Tussendoor mail en bel ik wat in de rondte. Ik verveel me dus niet en eigenlijk is het ook niet erg vervelend.

Deze week vijfendertig is weer een politieke week, de laatste week van de maand. Dat betekent dat ik op dinsdag een fractievergadering heb en dat er op donderdag besluiten vallen in de gemeenteraad. De vorige vergadering waren er een aantal ‘hamerstukken’, die worden dus alleen maar afgehamerd omdat we het er eigenlijk al over eens zijn. De andere punten blijven dan staan en vormen gezamenlijk de agenda. De agenda is dus niet zo gek lang.

Voor vandaag staat er niets bijzonders. Eigenlijk had ik een ADV-tje willen nemen, maar zag er vanaf. Er is genoeg te doen en mijn weekend pakte anders uit, waardoor ik zondag gewoon op tijd terug kon zijn. Maar ik moet vandaag wel ergens mijn huishoudelijke achterstand inhalen. Dus dat staat voor vandaag op de planning, einde van de middag en een deel van de avond.

Morgen zit ik de hele dag in Kloetinge. De bovenste groepen gaan lesgeven volgens een ander concept en daar ben ik heel benieuwd naar. In groep acht is het nu twee weken in werking en heel voorzichtig denk ik dat het een succes is. Ik juich echter nog niet. Vanaf deze week starten we dezelfde werkwijze in de groepen vijf, zes en zeven. En daarnaar ben ik heel benieuwd.
‘s Avonds heb ik dus een fractievergadering.

Woensdag zit ik ook in Kloetinge en ‘s middags heb ik een overleg bij ZeelandNet over het gebruik van de studio. Het Zeeuws ICT-netwerk houdt er eind september een themamiddag en daarover ga ik praten. Wat zijn de mogelijkheden, de do’s en dont’s. Er gaat een berg werk zitten in zo’n middag en nu hoop ik maar dat het de moeite loont. Ik heb van diverse mensen gehoord dat ze op de betreffende datum al andere dingen gepland hebben. Ik wacht het even af.

Donderdag werk ik weer in Wissenkerke en ik zie in mijn agenda dat de algemeen directeur op bezoek komt, maar waarom, dat staat er niet bij. Ik vermoed wat bovenschoolse ICT-zaken en het visietraject dat we lopen met de stichting. Daarmee dus ook een nieuwe bestuursvorm.
Jawel, ik vind het altijd leuk om daarover met iemand van gedachten te wisselen.
Na schooltijd hebben we een teamvergadering en ‘s avonds is er dan een raadsvergadering, zonder bijvergaderingen. Dat komt echt wel voor hoor, dan heb ik drie vergaderingen achter elkaar. Deze keer dus niet.

Op vrijdagmorgen heb ik in Kloetinge een gesprek met iemand van de gemeente Goes. Die wilde een kennismakingsgesprekje. Ik wacht af wat de inhoud daarvan wordt en wat de functie van die meneer precies is.

Op zaterdag ben ik weer present bij het boerenontbijt dat de gemeente Noord-Beveland, inmiddels traditiegetrouw, voorschotelt aan haar nieuwe bewoners. Fractiegenoot Ellen en ik zorgen die ochtend meestal voor de koffie, thee, melk, jus en andere dranken. Dat is een erg leuke bezigheid. Je stelt je niet alleen dienstbaar op, maar je bent ook nog eens in gesprek met deze en gene. Meestal ben je er om een uurtje of elf klaar mee. Geen idee voor de hoeveelste keer we dit doen, maar ik schat het op de zesde of zevende keer.

Afgelopen zaterdag had ik dus een cabriotocht in de Achterhoek. Allemaal Volvo’s van het type C-zeventig. Sommige met een linnen kapje, andere met een metalen kap. Het weer werkte mee en we werden langs allerlei mooie plekjes door het fraaie Achterhoekse landschap geleid. Omdat de tocht pas tegen zessen klaar was, waren we pas rond half negen, negen uur terug in Zaandam. Na een hapje ergens te hebben gegeten, besloot ik er maar te blijven. Mijn passagiere verwachtte een coach-surfer, maar die kwam niet opdagen, dus heb ik dat plaatsje maar ingenomen.
De volgende dag gingen we met de boot naar Amsterdam, een fraaie veertocht over de Zaan. Achter het Centraal Station kwam je dan aan en dan ben je nagenoeg in het centrum van Amsterdam. Even bij het Bimhuis gekeken, daar was ik nieuwsgierig naar, en wat kunstmarktjes bezocht. Terrasje of wat gepikt en een museum bezocht. Het museum heette ‘Onze lieve heer op solder’ en was gevestigd in een oud grachtenpand aan de Oudezijds Voorburgwal. In dat pand zat op zolder een kerk verstopt die daar was gebouwd in de tijd van de reformatie.

 

Toen was het katholicisme verboden. Maar ene mijnheer Hartman, een rijk zakenman uit die tijd (zeventiende eeuw), bouwde een katholieke kerk in zijn huis. Dat alleen was niet de moeite waard, ook de diverse vertrekken waren de moeite van het bekijken waard en verzuchtten nog wel wat sfeer uit die tijd.

Met de sprinter vertrokken we weer naar Zaandam, waarna ik tegen zessen vertrok naar het Zeeuwse. Lekker met de kap open gereden, genieten tot en met.

Toen ik bij een pompstation een broodje kocht parkeerde ik de auto tussen de vrachtauto’s en nam een verlate lunchpauze en heel toevallig, toen ik er op een bankje op afstand naar zat te kijken, viel me iets geinigs op:

Leuk hè ?

Zo je bent weer op de hoogte.
Werk ze van de week !

 

Week 34


Op 18 augustus 2013, in Blik op de week, door Ron

Buiten lijkt het mooi en zonnig, maar aan de bomen te zien wel wat winderig. Bij de buren zijn ze wat aan het vertimmeren en ik zit met een bakkie op mijn bankje met een relaxt muziekje. Mijn manier van bijkomen van een drukke week.
Als ik het razend druk heb gehad bedien ik me thuis van chill-muziek, zoals nu met Angel Tears. Ik kan me voorstellen dat je daar nog niet vaak van gehoord hebt. Ik zal aan het einde van dit stukje kijken of ik een YT-filmpje kan plakken.

Jawel, de vorige week stond bol van de vergaderingen. Een mens vergadert wat af hè. Raadsvergadering, presidiumvergadering, teamvergadering, fractievergadering, oudergesprekken en wat leveranciers, waarvan er één mij aanbood dat ik, wanneer ik hem een paar klanten zou bezorgen, wel een mooi speeltje kon verwachten. Dat doen we dus niet. Kijk, dat je wat extra’s zou willen doen voor de scholen, daarvan ben ik niet wars, maar als ik een leuk speeltje wil (ik zou niet weten wat ik nog zou willen) dan koop ik dat zelf.

Aan het einde van vorige week vrijdag hadden we bezoek van de burgemeester, de raadsgriffier en mevrouw Oomen, dean van de Roosevelt Academy. Daarvoor ben ik speciaal naar Wissenkerke gereden, want ik vind dat soort bezoekjes wel interessant. Wie weet waar zulke contacten nog eens goed voor zijn. Toch ? Ann en ik hebben haar verteld hoe wij het onderwijs aan excellente leerlingen hebben georganiseerd. Wat eraan vooraf ging en wat onze plannen zijn. Daarvan was ze wel van onder de indruk en legde zelfs een link met de studenten op haar school. Wellicht kunnen we in de toekomst wat betekenen voor elkaar.
In eerste instantie kwam ze haar licht opsteken ter voorbereiding van een lezing over onderwijs in relatie tot de economie in Zeeland. Als ik me niet vergis staat dat eind september te gebeuren in Kortgene.

Laten we de agenda maar eens openslaan om te kijken wat er me deze week te wachten staat. Het zal in ieder geval rustiger zijn dan de afgelopen week, want die zat nokkie.
Hoewel mijn rooster er anders uitziet, begin ik in Kloetinge. Ik wil daar nog met wat leerkrachten spreken en ik heb daar nog wat zaken liggen die ik onderweg naar Wissenkerke af kan geven bij het bestuurskantoor.

Dinsdag is het eerste directie-overleg van het schooljaar. Ik heb wel al veel collega’s gesproken, maar de meeste heb ik nog niet gezien. Er zal een hoop zijn om bij te kletsen. De agenda is niet zo heel erg lang, maar eigenlijk best wel belangrijk. Daarnaast moet ik afspraken maken met de algemeen directeur met betrekking tot de toekomst.
Daarna rijd ik door naar Kloetinge om er wat administratie te doen en er ‘s avonds een MR-vergadering bij te wonen. De collega’s hadden me gevraagd of ik in de tussentijd mee ging om een hapje te eten bij De Bult in Goes. Geen idee of dat wat is, maar ik dacht dat het meer een lunchcafé was. Het lijkt mij dat een lunchcafé niet zo heel laat geopend blijft. We zullen zien.

Op woensdag werk ik in Kloetinge en daar hebben we ‘s middags een forse teamvergadering. In het eerste gedeelte is de schoolbegeleidingsdienst uitgenodigd. Daarmee heb ik al voorbereidende gesprekken gehad in verband met het op de rails zetten van een jaarplanbegeleiding. Niet meer dan het bewaken van de cyclus van opstellen, uitvoeren en evalueren. Veel scholen doen dat op die manier en dat bevalt erg goed. Het neemt je ook nog eens een berg werk uit handen.
Daarna passeren er een aantal zaken, waaronder een korte terugblik op de eerste schoolweek en de situaties in de klassen. Loopt het, worden er dingen gemist, is er iets nodig en hoe is het leerklimaat tot nu toe. Vooral dat laatste punt heeft mijn aandacht.
In de zomervakantie heb ik een plan geschreven voor een specifieke groep en dat plan lijkt te werken. Misschien kunnen we aan de hand van de ervaringen in die groep een lering trekken voor het werken in de andere groepen.

En dan kom ik nu bij het luxe deel van mijn agenda. Voor de rest staan er naast mijn gewone werkzaamheden geen extra activiteiten gepland. Ik zit donderdag in Wissenkerke en als ik me niet vergis komt er een beamermannetje om de nieuwe beamers te fine-tunen. Ze zijn allemaal netjes opgehangen door een plaatselijk installatiebedrijf en die hebben wel verstand van schroeven, spijkers en elektra, de beamers hangen dus erg mooi, maar het beeld kan hier en daar beter.
Tussendoor inventariseer ik waar bijstelling nodig is en daarmee stuur ik de man of vrouw (kan ook een vrouw zijn hè, bedenk ik me net) op pad.

Dat is de week zo’n beetje. Zaterdag ga ik op pad, want er is ergens een cabrio-tocht van Volvo en aangezien die tocht wel in een mooie omgeving plaatsvindt, lijkt me het leuk om eraan mee te doen. Ik ken verder niemand van de circa twintig deelnemers. De tocht is in de buurt van Lievelde en dat is een aardig eindje karren. Maar eerst haal ik nog een vriendin op in Zaandam, dus ik ben nog wel even onderweg. Of ik die zaterdag dan ook nog terug naar Zeeland rijd, daarvan heb ik geen idee. Ik laat of zie het wel gebeuren, want in het weekend moet ik niets.

Plaats ik nu even mijn favoriete Angel Tears nummer: Ishka. Niet rustgevend, maar super relaxt …
(Ik denk dat de buren deze onderhand ook wel zullen kennen)

Fijne werkweek !

 

 

Gemeentelijk gezondheidsbeleid


Op 17 augustus 2013, in Politiek, School, door Ron

Meestal lukt het me wel om in gemeenteraadsvergaderingen de petten te scheiden en te zorgen dat ik er zit in het algemeen belang en niet voor een secundair belang. Als ik denk dat ik met een onderwerp in een wat moeilijker vaarwater kom, dan vraag ik mijn fractiegenoot het onderwerp voor haar rekening te nemen.
Maar heel soms zitten die petten heel dicht bij elkaar en moet ik uitkijken dat ik er niet zit als de directeur van een basisschool.
Dat lukte me de afgelopen raadvergadering niet.

Aanleiding hiervoor was het regionale gezondheidsbeleid en met name de Noord-Bevelandse paragraaf. Die paragraaf is onderverdeeld in drie subcategorieën: Preventie genotmiddelen, gezond gewicht en psychische en psychosociale problematiek. Dat is mooi dat de gemeente Noord-Beveland daaraan wil gaan werken.
En dan wordt een mens nieuwsgierig naar het feit hoe men dat dan wel wil gaan aanpakken.

In het kader van de preventie genotmiddelen wordt er het project ‘de gezonde school’ gelanceerd. Daarnaast wil men de preventieactiviteiten van het Zeeuwse alcohol project door laten lopen. Indigo gaat daar druk mee aan de slag en de scholen zullen er wel tijd voor vrij maken.
In het kader van gezond gewicht komt er een schoolproject, dit schooljaar nog, want men wil vroeg investeren. De scholen hebben daar vast wel tijd voor, want we doen er nog wat gezond fruit bij ook.
In het kader van de laatste problematiek zal HALT lessen gaan geven op de basisscholen over pesten, vuurwerk en allerlei aanverwante onderwerpen.

Is dit alles wat een gemeente kan verzinnen ? Dit doen we al jaren en is er nu eens niemand die zich afvraagt of het eigenlijk wel helpt ? Ja, daar kan ik me dus een beetje over opwinden. Want je gezondheidsbeleid op het bordje van de school leggen is wel het aller makkelijkst wat je kunt doen. Weet je, dat is namelijk niet het enige dat op dat bordje wordt gelegd.

Onze primaire job, onze core business, is het lesgeven aan kinderen. We moeten hen de nodige leerstof bijbrengen, want de onderwijsinspectie verwacht toch redelijke toetsresultaten. Dat lesgeven doen we op een aantal niveaus. Drie niveaus binnen de reguliere leerstof, een niveau voor kinderen die het allemaal wat moeilijker vinden en twee niveaus voor begaafde en hoogbegaafde kinderen. De minister wil dat we daarvan allerlei registraties bijhouden, dus zit de gemiddelde leerkracht tot zes uur te administreren en neemt nog wat correctiewerk mee naar huis. Ook wil de minister dat we meer kinderen binnen de school kunnen opvangen, dat vind ik ook een goed plan, maar dat betekent nog meer werk voor de leerkrachten en de nodige bijscholing. Tot zover gaat het (nog net) goed.

Toen kwam er een minister op het idee dat een school niet alleen een kennisinstituut moest zijn, maar ook een opvoedingsinstituut. Dat was destijds al een rare gedachtegang, want we deden niet anders. Nu moeten we ook voldoen aan de doelen die een minister stelt aan goed burgerschap. Daarmee doen we ons best, maar we zijn eigenlijk best blij dat die doelen al ingebouwd zijn in de methodes die we gebruiken voor wereldoriëntatie.

Je zult ervan schrikken voor wat wij allemaal aan protocollen liggen hebben. En je zult je ondertussen misschien ook al voor kunnen stellen dat de roosters bol staan en dat het zoeken is naar extra tijd. Zoeken en kiezen, want ouders zullen het waarschijnlijk niet begrijpen dat het rapport van hun kind onvoldoende is omdat wij zoveel aandacht moeten schenken aan allerlei maatschappelijke zaken. Ook de onderwijsinspectie zal geen genoegen nemen met zulk soort excuses voor een mindere Cito-toets. Ook al weten de kinderen dat ze elke dag moeten ontbijten, dat ze niet te vet mogen eten, dat ze geen drugs mogen roken en spuiten, dat vuurwerk gevaarlijk is, dat je geen rommel op straat mag gooien, dat je niet mag pesten op internet, dat de straat geen speelplaats is, dat een gokkast verslavend kan zijn, dat je goed moet uitkijken met je spaargeld, dat plofkippen zielig zijn, dat je moet bewegen en de hele mikmak van ga zo maar door. Snap je ?
Daarnaast vullen we nog schoenendozen voor de kinderen in arme landen, verkopen we postzegels (hoe achterhaald het ook is) voor Unicef, ruimen we de stranden op en klaren we het dorp van zwerfvuil.

En dan krijg je zo’n ‘beleid’stuk voor je …

Het feit dat we hier al zolang mee bezig zijn, betekent dat het geen fluit helpt. Ik vind sommige van die lessen voor jonge kinderen zelfs angstaanjagend. Men verschuilt zich achter het feit dat er steeds weer nieuwe leerlingen op de scholen komen en dat die ook alle wijsheid mee moeten krijgen, maar er is niemand die nu eens op het idee komt om de ouders van de kinderen te informeren, zodat zij hun kinderen veilig kunnen opvoeden. Want als wij zeggen dat aldoor vet eten niet goed voor je is en het kind doet het weekend daarna niets anders, is het vechten tegen de bierkaai. Sommige ouders vinden een schoolontbijt wel makkelijk, maar het verandert de huiselijke ontbijtgewoontes niet. En nu noem ik nog maar de eenvoudige onderwerpen.

Het onderwijs zou een halt moeten toeroepen aan al die organisaties die het wel makkelijk vinden om een lespakket over een maatschappelijk probleem te ontwikkelen en daarna achteroverleunen met de gedachte dat het wel goed zal komen.

In plaats daarvan is het een aanslag op onze effectieve onderwijstijd waarin al zoveel moet.

 

En nu ..


Op 10 augustus 2013, in School, door Ron

Yep, de vakantie is bijna ten einde, dus het werk begint weer te roepen. Geinig postertje vond ik daarover op internet. Ik had het nog niet aan de weg zien staan, maar schijnbaar staan ze er wel. Ook wel met een bedoeling, denk ik, maar dat weet ik verder niet. Ik leen hem even om dit stukje te sieren.

De vakantie ging erg snel voorbij. Tenminste, zo heb ik dat beleefd. Ik ben verder niet weggeweest, en velen met mij zo begreep ik achteraf, want het weer was super. En dat was een tijd geleden, dat we het zo troffen in een Zomervakantie. Als je in Zeeland woont, heb je met dit weer echt niets anders nodig. Op Noord-Beveland woon je helemaal lekker met de Noordzee, de Oosterschelde en het Veerse Meer binnen handbereik. Dat scheelt je heel veel fileleed.

De scholen zijn er inmiddels klaar voor. Het is nog even wennen om in meervoud te schrijven. Het sowieso nog even wennen om op twee scholen tegelijk te werken. Vooral van die kleine dingetjes hè. Als ik bijvoorbeeld zeg: ‘Bij ons op school doen we dat zus of zo’, dan is dat raar voor de mensen van het andere team, want op dat moment is dit ‘onze’ school. Ach, ik vind wel een modus, dat wortelt vanzelf wel.

Met het team van Wissenkerke hebben we op dinsdag een terugkomdag gehad. Dat doen we elk jaar eigenlijk op dinsdag. Even bijkletsen, vakantieverhalen, even samen aanpakken en elkaar helpen sjouwen en dit keer gingen we aan het einde van de dag een hapje eten. Normaal gesproken doen we dat altijd aan het einde van het schooljaar, maar toen was het zo druk. We besloten dat het wellicht handiger was om dit in de laatste vakantieweek te doen. Hoe dan ook, het was erg gezellig op het terras van De Zilte Zeeuw in Kortgene. De school in Wissenkerke, ik was er deze ochtend nog even, is er helemaal klaar voor.

Ook in Kloetinge hadden we deze week een terugkomdag, maar dan op donderdag. Ook hier was het natuurlijk bijkletsen geblazen over de vakantie en andere zaken. ‘s Ochtends hebben we vergaderd en allerlei huishoudelijke zaken laten passeren, dat is voor mij ook handig, dan weet ik wat er zo’n beetje de gewoontes zijn. ‘s Middags is er ook druk gesjouwd en gedaan en ‘s avonds zijn we met het team een hapje gaan eten. Dat was men in Kloetinge eigenlijk niet zo gewend. Zo’n einde-schooljaar-hè-hè-etentje. Ook daar besloten we dit in de laatste vakantieweek te doen en daarbij tevens afscheid te nemen van de mensen die zich het afgelopen schooljaar ingezet hadden, maar niet meer terugkeren vanwege het einde van een dienstverband of een overplaatsing naar een andere school. Het was erg gezellig bij Piet Hein, een strandpaviljoen aan de Walcherse kust. Ook in Kloetinge, daar was ik gisterochtend voor het laatst, zijn we er helemaal klaar voor.

Laat de kids maar komen ..

Maar meer dan in andere vakanties ben ik met school bezig geweest. De eerste vakantieweek heb ik een dag of twee in Wissenkerke gewerkt om alles op orde te krijgen en de rest van de week en een stukje van de week daarop ben ik in Kloetinge bezig geweest om zaken te regelen en me te oriënteren in en op bepaalde kwesties. Geen volledige dagen hoor, maar zo hier en daar wat uren. Ook hangen er overal nieuwe beamers en is deze week eindelijk het schoolhek in Wissenkerke gelast.
Voor Kloetinge heb ik zelfs een plan geschreven voor een bepaalde groep, omdat er in ingrijpende zin wat moest gebeuren. Jawel, deze vakantie is er meer dan anders van mijn vrije tijd gesnoept, maar gelukkig zie ik overal wel een uitdaging in en vond ik het niet direct heel erg vervelend. Als zo’n plan eenmaal gaat werken zoals je het bedacht had, dan is de voldoening weer lekker om te ervaren. En weet je, tussendoor zorg ik wel, wanneer het overal naar behoren draait, dat ik mijn schade inhaal.

Voor de rest ben ik lekker bezig geweest in en om het huis. Lekker verstand op nul en karweitjes doen waarbij je niet hoeft na te denken. Eigenlijk is voor mij een vakantie dan al geslaagd hoor. Ik had geluk, want er ging een berg kapot, dus heb ik een nieuwe bank, een nieuwe kookplaat (zie eerdere post), een nieuwe koel-vries-combinatie, een nieuwe telefoon, een gerepareerde airco in de auto, een nieuwe (school-) werktas en vierenzestig nieuwe snaren op de gitaren. Acht keer zes, één keer twaalf en één keer vier. Omdat ik nu niet meer zoveel zitplaatsen in de kamer heb, staan ze hier alle tien mooi te wezen. Met die nieuwe snaren spelen ze weer als herboren.

Hierboven staan ze er nog een beetje snaarloos bij, maar op dit moment kijk ik uit op glimmend gepoetste exemplaren waarlangs ik eigenlijk niet lopen kan zonder er eentje te pakken en op schoot te nemen.

En nu we het toch over op schoot nemen hebben, met de kleine man gaat alles goed. Het was wel wat warm geweest voor hem, die hete vakantieweken, maar hij groeit goed en is gezond. Natuurlijk zijn er wel wat babyperikeltjes geweest, maar dat houd je toch. Voor mijn verjaardag, die is ondertussen ook gepasseerd, kreeg ik van mijn zoon en zijn vriendin een fraaie foto van een vrolijke kleinzoon ..

Is het geen dropje ?
Hij hangt bij mij in de gang en ik kan me niet voorstellen dat ik nu ooit nog humeurig, als ik dat ooit al eens ben, mijn huis binnen ga.

Nou, je bent weer een eindje bij. Ik heb geen idee hoeveel ik kan gaan schrijven in de komende dagen, weken of maanden. We gaan het zien.
Prettig weekend !