Week 44


Op 27 oktober 2013, in Blik op de week, door Ron

Vandaag ben ik vrij vroeg om iets te schrijven. Vermoedelijk staat mijn biologische klok nog niet op wintertijd. Ik heb al vaak iets geschreven over het feit dat we zo af en toe de tijd verzetten. Compleet nutteloos en achterhaald. Het enige dat je ermee bereikt is het ontregelen van bioritmen, want met energiebesparing heeft het al lang niets meer te maken.
Ook buiten lijkt er wat veranderd te zijn, want het lijkt nu definitief klaar te zijn met het zachte najaarsweer. Ik heb de gordijntjes nog niet open, geen idee of ik dat nog wel doe, maar het klinkt onstuimig. Ook de voorspellingen zijn onstuimig met waarschuwingen voor maandag. Ik las net op een weersite dat we windstoten gaan krijgen van honderd tot tweehonderd kilometer per uur, maar dat lijkt me wat overdreven. De laatste snelheid zou duiden op een cycloon.

Hier binnen is het aangenaam en Zero 7 klinkt door de boxen. Sia, die ook wat solo-albums heeft gemaakt, zet de juiste toon voor deze zondagmorgen. Zelf ben ik wat grieperig, al een paar dagen, maar het lijkt niet door te willen zetten. Soms is even goed ziek zijn beter dan lang lopen kwakkelen. Maar goed, kwakkelend kan ik nog werken en wanneer ik echt ziek zou zijn, kan dat niet. Nu komt dat even beter uit, want ik heb nog bergen werk te doen. Ook vandaag.

Week vierenveertig dient zich aan en een snelle blik in de agenda laat zien dat alle dagen bezet zijn, behalve de vrijdag. Ik ga zien hoeveel ik kan doen op de andere dagen, maar misschien zou ik die vrijdag een ADV-tje kunnen nemen. Ik calculeer het echter niet in. Ik zie het wel.

Maandagochtend komt er weer eens iemand in Wissenkerke kijken voor het onderhoud. Dat is de zoveelste keer al in de afgelopen vijf jaar, maar echt gebeuren doet er niets. Ook in Kloetinge lijkt hetzelfde (niet) gebeurd te zijn. Daar is echt veel achterstallig onderhoud en aangezien dat gebouw nogal wat ouder is, gaat het ongemerkt hard achteruit. Binnenkort komt het hele onderhoud op het bordje van de stichting, omdat gemeentes dat af gaan stoten. Het lijkt mij zaak om voor die tijd al zoveel mogelijk op te knappen.
‘s Middags zit ik het bestuurskantoor om er te spreken over een Goese school, waar de directie onlangs vertrokken is. We gaan de mogelijkheden en onmogelijkheden maar eens op een rijtje zetten om tot een goede en duurzame oplossing te komen. Vooral duurzaam, want daar hebben de afgelopen jaren veel wisselingen plaatsgevonden met betrekking tot het management.
‘s Avonds staat er niets en dat ga ik zo proberen te houden.

Op dinsdag ga ik even op bezoek bij mijn buurman in Kapelle. Daarmee bedoel ik de school aldaar. Gewoon, een oriënterend gesprek, ook een beetje ter kennismaking, maar ook om eens te verkennen hoe we mogelijk in de toekomst wat voor elkaar kunnen betekenen. Vanzelfsprekend zijn er diverse specialismen binnen de scholen, wellicht kunnen we wat van elkaar leren.
Verder staat de dinsdag nog open en dat is maar goed ook, want er moeten allerlei mailings de deur uit, waaronder de nieuwsbrieven voor de maand november. Ook moet ik de studiedag die we woensdag in Kloetinge hebben nog eens goed bekijken. Het is een vol programma met belangrijke zaken, die allemaal moeten passeren. Ik hoop dan ook dat we aan het einde van die dag met voldoening terug kunnen kijken op het programma.
Op woensdagavond ga ik verder aan de slag met de presentatie die Ellen en ik maken voor de begrotingsvergadering. Vanwege redenen van technische aard kan ik dat beter hier op school doen. Dan heb je wat ruimte. Deze zondagmiddag ga ik het één en ander voorbereiden.

Donderdag aan het begin van de middag heb ik een bespreking in het bestuurskantoor met de mensen die de TSO (tussenschoolse opvang/overblijven) verzorgen. Er zijn scholen die dit mu zelf gaan verzorgen, maar er blijven een aantal scholen over die dat niet doen, zoals de school in Kloetinge. Voor het komend kalenderjaar zullen er prijsafspraken gemaakt moeten worden. Maar omdat we in totaal niet zo heel veel TSO meer afnemen, zal dat de prijs ongunstig beïnvloeden. Voor de deelnemende scholen is de uiteindelijk prijs die ouders moeten gaan betalen het belangrijkst.
Donderdagavond heb ik twee bijeenkomsten in het gemeentehuis. Eerst een stukje informatie over gemeenschappelijke regelingen en hoe je daar als gemeenteraad het handigst in participeert. Daarna worden we bijgepraat over mogelijke nieuwe ontwikkelingen aan de Veerse dam.

De vrijdag staat (nog) open en op zaterdag ben ik met Michiel, Hilde en Nancy te vinden in de schooltuin in Wissenkerke. Het is nationale natuurwerkdag en onze schooltuin was één van de objecten waarvoor ingeschreven kon worden. Natuurlijk is het dan het leukst wanneer er ook mensen van het schoolteam aanwezig zijn om een handje te helpen. Laten we hopen dat het weer meewerkt.

Enfin, het lijkt een rustig weekje, maar ik vind hem pittig. Ik weet namelijk ook dat het niet alleen blijft bij de zaken die ik hier aanhaal. Er ligt veel administratief werk. Ach, ik worstel me er wel doorheen. Het zal pas week zesenveertig worden wanneer het weer wat rustiger wordt.

Ik wens je veel werkplezier in de komende week. Letten jullie ook een beetje op jezelf ? Dan doe ik dat ook.
Ik sluit af met een stukje Zero 7 en wel datgene dat opstond toen ik erover schreef.

 

 

 

Week 43


Op 20 oktober 2013, in Blik op de week, door Ron

Zo, dat zal even wennen zijn om morgen weer te beginnen. Dan is zo’n lekkere verstand-op-nul-vakantie toch gauw aan zijn einde. Want dat was het, een zorgeloze week met klusjes en mogen-dingen. Duur ook, want normaal heb ik geen tijd om geld uit te geven, maar deze week ging het toch vrij rap. Ik wil niet zeggen dat het met bakken tegelijk ging, ik heb nu eenmaal geen bakken tot mijn beschikking, maar meer dan anders was het wel.

Ik heb een schuifdeur voor mijn badkamergat gehangen, maar die was een centimeter of vijf te lang, dus er moet een stuk van die glazen deur af en nee, dat ga ik niet zelf doen, want ik ken mijn beperkingen. Ik kan veel dingen zelf, maar glassnijden gaat bij mij te vaak fout en om nu een glazen plaat van honderd euro te verknallen, dat zou zonde zijn. Ik houd me aanbevolen wanneer iemand een vakman weet die dit klusje kan klaren.
Verder heb ik nog een muurtje gestript, daar zaten van die jaren zeventig grenen schrootjes op. Wat ik verder met die muur ga doen, dat weet ik nog niet. Waarschijnlijk afbikken tot op de stenen zelf. De voegen eruit beitelen en opnieuw voegen tot een mooie stenen muur. Een deftige oude spiegel ertegenaan en dan ziet het er weer netjes uit.

Ook zijn Ellen en ik een dagje op pad geweest in het kader van onze algemene beschouwingen voor de begrotingsvergadering van begin november. Dit jaar presenteren we die beschouwingen dus, maar dat mag maar ongeveer tien minuten duren. Tot op heden is onze presentatie van een dubbele duur, dus dat is iets te lang. We gaan bekijken waar het korter kan. Ach, dat zijn van die bezigheidjes die erg leuk zijn om te doen. Toch zeker wanneer je bedenkt dat er naar gekeken en geluisterd wordt. Volgens onze traditie wordt het weer een beetje kritisch en cynisch omkijken naar het afgelopen jaar. Wellicht zet ik de presentatie na die vergadering op de site. Kan je eens meekijken …

Vooralsnog beginnen we aan week drieënveertig. Het lijkt me een niet zo’n drukke week.

Op maandag staat er niets bijzonders gepland. Ik verwacht een telefoontje van Kennisnet nadat ik hen een boze mail had gestuurd met de vraag of ze Zeeland nog wel wisten te liggen. Iets in die strekking. Een vrij pittige mail waarin ik eigenlijk bedank voor hun diensten wanneer er niets gebeurt. Hoe dan ook, voor hen is het een aanleiding om te willen praten en dat is al een voorzichtig begin. Ik heb die deur niet helemaal dichtgegooid.
Daarnaast ga ik scholen die zelf hun TSO gaan doen, in Wissenkerke zijn we dat van plan, uitnodigen om eens rond de tafel te gaan zitten om te bezien welke lering we kunnen trekken uit een pilot die in ‘s Heer Arendskerke een jaar geleden heeft plaatsgevonden. Als het een goed concept is, kunnen we dat misschien wel, met wat aanpassingen, overnemen.

Op dinsdagmorgen heb ik een kort directie-overleg. Ik weet dat de agenda binnen is gekomen, maar ik heb hem inhoudelijk nog niet bestudeerd. Wel weet ik dat de netwerkbeheerder op mijn uitnodiging een presentatie geeft over de nieuwe manier van werken voor onze leerlingen. Dat zou geheel online kunnen gebeuren. Leerlingen loggen dus in op internet en krijgen daar hun bureaublad voor hun neus, dat leerkrachten, eventueel thuis, hebben klaargezet. Het enige dat je dan op school nodig hebt is een computer met een internetverbinding. Wellicht kunnen we dan op termijn de grote schoolservers eruit gooien. Als het aan mij ligt, stappen we over.
‘s Avonds zou ik een fractie-overleg hebben, maar de raadsvergadering van donderdag is zo mager, dat we er maar van afzien. Dan kan ik dus gewoon naar de vergadering van het oranjecomité. Geen vrije avond dus.

De woensdag staat overdag vrij, alhoewel ik twijfel of het geen tijd wordt voor een teamvergadering in Kloetinge. Ik heb die wel gepland tot de herfstvakantie, maar niet verder. Oké, niet erg slim, maar we pikken dat gewoon weer op.
‘s Avonds heb ik een bijeenkomst met de ouders van groep acht in Kloetinge. We checken even of de nieuwe werkwijze in die groep aan de wensen voldoet en ik zal wat vertellen over de aankomende gastlessen van Indigo, die een basis moeten leggen onder een fijn klassenklimaat. Ik ben benieuwd naar de reacties.

Ook op donderdagavond had ik een dubbele afspraak. Zo had ik een vergadering over de naschoolse activiteiten in Kloetinge, maar kies uiteindelijk voor de raadsvergadering. Voor de andere vergadering kan ik vervangen worden. Jammer eigenlijk dat die leuke naschoolse activiteiten alleen in Kloetinge mogelijk zijn. Ook voor Noord-Beveland zou dat een mooie aanvulling zijn op het bestaande programma. Misschien kaart ik dat nog wel eens aan, maar ik vermoed dat het een kwestie van subsidies is.

Op vrijdagochtend heb ik een vergadering in het gemeentehuis van Goes, dan kom ik daar ook eens hè, met de directeuren van de scholen in Goes-oost. Kloetinge hoort daar ook bij. Kennismaking zal vermoedelijk het eerste doel zijn van deze meeting. verder wacht ik het maar even af.
‘s Middags hebben we in Kloetinge een benefiet-fair, van vier tot acht, om geld in te zamelen voor nieuwe speeltoestellen op het schoolplein aldaar. Het is een leuk programma. Er zijn diverse activiteiten, Luc Oggel speelt er met zijn band, er is van alles te koop en er is een heuse veiling onder leiding van de wethouder onderwijszaken van Goes. Laten we hopen dat het een zakenman is, die voor het onderste uit te kan gaat. Maar leuk wordt het in ieder geval.

Op zaterdagmorgen heb ik een gesprek met de lijstcommissie voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Deze commissie moet op termijn met een voorstel komen over wie er waar op de lijst komt te staan en wie de lijsttrekker gaat worden. Daarover besluit dan uiteindelijk de ledenvergadering. Ook dat gaan we afwachten, maar één ding is zeker: de keuzemogelijkheden zijn niet legio. Mensen staan nu eenmaal niet te springen om op een lijst te willen staan voor de gemeenteraadsverkiezing. Zelf wil ik nog wel een raadstermijn zitting hebben. Wat ik daarna wil gaan doen, dat weet ik nog niet.

Mijn week is dus redelijk goed te doen. Die van jou ook ? Veel plezier gewenst bij je werkzaamheden en wie weet, komen we elkaar nog eens ergens tegen.
Je weet maar nooit.

 

Week 42


Op 13 oktober 2013, in Blik op de week, door Ron

Herfstvakantie. Dit jaar heb ik er een beetje naar uitgekeken. Niet dat ik zoveel van plan ben in deze week, maar gewoon, omdat ik eraan toe ben. Even rust in de tent en even rust in mijn hoofd. Vooral in de politieke weken is het behoorlijk aanpoten en heb ik hooguit een uurtje of drie rust per dag. Jawel, dat is te doen, maar ik kan me voorstellen dat iemand met mijn werkzaamheden en een gezinsleven, thuis wel eens te horen zou krijgen of dat allemaal wel normaal is.

Ondertussen komt het met bakken uit de lucht en lijkt het in de verste verte niet meer op het aangename najaarsweer dat we in de voorgaande weken mochten genieten. Ruud, een bevriend gitarist, moet vanmiddag spelen in Oost-Souburg, maar aangezien dat in of rond een tent gebeurt, zie ik er maar vanaf om even te gaan luisteren. Er komt wel weer een gelegenheid. Ik heb bij de linkjes, rechts onderaan de pagina, een linkje naar zijn band ‘De Vliering’ geplaatst, zodat je zelf eens kunt neuzen waar hij mee bezig is.

En mijn agenda is op één dag na helemaal leeg. Heerlijk. Dan kan ik eens gaan doen waar ik zin in heb, dingen die niet moeten, maar die ik wil. Die ene dag heb ik vrijgehouden voor een stukje politiek. Ellen en ik gaan ons voorbereiden op een korte presentatie die we gaan geven tijdens de begrotingsvergadering. Trouwe lezers weten dat ik daarvoor meestal, op mijn manier (dus een tikkeltje scherp en cynisch), algemene beschouwingen schrijf. Dit keer hebben we in de gemeenteraad afgesproken het iets anders te doen, omdat menigeen bij het voorlezen van de laatste beschouwingen reeds zat te knikkebollen van verveling. Dit keer gaan we het dus presenteren. En omdat ik bang ben dat we worden doodgegooid met power-point-presentaties (gaat ook vervelen op den duur), gaan we naar andere mogelijkheden zoeken. Jawel, een uitdaging, maar wel een leuke.

Op de andere dagen ga ik zien wat ik ga doen. Vanmiddag ga ik even naar Zeeuws-Vlaanderen denk ik. Gisteren belde mijn vader en meldde me dat het er maar erg stil was. Hoog tijd dus om er even te gaan kijken om te zien of ik hem wat opvrolijken kan. Het is al lang geleden dat ik er was. Het is sowieso lang geleden dat ik ergens was. Mensen die hier lezen en mijn agenda een beetje kennen, kunnen zich daar iets bij voorstellen. Anderen niet en denken dat het desinteresse is of dat ik hun naam geschrapt heb van mijn kennissenlijstje.

Deze week verwacht ik eindelijk een glazen schuifdeur voor mijn badkamer, die nog steeds niet af is. Jawel, je kunt er heerlijk douchen en reutelen, maar het is nog niet af. Zo zat er nog geen deur in. Ik stoor me daar niet aan, maar het is wel mooier met een deur erin. Een fijn klusje voor de regenachtige dagen die gaan komen, volgens de berichten. Vandaag stond er bij de berichten: ‘Kans op wateroverlast’. Als je dat leest, wil je toch eigenlijk gelijk weer terug je bedje in hè.

Verder ga ik me van de week heerlijk rustig houden en ga me eens proberen niet te storen aan allerlei zaken die er in het nieuws voorbijkomen. Wat dacht je van die actie van die Russische diplomaat ? Daar draait mijn maag waarlijk van om. Dat er mensen zijn die zomaar ongestraft dronken in een auto kunnen gaan rijden en een berg schade kunnen aanrichten. Diplomatieke onschendbaarheid. Het einde is ernstig zoek. De regel dateert waarschijnlijk nog uit de tijd dat diplomaten nette mensen waren met een voorbeeldfunctie. Een regel die in mijn ogen rap herzien moet worden.
Er zijn weer mensen die zaniken dat Sinterklaas geen zwarte Pieten mag. Elk jaar heb je wel weer van die lui. En ook nu weer blijkt dat de frustratie van deze man ergens in zijn privéleven zit. Zijn moeder was ooit eens uitgescholden voor zwarte Piet. Dus huppetee, alle zwarte Pieten eruit. Natuurlijk weet ik dat het historisch gezien wellicht discutabel is om een goedheiligman vergezeld te laten gaan van negroïde hulpjes, maar er zit wel meer niet snor in de cultuur van sommige landen.
Ook de discussie over rolbevestigend speelgoed hebben we al jaren achter de rug. Emancipatie is zelden meer een issue, omdat we er alles aan doen om mannen en vrouwen gelijke rechten te doen krijgen. Toch doemt er dan weer één of ander iemand in een praatprogramma op die zich druk maakt om een advertentie in een speelgoedblad waarin gesteld wordt of meisjes net zo goed willen zijn als hun moeder en daarom een roze speelgoedstofzuigertje moeten kopen. Ik vind zo’n reclame-uiting niet storend en als je dat wel vindt, koop hem dan lekker niet. Toch ? Voor de rest is het allemaal achterhaald en zijn die discussies niet meer van deze tijd.
Van de week werden er op diverse plaatsen regenboogvlaggen gehesen. Het was ‘coming-out’ dag. Ja, en ? Moeten we daarom een vlag gaan hijsen ? Dan is het einde toch wel een beetje zoek, vind je niet. Met alle respect hoor, maar er zijn ook nog hetero’s. Iedereen zijn ding, maar om daar nu speciaal een vlag voor te gaan hijsen? Ik denk dat Nederland bij uitstek een land is waarin iedereen zijn of haar seksuele geaardheid mag en kan hebben, dat is mooi, maar hoeft wat mij betreft geen extra nadruk.

En nee, ik ben niet rechts aan het worden, ik bekijk het gewoon met enige nuchterheid. En ja, dat is mijn nuchterheid. Leven en laten leven en je vooral niet met anderen bemoeien, want daar blinken we in Nederland toch wel in uit. Overal moeten we wat van vinden en het liefst van allerlei wantoestanden in andere landen. Dat mag, maar wat dacht je van Nederland zelf ? Zullen we dat eerst eens op orde gaan brengen en dan pas weer eens over de grens gaan kijken.

Maar goed, ik wens jullie een hele fijne Herfstvakantie en als je die niet hebt, dan wens ik je een fijne werkweek. Probeer je ook even niet druk te maken. Dat doen anderen wel voor ons. Neem het er tussendoor even van. Schilders nemen af en toe ook eens wat afstand van hun doek om het geheel te beschouwen. Dat zouden meer mensen moeten doen.

Ik sluit af met een toepasselijk herfstliedje. Maar wel één van de mooiste die ik ooit gehoord heb …

 

 

 

Week 41


Op 6 oktober 2013, in Blik op de week, door Ron

En de mooie najaarsdagen houden maar niet op. Ik ben vandaag nog niet buiten geweest, maar door de jaloezietjes lonkt de dag. Misschien ga ik er straks nog even op uit.
Ik heb geen muziek op vandaag, dat was me nog niet opgevallen. Nu wel, omdat ik er wel eens over schrijf. Ik heb wel gisteren het album Innocents gekocht van Moby. Dat album is begin deze maand uitgekomen. Ik heb hem zojuist op de netwerkschijf gezet, maar het duurt even voordat het geïndexeerd is. Dat indexeren duurt wat langer dan normaal, want het is niet het enige album op die schijf. Dus in de loop van de middag zal het wel op de lijst verschijnen. Ik vermoed dat het een mooi album is. Geen idee of er al wat van te vinden is op YouTube. Zo ja, dan zal ik onderaan een nummertje plakken.

Week eenenveertig. Nog een weekje flink aan de slag en daarna Herfstvakantie. Laten we hopen dat het weer een beetje stabiel blijft. Voorlopig ziet deze week er aardig druk uit.

Op maandag werk ik in Wissenkerke. Even de administratie bijwerken en wat bijkletsen, want het is van donderdag geleden dat ik er was. Voor elk personeelslid is er een aardigheidje vanwege de dag van de leerkracht. Dat heeft het bestuurskantoor geregeld en als zij dat niet hadden gedaan, dan had ik zelf wel wat verzonnen. Ook in Kloetinge staat er een aardigheidje voor de teamleden klaar. Geen enorm cadeau, maar gewoon, een kleinigheidje. Als blijk van waardering voor de enorme inzet. Daar mag best wel eens even bij stilgestaan worden.
Maandagavond heb ik een MR-vergadering in Kloetinge. Ik zal het jaarplan van de school toelichten en wat onderhoudszaken. Ik vind het gebouw in Kloetinge, qua onderhoud, behoorlijk verwaarloosd. Zowel vanbinnen als vanbuiten.

Op dinsdagmiddag heb ik een gesprek met een terugkerend leerkracht na een zwangerschapsperiode. Even bijkletsen en horen wat de wensen zijn en hoe en wanneer de leerkracht ingezet kan worden. Geen vervelend gesprek hoor, best wel gezellig.
‘s Avonds heb ik een fractieberaad, want het is donderdag weer raadsvergadering. Ik heb de agenda nog niet gezien, maar misschien heb ik daar vandaag wel even tijd voor. Het was geen lange agenda in ieder geval.

Woensdagmorgen heb ik in Kloetinge bezoek van de voorzitter van de dorpsvereniging. Alles in het kader van kennismaking en kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen voor wat betreft de leefbaarheid in het dorp.
Op woensdagmiddag heb ik een BHV-herhaling. Ik had de eerste bijeenkomst dit jaar voor het brandgedeelte gemist en na die ruim tien jaren training en herhaling dacht ik dat ik wel een keertje wat missen kon. Het is immers elk jaar hetzelfde liedje. Een beetje CO-twee blussen op kunstmatige fikkies en de theorie die maar niet verandert. De driehoek met de elementen die voor vuur belangrijk zijn en het blussen ervan door één van die elementen weg te nemen. Maar nee, als ik die herhaling niet doe, vervalt mijn hele BHV-certificaat. Niet dat er dan niemand meer is met BHV, er zijn er nog genoeg, maar het is zomaar zonde van al die inzet gedurende de voorgaande jaren. De BHV-man was niet om te praten, dat heb ik wel geprobeerd natuurlijk, hij was onverbiddelijk. Geen gemats, gewoon op komen draven.

Op donderdag staat er overdag niets bijzonders, maar ‘s avonds heb ik weer een lange zit in het gemeentehuis, waarbij er weer voor een broodje gezorgd wordt. Dat betekent dus dat we om zes uur beginnen. Eerst hebben we het over de begroting, daarna wordt er een nieuw raadslid geïnstalleerd en daarna passeert de agenda van de reguliere vergadering. Ik zal Ellen eens voorstellen om in het begin aan de zijde van de coalitie te gaan zitten. Niet dat we die zo aardig vinden, maar bij het delen en kiezen van de broodjes begint men altijd daar. Onze fractie zit altijd aan het einde van de deelronde, zodat de broodjes filet Americain al vergeven zijn voordat ze bij ons zijn. Blijven alleen die broodjes over waar de sla en de komkommer uitpuilen. Net iets voor mij dus.

Op vrijdag heb ik nog twee afspraken staan. ‘s Morgens spreek ik met iemand van Indigo om te bekijken of er gastlessen verzorgd kunnen worden in groep acht. Het wederzijds respect, aandacht voor elkaars ‘anders zijn’ en het inleven in de ander zullen de aandachtspunten zijn. Naar mijn mening zijn dat belangrijke items die onder een goed klassenklimaat liggen.
‘s Middags spreek ik met iemand van, tja wat zal ik zeggen, een soort schoolbegeleidingsdienst. ik heb daar eigenlijk ook nog niet zo’n idee van. Ook dit is een kennismakingsgesprek, waarbij men uitlegt wat men voor ons in de toekomst kan betekenen. Misschien zit er een aantrekkelijk aanbod tussen. Wij zijn namelijk niet gehouden aan het feit dat we alleen met één begeleidingsdienst in zee kunnen gaan, we kunnen daarin kiezen. En als je mag kiezen, is het goed te weten wat er te kiezen valt. Logisch toch ?

Nou, en dan zit de week er weer op. Natuurlijk zijn er nog zat andere karweitjes, maar die staan niet in mijn agenda. Dat zijn de ‘normale’ karweitjes. Sommige saai, sommige leuk en sommige gewoon. Enfin, je kent dat wel.
Ik ga je een fijne werkweek wensen. Zet ‘m niet te vol, die week van jou en zorg dat je zoveel mogelijk bij de essentie van je werk blijft. Je ‘core business’ noemen we dat tegenwoordig ook in het onderwijs. Beterschap voor als je ziek bent of je je wat slapjes voelt. Je bent de enige niet, maar dat is slechts een schrale troost.

Chill maar even mee met Moby …