Week 48


Op 24 november 2013, in Blik op de week, door Ron

Vandaag ben ik wat later dan normaal. Mijn honger naar slaap was dit weekend tomeloos en ik heb vannacht dan ook het klokje rond geslapen. Niet zo mijn stijl, maar het zal wel nodig geweest zijn.
Het ligt ook niet aan een drukke afgelopen week, dat viel juist wel weer mee, maar ik denk meer aan al dat geneuzel dat in de afgelopen dagen op mijn pad kwam. Soms zijn dat zaken waarvan je nog net niet wakker ligt, maar wel veel van je hersenactiviteit bepalen. Zoals dat gedoe met dat Buma en dat je als kleine man het bijna niet op kan nemen tegen zo’n grote speler. Het zal hen een zorg zijn met welke intentie je bepaalde dingen doet en het zal hen een zorg zijn met welke argumenten je komt. Dat moet betaald worden en zo is het geregeld.

En ik kan daar slecht tegen. Of ze nu gelijk hebben of niet, ze kunnen je eenvoudig buiten spel zetten. Tegen Buma/Stemra procederen is al helemaal hopeloos, daar kun je Google gerust op raadplegen, en zou dus zonde zijn van het eigen risico van je rechtsbijstandsverzekering, als die er al aan zou beginnen. Je gaat, hoe dan ook, altijd aan het kortste eind trekken.

In het verlengde hiervan heb ik ook maar wat zijmenuutjes van de site afgehaald. Het delen van muziek, ook al heeft dat tot gevolg dat mensen muziek gaan kopen, is op internet spelen met een bepaald risico. Gezien de bedragen die ermee gemoeid zijn, ga ik dat risico niet (meer) lopen.

Dus ja, voor mijn eigen gemoedsrust ga ik maar schikken in de zaak ‘ludiek filmpje voor de gemeenteraad’. Het hele sop is deze kool niet waard, ik kan mijn tijd beter gebruiken. Toch ?

Zoals voor aanstaande week achtenveertig, nog vier weken te gaan voordat de Kerstvakantie begint en we het nieuwe jaar, tweeduizendveertien, gaan aansnijden. Gisteren blikte ik daar al even in vanwege een dubbele vergadering op de dinsdagavond, maar deze week leek me heel goed te doen.

De maandag staat helemaal leeg en heb ik dus alle tijd om in Wissenkerke alles lekker ‘aan kant’ te maken. Mailboxen opruimen, facturen de deur uit, papieren in orde maken en me wellicht wat oriënteren op de tabletmarkt. De stichting is van plan de directeuren en de stafmedewerkers uit te gaan rusten met tablets. Dat werd tijd, gezien de stapels papier waarmee sommige directeuren aan tafel komen zitten. Als je dat per jaar optelt, heb je je tablet er al uit. Maar goed, ik mag eens rondkijken naar geschikte devices voor onze collega’s. Ik heb er al een paar gesproken en die zouden het liefst iets hebben zoals ik, met een uittoverbaar toetsenbordje en een stylus waarmee je gewoon aantekeningen kunt maken. Maar ik denk dat ik niet aan hoef te komen met prijzen die bestaan uit meer dan drie cijfers voor de komma.
Mijn collega’s kennende zou ik kiezen voor Windows-acht, zodat ze altijd kunnen terugvallen op een bureaublad dat ze kennen van hun ‘normale’ computer en dat zonder al teveel problemen hun documenten en spreadsheets kan bewerken. Degene die graag met een I-Pad zouden willen werken, zou ik de keuze kunnen geven. Het is niet mijn apparaat, maar dat weten de meesten wel en ik kan daardoor ook niet veel ondersteuning toezeggen. Ik heb me er nooit in verdiept.
De devices blijven overigens wel eigendom van de stichting, dus daar moet ik alvast eens een contractje voor opstellen.

Dinsdagochtend zit ik in het bestuurskantoor voor een cursus (?), tenminste, zo staat dat in mijn agenda, verzuimbegeleiding. Ik ga me laten verrassen.
Daarna ga ik door naar Kloetinge waar we na schooltijd een koffievergadering hebben met belangrijke punten. Dit om het uitvallen van een vorige vergadering te compenseren.
‘s Avonds heb ik daar een MR-vergadering en misschien ga ik dan met de collega’s die daar ook naartoe moeten in de buurt een hapje eten.

Ook de woensdag ligt er blank bij. Dan zou ik in Kloetinge hetzelfde kunnen gaan doen als wat ik op maandag in Wissenkerke ga doen. Alles lekker administratief opruimen en zaken die blijven liggen zijn wat inhalen.

Op donderdag heb ik in Wissenkerke een studiedag. De vraag van de collega’s was om hem wat compacter te houden, zodat ze ‘s middags onderling nog wat kunnen overleggen en afstemmen. Dat lijkt me een reële vraag, gezien de drukte die ze door de week ervaren bij het ‘gewone’ lesgeven. Op de agenda staan belangrijke zaken die te maken hebben met de schoolontwikkeling, zoals een nieuwe methode, hoogbegaafdheid, ouderportaal of rapportage. Indien we efficiënt te werk gaan en duidelijke afspraken maken, hoeft dat zolang niet te duren.
‘s Avonds zit ik geruime tijd op het gemeentehuis. Na een kort besloten overleg dat om kwart voor zeven begint, staat de raadsvergadering gepland. Daarin passeren nogal wat hamerstukken en een enkel bespreekpunt. op zich hoeft dat ook niet lang te duren.

Op vrijdag zit ik weer in Kloetinge. ‘s Morgens komt er een politieagent kennismaken. Ofwel met mij, ofwel met de school, maar misschien ook allebei. Ik heb geen idee, want de man nodigde zichzelf uit. Ik zal hem maar geen rondleiding geven hè. Meestal komen deze mannen in vol ornaat en dat kan een onrustig effect hebben wanneer zich dat in een deurgat van een klas manifesteert.
Na schooltijd heb ik een leerlingenbespreking met een begeleidingsdienst. Hoewel we dat liever niet op vrijdagmiddag plannen, dan is iedereen al wat vermoeid, kon dit niet anders. Maar goed, langer dan een uurtje hoeft dat niet te duren.

En dan is het weer weekend. Voor velen misschien wel een Sinterklaasweekend. Ik heb gehoord dat de goedheiligman ook in Wissenkerke is gearriveerd, de harmonie maakte een dorpsrondje en speelde Sinterklaasmuziek. Zelf, en dat is voor het eerst in tijden, heb ik er niets mee van doen gehad. Eén van de collega’s van school was erbij betrokken en misschien wordt het eens tijd dat wat jongere mensen dit soort activiteiten gaan organiseren. Dat geldt ook voor de oranje-activiteiten, denk ik. Eigenlijk wilde ik daarmee dit jaar ook stoppen, maar iemand anders was mij voor, zodat ik nog een jaartje aanblijf. Met veel plezier hoor, maar mijn werk is momenteel van dien aard dat ik keuzes moet maken, om zodoende ook nog eens thuis te kunnen zitten.

Veel plezier van de week en leer met me mee dat je, ondanks het feit dat je denkt dat je in je recht staat, beter in een vroeg stadium kunt opgeven in de strijd tegen giganten die niet beter weten dan dat ze winnen. Jawel, soms kies je beter voor jezelf.

 

Week 47


Op 17 november 2013, in Blik op de week, door Ron

Het wordt kouder en zojuist merkte ik dat het bij mij in de badkamer net zo koud was als buiten, denk ik. Ik heb verzuimd de vloerverwarming opnieuw te programmeren, nadat ik afgelopen zomer de elektriciteit eraf heb gehaald in verband met het installeren van andere zaken. Vreemd genoeg merk ik daar niets van als ik haast heb, maar wanneer ik, zoals vanmorgen, wat uitgebreider wil badderen, valt het op. Laat ik daar vanmiddag maar even naar kijken. Daarvoor zal ik eerst de gebruiksaanwijzing ergens op moeten vissen, want uit mijn hoofd weet ik niet hoe ik dat ding programmeren moet.

Afgelopen week was een druk weekje met allerlei tussenkomstigheden (is dat een woord ?) waarop ik niet zat te wachten. Zoals dat telefoontje dat ik donderdag kreeg vlak voor de teamvergadering in Wissenkerke. Buma/Stemra aan de lijn vanwege een auteursrechtenkwestie. Nadat de dame mij de kosten had geschetst wanneer ik het filmpje over onze algemene beschouwingen op YouTube zou laten staan, heb ik maar besloten het eraf te halen. Dat kwam neer op meer dan tienduizend euro. Krankzinnig veel natuurlijk, maar de mevrouw legde het uit als politieke propaganda en dat schijnt wat te kosten. Ik heb het filmpje inmiddels weer geupload; dit keer met een ander achtergrondmuziekje. Een deuntje waarvan er dertien in een dozijn gaan en dat je eenvoudig zelf maakt met een goed mixprogramma.

Maar goed, we staan er weer gekleurd op, mede dankzij het feit dat de krant het ook wel een interessant item vond. Meuldijk die alle auteursrechten aan zijn laars lapt, terwijl ik als geen ander de auteursrechten altijd hoog in het vaandel heb staan. Mensen die me kennen, weten dat.

De komende week zevenenveertig ziet er op het eerste gezicht wat rustiger uit. Gelukkig maar, want dat verdien ik op den duur wel een keer, een rustig weekje. Het nemen van een vrije dag is er nog steeds niet van gekomen en dat gaat het voorlopig ook niet worden. In plaats daarvan heb ik besloten af en toe een klas voor mijn rekening te nemen, teneinde de leerlingen in Kloetinge wat beter te leren kennen en de leerkracht wat armslag te geven om de administratie bij te werken.

Op maandagochtend zit ik in het bestuurskantoor voor een afspraak over de TSO. Het enige doel wat ik er heb, is een zo’n goedkoop mogelijk plaatje voor elkaar te boksen voor de school in Kloetinge. Geloof het of niet, het zou zomaar eens één tiende van het oorspronkelijke bedrag kunnen zijn. Jawel, met het juiste model verdien ik een kleine vierduizend euro. Omdat de rekenformule van de aanbieder elke logica mist, kan ik het ook niet uitleggen. Maar er is op die maandagochtend geld te verdienen !

Op dinsdagochtend zit ik weer in het bestuurskantoor. Dit keer voor een directie-overleg. Geen idee waarover het gaat, maar het is een ochtendsessie, dus duurt het tot maximaal twaalf uur.
‘s Middags heb ik iemand van de schoolbegeleidingsdienst om de uren voor het volgend kalenderjaar te bespreken. Dat is altijd wat koffiedikkijken, want in feite weet je niet helemaal zeker hoeveel uren je nodig gaat hebben. Een aantal trajecten loopt gewoon, maar ik weet nu niet welke leerlingen er het volgend jaar bekeken moeten worden. Het voordeel van deze afspraak is dat ik twee scholen in één gesprek kan doen.
Na schooltijd staat er nog een oudergesprekje en dan is de agenda leeg.

Op woensdagmiddag heb ik een bijeenkomst met ICT-end Zeeland over het afgelopen jaarplan en het nieuw op te stellen jaarplan. Daarnaast moeten wij ons de vraag stellen of we doorgaan met Kennisnet. Uit de communicatie met Kennisnet heb ik begrepen dat men Zeeland niet graag kwijt wil. Een landelijk netwerk zonder Zeeland is niet compleet. Dat weten wij ook wel, maar van dat feit had men zich daar eerder moeten vergewissen.
‘s Avonds had ik een bijeenkomst over de transitie in de jeugdzorg, maar die sla ik even over. Mijn fractiegenoot gaat er naartoe en ik hoor van haar wel wat de plannen zijn die men tot nu toe bedacht heeft.

Op donderdag staat er alleen een vergadering van de raad van advies van Historisch Museum de Bevelanden. Jawel, daar zit ik ook nog steeds in. Gelukkig zijn dit geen al te moeilijke vergaderingen en is het wel eens leuk om over andere zaken dan onderwijs te praten.

Op vrijdag neem ik, net als afgelopen vrijdag een Kloetingse klas over. Vorige week was dat groep acht, deze week wordt dat groep vijf. Ook dat is een erg enthousiaste klas en voor mij is het interessant om te ontdekken welke leerling er zo’n beetje welke rol vervult. In sociaal opzicht. Ook deze klas is soms het onderwerp van gesprek en op deze manier weet ik beter waarover ik praat. En daarnaast vind ik het altijd nog erg leuk om les te geven natuurlijk. Jawel, een leuke afsluiter van de week.

Ik heb begrepen dat de Goedheiligman ook weer is gearriveerd, ik heb hem niet zien aankomen, dus daarvan zullen de leerlingen op de beide scholen wel vol zijn. Natuurlijk speel ik het spel mee en maak daarbij geen onderscheid tussen jonge of oudere kinderen, want wat is er nu leuker dan het feit dat Sinterklaas in het land is. Toch ?

Ook voor jou veel plezier tijdens de komende werkweek. En of je nu wel of niet gelooft in Sinterklaas, of je twijfelt nog, voor alle zekerheid maar braaf zijn hè.
Dat werkt hoe dan ook altijd in je voordeel.

 

Week 46


Op 10 november 2013, in Blik op de week, door Ron

Vorige week was het inderdaad een gortige week. Ik hoop niet dat er binnenkort nog zo eentje komt, want het hakt er behoorlijk in. Daarnaast waren er nog problemen met het filmpje dat ik opgenomen had voor de gemeenteraaf. Dat draaide niet bij de proef op maandag. De kwaliteit was te hoog en dat kon die computer in de raadzaal niet aan. Dus dat heb ik moeten ‘downgraden’ naar een YouTube-kwaliteit en tot overmaat van ramp had ik woensdagmorgen nabij het Katse Veer een onfortuinlijke botsing met iets zwarts, ik denk een vogel, zodat de voorruit van de Volvo voor de helft aan gort was. En dat is allemaal van dat geregel waar je niet op zit te wachten wanneer je een week vol afspraken hebt.

Gelukkig heb ik dit weekend wat bij kunnen slapen en ben ik aan wat huishoudelijkheden toe kunnen komen, want dat stapelt zich ondertussen ook allemaal op. Maar ik klaag niet, ik ga gewoon door. Ooit zal het wat rustiger worden hè ?

Laten we eens kijken wat de toppers worden in de komende week zesenveertig. En dan hebben we het over de dingen die naast mijn gewone werk gepland zijn.

Maandag ga ik aan het einde van de morgen in ‘s Heer-Arendskerke bij een collega kijken hoe hij de TSO heeft geregeld. Hij heeft het al een poosje in eigen beheer en dat wil ik in Wissenkerke eigenlijk ook. Wellicht kan ik er wat tips en trucs meenemen wat de invoer ervan wat kan vergemakkelijken.
Op weg naar Wissenkerke wip ik nog even in Kloetinge aan voor een klein spoedoverlegje.
‘s Avonds heb ik een partijvergadering over het nieuwe verkiezingsprogramma. Dit wacht ik maar even af. Eens kijken wat de leden erover te zeggen hebben en of de eventuele input aansluit bij onze ideeën.

Op dinsdagmorgen moet ik er al vroeg uit. Met de benefietfair in Kloetinge had het personeel een aantal ontbijtjes in de aanbieding gedaan, die aan huis gebracht en eventueel geserveerd worden. Omdat mijn zoon toch ontbijt moet maken voor de hotelgasten, hoop ik daar een mandje mee te kunnen nemen. Dat scheelt een berg rompslomp. We hebben dus afgesproken dat ik voor het eten zorg en dat de collega’s aldaar zelf voor thee, koffie of een sapje zorgen. Maar goed, dat moet allemaal voor schooltijd.
Om een uurtje of negen komt de algemeen directeur in Kloetinge langs om met mij de managementrapportage van de school in Wissenkerke te bespreken. Dat moet kunnen.
Om elf uur heb ik een afspraak met de stagebegeleider van het ROC. Hij zei me te kennen. Ik heb hem echter nog niet gezien.
Op dinsdagmiddag hebben we een MT-bespreking, omdat ik denk dat er maatregelen getroffen moeten worden in één van de klassen in Kloetinge. Gedurende een week of tien wordt er in die klas door een klein groepje leerlingen de gang van zaken vervelend verstoord. Ik denk dat het tijd wordt om met wat minder lieve maatregelen te gaan starten. De uitkomst van ons overleg bespreken we na schooltijd met het team.
‘s Avonds heb ik om acht uur een fractievergadering ter voorbereiding op de raadsvergadering van donderdagavond.

Op woensdag staat er overdag niets, maar ‘s avonds staan er drie dingen. Een werkbezoek aan het Topshuis, maar daar heb ik voor bedankt. Niet dat ik dat niet interessant vind hoor, maar het ontbreekt me aan tijd. Ook staat er een vergadering met het oranjecomité gepland. Ik zal mailen dat ik wat later aanschuif, want ik heb eerst een ouderinformatie-avond in Kloetinge, waarbij ik de nieuwe plannen zal toelichten. Omdat er daarna informatie gegeven wordt over het voortgezet onderwijs en ik daar eigenlijk al genoeg vanaf weet, rijd ik terug naar Wissenkerke om aan te schuiven bij die andere vergadering.

Ook de donderdag staat overdag leeg. ‘s Avonds staat er een raadsvergadering gepland. Ik heb de agenda even bestudeerd, maar die vergadering hoeft niet lang te duren.
Ook de vrijdag staat nog leeggepland, maar ik ga niet meer schrijven dat ik denk een ADV-tje te kunnen nemen. Dat heb ik nu aan aantal keren gedaan, maar daar komt niets van terecht. Als het me ooit lukt, kan ik beter schrijven dat het me gelukt is.

Afgelopen vrijdag hadden we het begrotingsdiner naar aanleiding van de begrotingsvergadering van donderdagavond. Ons presentatiefilmpje is goed ontvangen, er kwamen zelfs speciaal mensen voor kijken en ook in het gemeentehuis was het al rondgegaan, omdat het eerder gedeeld werd op Twitter en Facebook. De Twitterberichten te hebben gelezen, vond de pers er niet zoveel aan. Na de vergadering vertelde de verslaggeefster me dat er maar bar weinig beleidsterreinen in belicht werden. Dat denk ik zelf echter niet. Alleen, ze staan niet op volgorde. Je zult dus goed moeten kijken en luisteren en dat is moeilijk wanneer je gewend bent ze op een presenteerblaadje te krijgen. Ik zal het filmpje plaatsen onderaan dit stukje.
Het eten, vrijdagavond, in de Korenbeurs was prima. Erg goed en niet teveel tegelijk. Ellen en ik schoven bij aan de SGP-tafel, dat hebben we al eens meer gedaan, en dat was erg gezellig.
Ik was wat laat thuis en ben daarna ook een eindje ingestort.
Zo’n weekje vraagt toch heel wat van je.

Ik ga morgen weer fris de nieuwe week tegemoet en wens jullie ook veel plezier bij wat je gaat doen. Kijk uit voor rond- en laagvliegende zwarte vogels bij het Katse Veer. Het is niet alleen zonde van je voorruit, maar geloof me, je schrikt je helemaal lam. Het hart in de keel, maar gelukkig niet van schrik op de andere weghelft beland.

 

 

Week 45


Op 3 november 2013, in Blik op de week, door Ron

Vandaag begin ik wat gehavend aan dit stukje en dat heeft alles te maken met mijn deelname aan de natuurwerkdag in onze schooltuin. Gisteren. Samen met een onbekende mevrouw, Thea heette ze, ontfermde ik me over die enorme uit zijn voegen gegroeide braamstruik bij de schutting van het aanpalende zwembad. ‘Doe jij het fijne werk maar’, had ik met die mevrouw afgesproken, ‘dan zal ik ons een weg banen door deze wildernis, zodat we overal goed bij kunnen’. Nu zijn bramenstruiken niet mijn lievelingsstruiken, als ik die al mocht hebben, en is er in mijn gedachte maar één oplossing voor dit ongemak: Round Up. Maar nee, het is natuurwerkdag, met de nadruk op natuur, dus was een liefdevolle aanval op deze lastpost meer op zijn plaats. Hoewel er een uurtje voor gepland stond, waren we daar met z’n tweeën toch dik drie uur mee zoet en baande ik ons een weg als de knappe ridder in het sprookje die op zoek was naar Doornroosje. Natuurlijk was er voor mij aan het eind van de klus geen Doornroosje, maar zit ik nu met pijn in de spieren waarvan ik niet wist dat ik ze had en een paar opengewerkte armen, waaraan duidelijk is te zien hoe de scherpe braamdoornen ze te grazen hebben genomen. Maar goed, het geheel ziet er weer toonbaar uit.
Het was overigens wel een leuke dag. Een soort verbroederingsdag: samen aan de slag voor een leuke schooltuin. Hilde zorgde voor de catering, ook geheel op natuurlijke wijze en Michiel spitte zichzelf door een strook schooltuin, waarvan ik zeker weet dat hij daar ook liever een adressief goedje op had gespoten wanneer het geen natuurwerkdag zou zijn geweest.

‘Ben je al wat meer van de natuur gaan houden, Ron ?’, werd mij gevraagd. Maar ik kon geen bevestigend antwoord geven. Ik houd sowieso wel van natuur, op mijn manier, met in de pauze een peukje en een bakkie en geen pompoenensoep of zonnebloempittenfrutsels. Dat hoeft nou weer niet. ‘Dat is gezond voor je !’ Jawel, dat zal best wel, maar ik moet dat lichaam van mij niet in ene keer gek gaan maken met allerlei gezonde rommel. Voor je het weet zit je uren op het toilet en daar heb ik het nu net even te druk voor.

Want week vijfenveertig staat te wachten. Ik had het er vorige week nog over met de algemeen directeur. Ik vertelde hem dat ik hier wel eens, na afloop van een drukke week, typte dat je niet al teveel van die weken in je jaar moet plannen, maar nu doe ik eigenlijk niets anders en moet ik zaken heel nauwkeurig plannen in de agenda, anders staan er twee dingen over elkaar heen. Hopelijk gaat zich dat op den duur een beetje normaliseren.

Maandag staat er met rood dat de presentatie voor de gemeenteraad klaar moet zijn. Ik moet hem ‘s middags even proefdraaien met de griffier. Tenminste, dat had ik afgesproken zonder in mijn agenda te kijken, maar nu zie ik dat ik een afspraak heb met unit-manager nummer zoveel van het kinderdagverblijf in Wissenkerke. Als ik nu om één uur gelijk naar de griffier ga, dan ben ik net op tijd terug voor deze afspraak.
‘s Avonds hebben we een fractieoverleg over de begrotingsvergadering van donderdagavond.

Op dinsdag staat er een flink directieoverleg gepland in Wilhelminadorp. Zowel ‘s ochtends als ‘s middags zal ik er zitten. Ik moet de agenda nog bestuderen.
Volgens mijn agenda zit ik er ‘s avonds weer vanwege een klankbordgroep inzake de fusiescholen in Goes. De Kloetingseschool was één van de potentiële partners in dit traject, maar volgens de visie die er besproken gaat worden, is dat geen optie. Geen nieuws natuurlijk, want iedereen met een beetje gezond verstand kon dat zelf al uitvogelen. Daar heb je geen enquête voor nodig. Een school van tweehonderd leerlingen, zonder extra faciliteiten voor de opvang van zeventig leerlingen, is geen kansrijke partner zonder dat het woord nieuwbouw valt. Maar goed, toch ben ik uitgenodigd, dus ga ik er even naartoe.

Woensdag zit ik in Kloetinge waar ik om tien uur een overleg heb over ICT-zaken binnen de stichting en om elf uur spreek ik er een aantal collega’s over tuinonderhoud. ‘s Middags geven Hilde en Annmarie een presentatie, ook in Kloetinge, over het traject dat gevolgd werd met betrekking tot hoogbegaafde kinderen. In Wissenkerke, en later ook op Noord-Beveland, zijn we daar al een aardig eindje mee. Nu is het tijd om de andere collega’s binnen de stichting daarover in te lichten en mogelijk te enthousiasmeren tot deelname aan ons traject. Ik ben benieuwd hoe dat gaat.

Op donderdagmorgen komt er iemand van een school uit Middelburg in Wissenkerke kijken hoe het netwerkbeheer geregeld is. Zij willen overstappen naar een andere netwerkbeheerder en twijfelen eraan om dezelfde beheerder te nemen als wij binnen de stichting hebben.
‘s Avonds hebben we een begrotingsvergadering van de gemeenteraad, waarbij ik niet moet vergeten dat die om zeven uur begint. Normaal beginnen we om half acht. Ik wacht nog even op een bericht van een andere fractie. Hun voorstel ziet er wel goed uit, maar de onderbouwing ontbreekt. Als die goed is, sluiten we ons bij hen aan. De essentie van het voorstel is een nul procent verhoging van de lasten voor de burger. Als dat verantwoord kan, geven we dat voorstel een heel goede kans.

Misschien kan ik op vrijdag een dagje vrij plannen. Dat is er vorige week niet van gekomen. Er staat in mijn agenda niet zo heel veel gepland, behalve een begrotingsdiner met de gemeente. Dat is een soort traditie. Na het goedkeuren van de begroting wordt dat op gepaste wijze gevierd met een etentje. Dat is best gezellig.

Dan ga ik dit stukje nu oploaden, zonder muziekje, want ik heb het nog druk. Die presentatie waar ik over schrijf, is nog niet af. Wij presenteren geen PowerPoint of een Prezi, maar we presenteren een kort filmpje. Het filmmateriaal heb ik, evenals een stukje achtergrondmuziek en de tekst. Mieke zou het voor ons inspreken, maar die is plots opgenomen in het ziekenhuis (beterschap Mieke, voor het geval je dit leest). Op vrijdagavond heeft de vriendin van mijn zoon het ingesproken, ik was al lang blij dat er iemand tijd kon vinden op zo’n korte termijn, maar ik kreeg het geluid niet van mijn digitale recorder af. Geen enkele computer hier in huis herkende dat ding. Op school hebben we oudere machines en die konden dat wel. Gisteren, na de natuurwerkdag besloot ik er even naar te luisteren, maar het is erg zachtjes. Nu kan ik dat geluid wel ‘boosten’, dat heb ik ook gedaan, maar dan ‘boost’ je ook alles van die opnames, dus ook de ruis. Vanmiddag ga ik proberen de stukjes op de juiste plaats te krijgen en zo te spelen met het muziekvolume, dat de ruis zo min mogelijk opvalt. Aan de andere kant, ik ben natuurlijk geen professional, dus wat kun je verwachten. Toch heb ik het graag goed.

Fijne werkweek gewenst ! Doe het rustiger aan dan ik, want ik maak het soms te gortig.
Zo gortig zelfs dat, wanneer ik een relatie zou hebben, met of zonder kinderen, er een groot probleem zou ontstaan.

Want aan mij heb je, buitenom mijn werk, op veel dagen, helemaal niets.