Oudjaar


Op 31 december 2013, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

Oudejaarsdag, de laatste dag van dit jaar. Vanaf tien uur ‘s morgens mag er officieel vuurwerk afgestoken worden en zo te horen heeft een aantal jongelui zich dat geen twee keer laten vertellen. Toch lijkt het dit jaar minder dan voorgaande jaren. Ook in de dagen hiervoor heb ik weinig knallers gehoord.
Toch is er dit jaar veel te doen over vuurwerk. Er zijn mensen die het willen verbieden, er zijn mensen die het alleen door de gemeente willen laten verzorgen en er zijn mensen die de afsteektijden willen aanpassen.

Natuurlijk zijn er mensen die er wat van willen vinden. In Nederland is het immers gewoonte geworden dat er aan tradities getornd wil worden. Met de vergrijzing van de samenleving lijkt de bemoeizucht toe te nemen en gaan we onze jeugd allerlei pret ontzeggen die door ouderen maar vervelend en lastig worden gevonden.
Natuurlijk kun je niet alles afdoen met de opmerking dat men zelf vroeger toch ook jong is geweest, de tijden zijn immers veranderd. Alleen het vuurwerk al is niet meer datgene dat we vroeger voor handen hadden. Door de enorme horizon die internet met zich meebrengt is alles leverbaar, ook knallers die heel wat meer teweeg brengen dan de rotjes van vroeger. Wat we vroeger verstonden onder donderslagen haalt het niet meer bij het hedendaags vuurwerk.

Natuurlijk kon je mij vroeger ook vinden op straat met vuurwerk. Geen vuurpijlen hoor, die waren immers voor ouderen, maar met rotjes en strijkers lieten we ook een spoor na van kruitdampen en hier en daar een verwrongen object. Niet goed te praten natuurlijk, maar wel spannend. Overal wat neergooien is best leuk, maar ergens iets in gooien is natuurlijk nog leuker. Vooral die metalen vuilnisbakken van vroeger leenden zich daar uitstekend voor. Als zoiets nu gebeurt, dan begrijp ik dat best. Dat de adrenaline door je lijf jaagt en je samen met vriendjes iets meer aan durft dan alleen.

Je kunt met die wetenschap alleen maar je voordeel doen, want de stroom aan illegaal vuurwerk ga je met je gemopper niet stoppen. Wel kun je ermee rekening houden dat uitnodigende voorwerpen niet op je stoepje blijven staan, maar binnen. Ik heb zelfs de brievenbus van school gisteren even geleegd, omdat het wel erg zonde zou zijn wanneer de post mee explodeert, zoals een tiental jaren geleden. Dat kostte ons destijds een nieuwe brievenbus. En hoewel ik wist wie er achter de ‘aanslag’ zaten, heb ik er nooit werk van gemaakt.

Laat ik hopen dat ik nooit een chagrijnig oud mopperend mannetje ga worden, die op alles afgeeft wat de jeugd leuk vindt, want ook die dingen horen bij een stukje ontwikkeling. Je kan maar beter jong met vuurwerk of klapperpistooltjes in de weer zijn dan op een latere leeftijd. Toch ?

Ik geniet ondertussen heerlijk van mijn vrije dagen. Of het nu Kerstmis is of Nieuwjaar, dat is in mijn geval maar bijzaak. Ik zie in ieder geval geen aanleiding meer om daar een feest van te maken. Ten eerste vind ik dat je van elke dag een feestje moet proberen te maken en aan de andere kant zijn de meeste mensen waarmee ik die feestdagen heb gevierd vergeten of overleden. Ook dat is het leven.
Ik heb de laatste dagen de mandoline weer eens opgepakt en ik merk dat mijn vingertoppen er zeer van doen. Een teken dat ik te weinig snaren aanraak. Dus laat ik dat nu maar eens inhalen.

Ik ga je een fijne jaarwisseling wensen, al dan niet met vuurwerk en laat ik dit keer maar eens afsluiten met een YouTube-je van een kennis. Ik kreeg de link onlangs per mail van de gitarist die ooit meespeelde in een muziekproject. Hoewel ik weet dat hij scheurende gitaarsolo’s kan produceren, blijft hij folkmuziek spelen. En wie hem kent, weet dat deze muziek ook het beste bij hem past …

 

 

Week 52


Op 22 december 2013, in Blik op de week, door Ron

Vandaag laten we de agenda maar eens voor wat het is. Er zal vermoedelijk niets bijzonders in staan, behalve een nieuwjaarsreceptie van de gemeente, waarover ik nog eens een aantal keren denken moet of ik daar wel naartoe zal gaan. Het is allemaal zo opgeprikt, een beetje massaal ook wel en ik blijf me altijd een beetje ergeren aan het feit dat dit allemaal zo groots opgezet moet worden. Dat kost veel geld en dat geld zouden we wellicht beter kunnen bestemmen dan de huur van een enorme partyboerderij en een cateringservice.
Je komt er mensen tegen die je niet kent, mensen die je normaal gesproken alleen maar groet, maar waarbij je verder niets met hun nieuwe jaar te maken wilt hebben en je komt er mensen tegen die je waarschijnlijk iets oprechter zou benaderen. Deze laatste categorie mensen zie ik toch wel. Daarbij komt, ik heb niet zoveel met nieuwjaarswensen. In mijn ogen is het vrij logisch dat je een ander het beste wenst. Toch ? Aan de andere kant zou je het positieve dat er vanuit gaat moeten koesteren. Vooralsnog heb ik altijd het idee dat het een poppenkast is waarbij ik me niet lekker voel.

Een heerlijk lege agenda dus, want daar begon ik eigenlijk mee. De Kerstvieringen op de scholen waren leuk. Eén ervan heb ik gedeeltelijk meegemaakt, de andere niet, maar de berichten waren erg goed. Gezellig, intiem en geen ongeregeldheden. In de meeste lokalen is de Kerstversiering al verdwenen en zijn de gemaakte decoraties met de kinderen mee naar huis. Ook de kinderen waren toe aan vakantie. Zo’n decembermaand hakt er bij sommigen behoorlijk in. Vooral de kleine autistjes, die toch al niet zo makkelijk schakelen kunnen, hebben het moeilijk met de diverse overgangen, want je valt op zo’n school direct van de Sinterklaas in de Kerst. Zo knutsel je de ene week nog stoombootjes, terwijl je in de week daarop druk met sterren en glittertjes in de weer bent. Gelukkig zullen de eerste maanden van het nieuwe jaar weer voor wat rust gaan zorgen.

Ik doe zelf niets aan Kerst. Degenen die me kennen weten dat. Ik vind dat leuk voor mensen met een gezinnetje. Ik kan de boel hier wel gaan versieren, maar daar zie ik het nut niet van. Bij iemand anders gaan eten, deed ik ook niet, maar toen mijn zoon me dit voorstelde (hij weet dat ik dit in principe niet doe), heb ik me bedacht dat dit iets anders was. Dus dat doe ik dan weer wel, alhoewel ik geen idee heb welke dag. Maakt ook niet uit, ik hoor het wel.

Voor de rest ga ik deze vakantie heerlijk bijkomen van al die werkdrukte, van dat tropenjaar dat ik aan het draaien ben. Lekker relaxen en niets moeten, voor mij hoeft dat niet meer te zijn dan dat. Lekker wat aanlummelen hier in huis en hier en daar eens wat opruimen, want de rommel ligt overal. Zo staan er bij mij in de hoek van de kamer een tiental gitaren, maar ik betrap me erop dat ik er niet op speel, omdat er kledingstukken over hangen. Ik gebruik die dus meer als kapstok. Erg hè ? Ik moet er maar eens om lachen hoor. En dan ga ik dat opruimen, maar ik weet dat het na een aantal werkweken weer precies eender is.
Ik had ook nog wat nieuwe pakken binnen, zwart natuurlijk, en die moet ik nog even van de kaartjes ontdoen en de zakken open tornen. Hier in Wissenkerke zijn ze dat wel van me gewend, die zwarte pakken, maar in Kloetinge zie ik de mensen toch wel denken van: ‘Tjonge, waar haalt die man al die foute pakken vandaan ?’
En een nieuwe winterjas heb ik ook maar gekocht. Ik had vorig jaar een grijze gekocht en die haalde ik uit de kast en vond dat het zwarte kraagje wel wat opgefrist kon worden. Ik heb daar wel een spraytje voor, maar per abuis pakte ik de verkeerde fles. Ik rook het al na de eerste paar keer sprayen: chloor. En toen werd dat zwarte kraagje dat opgefrist moest worden gevlekt oranje. Wel fris, maar geen gezicht natuurlijk. Dus ja, die jas heb ik maar weggegooid. Kan gebeuren.

Voor de rest weet ik nog niet wat ik ga doen. Ik moet nog één dagje werken in Wissenkerke en na de Kerst moet ik nog wat vuilnis wegwerken in Kloetinge. Wanneer ik daar dan toch ben, neem ik gelijk een voorraadje kopieerpapier mee. Nu, zo met twee scholen, kan ik slimmer inkopen. Dan bestel ik een palet tegelijk en neem daarvan een deel mee naar de andere school. Dat scheelt weer wat in de financiën. Laat ik het bestelwagentje daar maar eens voor nemen. Volgens mijn zoon rijdt het ding nog steeds, hij gebruikt hem elke dag voor woon-werk-verkeer. Ik vind dat niet erg, maar wanneer ik hem zelf eens nodig heb, moet dat wel kunnen natuurlijk.

Ik ga jullie een fijne vakantie wensen. Pas op jezelf en maak het je gezellig.

Ik sluit af met een muziekje dat hier toevallig uit mijn boxjes komt. Ik had hem al lang niet meer gehoord, maar het is toch wel een leuk deuntje ….

 

 

 

Week 51


Op 15 december 2013, in Blik op de week, door Ron

Ik ben bezig aan een heerlijke lazy sunday. Ik was voor mijn doen wat laat op bed, want ik was de hele avond in de weer met de Fright Night die wij gisteren organiseerden. Alles verliep voorspoedig, we hadden redelijk wat deelnemertjes, maar naar mijn smaak mocht het nog wel iets enger. Het had hier en daar wat meer weg van een sprookjestafereeltje. Maar goed, iedereen heeft genoten, ook onze figuranten, en dat telt. Daar doen we het voor en met die wetenschap doen we het waarschijnlijk volgend jaar weer.

Dus ja, dan lig je er wat later in en ben je er wat later uit en zit je nu lekker warm met een bluesje op de achtergrond en televisiebeelden zonder geluid. Voor mij een normale luie zondag dus. En weet je, ik vind dat ik zo’n luie zondag verdien, want ik heb het door de week druk zat. Ook vorige week, de week die zich liet aanzien als één van de rustigste van het jaar, liep ongemerkt vol met afspraken en heen en weer gevlieg. Nog een weekje en dan gaan we het twee weekjes rustig aan doen, daar heb ik best zin in, want ook thuis moeten er dingen gebeuren, die ik nu maar een beetje tussen de bedrijven door provisorisch regel.

We zijn toe aan week eenenvijftig, de laatste schoolweek van het kalenderjaar. De beide scholen zijn in Kerststemming. Overal wordt er druk geknutseld en zijn de glittertjes weer overal te vinden. Een beetje onderwijsmens zal het herkennen, die hardnekkige glittertjes, die je op de meest onwaarschijnlijke plaatsen blijft tegenkomen tot ver in het nieuwe jaar.

De agenda laat zich weer keurig rustig aanzien. Er staan weinig zaken gepland in deze week eenenvijftig, maar ik merk dat er ook zaken niet vermeld staan. Ik moet daar geen gewoonte van gaan maken, want dan zou je kans kunnen hebben dat ik ergens niet verschijn.

De maandag is blanco. Dan kan ik mooi de laatste TSO-puntjes op de ‘i’  gaan zetten en de ouders in Wissenkerke informeren over hoe de TSO geregeld gaat worden en wat ze moeten doen om er gebruik van te gaan maken. We hebben alles nagenoeg in de steigers staan en zijn er bijna klaar voor om te starten.
Daarnaast zal ik voorzichtig eens gaan kijken of ik het financiële kalenderjaar kan afsluiten voor de school. Afsluiten zal nog niet gaan, denk ik, maar ik kan het wel al zover klaarmaken dat het zo afgesloten kan worden, maar dat er toch nog kleine zaken tussendoor kunnen komen.

Op dinsdag hebben we een directie-overleg. Een ochtendoverleg met voornamelijk lopende en huishoudelijke zaken en ‘s avonds heb ik een fractievergadering. Donderdag hebben we een raadsvergadering en daarin moet best nog het één en ander besproken worden. Normaal zijn het, zo tegen Kerstmis, veel hamerstukken, maar dit keer is het anders. Er passeren wat zaken waar we wat van moeten vinden.

Woensdagavond heb ik een ouderoverleg in Kloetinge. Het is een regulier gepland overleg met ouders van een bepaalde groep, waarmee ik afgesproken heb om maandelijks van gedachten te wisselen over de gang van zaken in de groep. Vooral op het gebied van het pedagogisch klimaat waren (en zijn) er flinke aandachtspunten. Gezien het punt waar we vandaan kwamen, zijn we nu al een heel eind, maar nog niet ver genoeg. Of we ooit de doelen gaan halen die we aan het begin van het schooljaar gesteld hebben, dat weet ik niet, maar we blijven er hard aan werken.

Op donderdagavond is het op de beide scholen Kerstviering. Gezien mijn werkrooster zal ik in Wissenkerke een deel van het programma bijwonen. Daar voeren de leerlingen tussen zes en zeven uur ‘s avonds stukjes op voor elkaar. En als er om zeven uur begonnen wordt met de gezamenlijke maaltijd, dan is het voor mij tijd om richting gemeentehuis te vertrekken. In Kloetinge eten de leerlingen eerst tussen vijf en zes en voeren daarna een minimusical op in de kerk aldaar. Ook erg leuk om bij te wonen, maar niet praktisch. Wellicht dat ik dat volgend jaar anders kan regelen, maar tot nu toe viel er altijd een raadsvergadering samen met de Kerstviering.

Op vrijdag zijn op beide scholen de kleuters vrij en hebben de overige groepen les tot de middagpauze. Dan kan er begonnen worden aan een verdiende vakantie. Vooral de leerkrachten zijn daar aan toe, denk ik, want die hebben het erg druk met allerlei zaken die er naast het lesgeven nog eens op hen afkomen. Wat dat betreft is het vak van leerkracht de afgelopen jaren aanzienlijk veranderd. En je weet hoe ik daarin sta, volgens de bovenschools directeur ben ik daarin een beetje soft, willen we de kwaliteit van onderwijs kunnen blijven garanderen, dan moeten we zuinig zijn op onze leerkrachten. Dat is niet soft, maar simpel.

Fijne werkweek gewenst ! Hou nog even vol tot aan de Kerstvakantie, want dan kun je twee weken onderuit. Zorg goed voor jezelf, want er zijn een berg zieken en er is niets zo zonde van je tijd als ziek zijn (tenminste, dat vind ik dan hè).

Ik zal afsluiten met een YouTube-je. Vorige week kocht ik een album van Beth Hart en Joe Bonamassa. Als je de beide artiesten kent, het stemgeluid van Beth Hart en het gitaarspel van Bonamassa, dan kun je welhaast voorspellen dat er iets moois van moet komen. Enjoy ..

 

 

 

Week 50


Op 8 december 2013, in Blik op de week, door Ron

Na een drukke week is het dubbel genieten van een rustig weekend. Tenminste, zo zie ik dat. Want wat is een rustig weekend nu wanneer je niet werkt ? Hetzelfde geldt voor vakanties. Dan krijgen dat soort dagen toch een andere betekenis. In mijn situatie dan hè. Het zou alleen maar meer van hetzelfde zijn.

En het was een redelijke drukke week, die vorige week. Ik heb zelfs de raadsexcursie naar de Veerse Muze niet meegemaakt, omdat er andere zaken doorheen mijn agenda kwamen kruisen. Want er zijn altijd zaken die ik tevoren niet weet of in mijn agenda heb staan. Zo heb ik de hele vrijdagmorgen gesprekken gehad, de één na de ander, en allemaal belangrijk. Maar gerelateerd aan zaken en voorvallen die gedurende de week passeerden.

En ik dacht dat de komende week er ook behoorlijk druk uit zou zien. Daarbij had ik voornamelijk de woensdag in gedachten, omdat ik daar recent wat afspraken had gezet en gedacht had: ‘Dat wordt lekker heen en weer rijden die dag’, omdat op beide scholen een soort gebouweninspectie plaatsvindt waarbij ik aanwezig moet zijn. ‘s Morgens in Wissenkerke en ‘s middags in Kloetinge.
Maar wanneer ik mijn agenda eens nader bekijk, zo vandaag, blijkt dat de woensdag de enige dag is waarop er wat staat. Dat komt zelden voor.

Dus ja, week vijftig gaat erop lijken de rustigste week sinds de zomervakantie te worden. Maar er schiet me nu ineens te binnen dat ik maandag na schooltijd ook wat heb. Na schooltijd heb ik in Wissenkerke een gesprek over de TSO (tussenschoolse opvang). Dat willen we zelf gaan coördineren met vrijwilligsters en daarover moeten we even overleggen. Daarna hopen we er klaar voor te zijn. Gelukkig hoeven we het wiel niet uit te vinden en kunnen we probleemloos in de voetsporen treden van de pilotschool.

Op woensdag heb ik dus op de twee scholen bezoek van een instantie die de, door mij ingevulde, quickscans met betrekking tot de gebouwen, komt nalopen en bekijken. Voor Wissenkerke valt de schade nogal mee, dat is een gebouw dat vrij up-to-date is, met wat achterstallig onderhoud, dat wel, maar in Kloetinge is het anders gesteld. Daar kun je gerust spreken van een gedateerd gebouw in een zeer gebrekkige staat van onderhoud. Slechte ventilatie, schimmel op de muren, lekkende regenwaterafvoer, scheuren in de buitenmuren en ga zo maar door. Daar was voor mij niet zo maar één-twee-drie een urgentievolgorde aan te geven; het is allemaal urgent.

Op woensdagavond heb ik een vergadering van het oranjecomité ter voorbereiding van de zaterdagavond. Dan houden we weer een zinderende en zenuwslopende nachtwandeling voor de oudere jeugd. Natuurlijk is de route al uitgestippeld en natuurlijk zorgen we voor posten onderweg waar even bijgekomen kan worden, maar voor de rest is het uitkijken geblazen. Ten eerste mag je niet gezien worden door onze witte brigade en ten tweede moet je vooral niet staan te kijken van vreemde of enge figuren die op je pad komen. Daarbij zou je hart best eens in je keel kunnen gaan kloppen. We hebben zelfs een hele ploeg geregeld, die op enig moment een ‘eigen’ spel zal spelen. Zij hebben alleen de opdracht dat de tocht door de deelnemertjes goed onthouden blijft en terecht komt in de verzameling ‘Weet je nog ..’ Jawel, dat vereist stalen zenuwtjes.
Dus daarvoor dient nog even vergaderd te worden. Checken of alles onder controle is en of iedereen weet wat hij of zij moet doen.

Voor de rest is het dus rustig. Dat betekent niet dat ik voor de rest helemaal niets moet doen, want ik heb natuurlijk ook mij ‘gewone’ werk. Maar ik heb tijd voor andere zaken en wellicht weer eens wat meer lucht om een extra stukje hier te schrijven of weer eens wat te Twitteren, want iedereen die mij volgt moet het opgevallen zijn dat het wel erg stil is geworden rondom die activiteiten.

Dan ga ik jullie een fijne werkweek wensen, die er hopelijk ook wat rustiger uitziet, zodat je eindelijk eens toekomt aan de ‘andere’ dingen die ook moeten, maar er steeds bij inschieten.
Probeer jezelf lekker op de been te houden, want er zijn weer heel wat mensen ziek.

 

 

Week 49


Op 1 december 2013, in Blik op de week, door Ron

Week nummer negenenveertig alweer. De weken vliegen voorbij. Heel die tijd vliegt voorbij trouwens. Zo is het ineens december en wordt mijn kleinzoon over een paar dagen een half jaar. Af en toe schrik ik ervan dat het allemaal zo snel gaat. Ik heb het niet altijd in de gaten, omdat ik veel te veel met werken bezig ben. Een keer zal het daar ook wat rustiger worden, denk ik.

Ik geniet in de tussentijd van mijn vrije weekend. Het lijkt mooi weer buiten, ik ben er nog niet geweest, ik heb alleen de buurman horen vegen. Volgens mij heeft hij mijn stoepje ook meegedaan. Dat zijn allemaal van die werkzaamheden die niet in mijn systeem zitten. Stoepjes vegen, ramen lappen of stoffen. Allemaal van die werkjes die ik nog wel eens doe wanneer ik gepensioneerd ben.
Als ik dan wel tijd heb hè, want ik zeg wel van meer dingen dat ik daar tijd voor heb als ik niet meer werk.

Voorlopig moet ik nog wel even aan de bak en dat is niet erg, ik doe het graag zolang de uitdaging blijft. Week negenenveertig lijkt goed te doen. Niet rustig, maar werkbaar lijkt me.

Op maandag heb ik overdag niets, maar op de avond staan er drie bijeenkomsten. Aangezien ik niet Sinterklaas ben en dus onmogelijk op drie plaatsen tegelijk kan zijn, moet ik kiezen. Ofwel de partij, die vergadert over kieslijsten en een verkiezingsprogramma, of de ouderraad, die zal vergaderen over Sinterklaas en Kerst, of een bijeenkomst in Goes over de toekomst en huisvesting van het onderwijs. Ik ga voor het laatste kiezen, want dat is wel het belangrijkst. In tijden van fusies, krimp en geldgebrek bij gemeentes, is het goed te volgen waar naartoe de koers gevaren wordt.

Op dinsdag heb ik een lang directie-overleg. Een ochtend en een deel van de middag. Geen idee waarover we het gaan hebben, daar ga ik morgen op studeren.
‘s Avonds heb ik een fractieberaad. Op donderdag hebben we een fikse gemeenteraadsvergadering, dus enig overleg tevoren lijkt me wenselijk.

Op woensdag komt op beide scholen Sinterklaas aan. Ik heb geen idee waar ik zal zijn. Ik vermoed op mijn gewone woensdagstek, in Kloetinge. Aangezien ik geen klas heb, gaat dat feest al een tijdje aan me voorbij, maar kan ik nog wel erg genieten van de pret en de spanning die van de kindergezichtjes afstraalt. Thuis doe ik er verder niets aan. Mijn kleinzoon is nog wat jong en voor de rest kan ik mijn schoen wel zetten, maar zal ik hem de volgende morgen gewoon weer op moeten ruimen, denk ik.

Op donderdag zit ik in Wissenkerke en zie dat ik na schooltijd een oudergesprek heb. ‘s Avonds zit ik in het gemeentehuis voor een vergadering van het presidium en daarop volgend een gemeenteraadsvergadering.

Op vrijdag heb ik na schooltijd een werkbezoek bij de Veerse Muze in Kamperland. De ontwikkelaar, en tevens oud gemeenteraadslid, heeft de gemeenteraad uitgenodigd voor een rondleiding in de nieuwbouw. Daar ga ik wel even heen als ik tijd heb, dat lijkt me wel interessant.

En dat is de week wel zo’n beetje. Voor kinderen in ieder geval een week die veel spannender is dan voor mij. Vooralsnog zijn er niet zoveel bijzonderheden. Dan ga ik verder met mijn zondag af te maken. Ik zal het verkiezingsprogramma voor de partij wat stroomlijnen en bijschaven, zodat ik het aan het einde van de dag per mail kan versturen. Dan heeft men morgenavond wat om over te vergaderen. Vanmiddag probeer ik ook nog even Skype met mijn zoon. Op deze laptop werkt het wel, maar op de tablet wil het niet lukken. Dat is vast een kleinigheidje. Wellicht een vinkje hier of daar.

Ik ga je een fijne werkweek wensen. Met of zonder Sinterklaas, pakjesavond of banketletters. Zonder dat kan het ook best gezellig worden. Toch ?
Hoewel het me best een gevoel van nostalgie geeft en me af en toe laat mijmeren naar de tijd dat ik vol verwachting uitkeek naar de Sint.