Herfst


Op 25 oktober 2015, in Muziek, door Ron

 

bosVandaag heb ik echt zitten piekeren over wat ik eens ging schrijven. Niet weer mopperen over de al die klokken die verzet moeten worden en de zin ervan, ook geen tech-verhaal of iets over onderwijs.
Nee, vandaag ging ik op zoek naar een herfstgedichtje om de periode van Herfstvakantie stemmig in te luiden.
Ik kon echter geen gedicht vinden dat mij aansprak. De één nog zwaarder dan de ander, belerend of somber. Of van het kaliber waarvan we er op vijf december al genoeg voorbij zien komen.

Toch heb ik iets moois gevonden, waarvan ik dacht en misschien jullie ook wel: ‘Ja, natuurlijk !
Te mooi om niet even bij stil te staan.’

 

Autumn Leaves

The falling leaves
Drift by my window.
The falling leaves of red and gold.

I see your lips,
the summer kisses,
the sunburned hands I used to hold.

Since you went away
the days grow longer
And soon I’ll hear old winter song
But I miss you most of all my darling
When autumn leaves start to fall

Since you went away
the days grow long
And soon I’ll hear old winter song
But I miss you most of all my darling
When autumn leaves start to fall

I miss you most of all my darling
When autumn leaves start to fall

Eva Cassidy

 

Het nummer is afkomstig van haar album ‘Songbird’. Jammer genoeg is ze pas na haar dood bekend geworden. Eva Cassidy overleed in negentienzesennegentig op drieëndertigjarige leeftijd.

 

 

 

 

 

Vakkenpakket


Op 18 oktober 2015, in School, door Ron

programmerenDeze week ligt de focus op onderwijs, wanneer we de nieuwsberichten er op nalezen. Vanmorgen zag ik in de regionale krant de uitslag van het Nationale Schoolonderzoek, maar daar word ik niet heel veel wijzer van. Dat komt ook wel een beetje door het feit dat wanneer ik de postcode van een Noord-Bevelands dorp ingeef ik naar de regio Middelburg/Vlissingen wordt verwezen. De regio Goes werkte wel, maar daar zie je zoveel staatjes, dat er eigenlijk geen doorkomen aan is.

Eerder deze week verscheen er een bericht, zowel plaatselijk als landelijk, over het feit dat ouders meer vakken in het pakket van de school zouden willen zien. Ook dat zou in het Nationale Schoolonderzoek naar voren zijn gekomen. De nadruk ligt hierbij op Engels, sociale media en omgangsvormen. Jawel, omgangsvormen als een apart vak op school. Voorts wil men een betere regelgeving waar het gaat om kledingafspraken. In de regionale krant stond dat de Zeeuwse ouders het belangrijk vinden dat het vak programmeren in het pakket komt.

Ik denk dat menig onderwijsgevende gezucht heeft bij het lezen van al die berichtgeving. Werd men een half jaar geleden nog gesommeerd om meer aandacht aan cultuur, techniek en sport en beweging te schenken (bestuursakkoord), nu zouden ouders dit graag aangevuld willen zien.
Daarnaast moet er natuurlijk veel aandacht zijn voor rekenen, lezen en spelling. Wanneer dat niet in orde is heeft dat ontevreden ouders tot gevolg en een berisping van de onderwijsinspectie.

Hoeveel uren moeten we de kinderen naar school laten gaan om dit allemaal voor elkaar te boksen en hoeveel uren zouden leerkrachten moeten gaan werken. De roosters zitten nu al nokkie. En dan heb ik het nog niet over de kinderen waarbij het allemaal wat minder voor de wind gaat. Leerkrachten moeten nu al keuzes maken. Bijvoorbeeld waar het gaat om de creatieve vakken. Je ziet steeds meer dat die op één hoop worden geveegd en onder de noemer ‘crea’ worden gegeven. Dramalessen vallen vaak weg en ook zie je dat er steeds minder gezongen wordt. Projectmatig wordt daar wel aandacht aan besteed, maar ze worden verdrongen van het rooster vanwege de druk die de leerkracht ondervindt om kinderen vooral goed te laten scoren op landelijke toetsing, omdat de leerkracht weet dat de school daar op afgerekend wordt.

Gelukkig voor de ouders die dat willen komt er steeds meer Engels in het basisonderwijs en is er steeds meer aandacht voor sociale media (met de nadruk op mediawijsheid). Wat ik me bij het vak ‘omgangsvormen’ moet voorstellen, dat weet ik niet, maar mij lijkt dat wat voor ouders zelf. Het is natuurlijk lekker makkelijk om dat bij de school neer te leggen, maar wellicht heb je als ouder ook je opvoedende taak en daar passen omgangsvormen prima in.

Programmeren lijkt de term van de toekomst te worden. Ik hoor het steeds meer als toevoeging in het vakkenpakket van de basisschool. Er worden diverse methodes ontwikkeld en allerlei projecten dienen zich aan. Zo ziet men in de basisschool steeds vaker Lego-dozen, waarbij het draait om het programmeren van robots. Erg leuk, op beide basisscholen heb ik ermee gewerkt. Deze week werd ik gebeld door een dame die mij uitnodigde voor een presentatie van een drie-d-printer voor het basisonderwijs. Nu ken ik die dingen wel, naar mijn idee staan ze nog teveel in de kinderschoenen, maar wat voor een rol die moeten gaan spelen in het onderwijs, daarvan heb ik (nog) geen idee. Jawel, misschien ga ik wel eens kijken, maar ik merkte wel dat er verdacht veel subsidie op zat. Maar liefst vijfenzeventig procent. Dan vermoed ik wel eens dat het om een partij onverkoopbaar spul gaat, die men in het basisonderwijs wil parkeren. Dat hebben we ook eens gehad met Windows-acht tablets.

Naar aanleiding van het onderzoek merkte de staatssecretaris op dat hij niet van plan was om het vakkenpakket te wijzigen. ‘We moeten niet alles op het bordje van de scholen leggen’, was zijn uitspraak. Maar een gemiddelde zeven voor het Nederlands onderwijs vond hij te weinig. In een rijk en modern land moet het onderwijs het beste zijn van de wereld.

Dat daar wat geld mee gemoeid is, lijkt nog niet helemaal te willen doordringen ..

 

Windows 10


Op 11 oktober 2015, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

windows-10Eigenlijk ben ik een computergebruiker van het eerste uur. Van begin jaren tachtig met een kleine personal computer met één kilobyte aan geheugen, die je aansloot op je televisie en later voorzag van een datarecordertje, tot heden, een tijd waarin het heel normaal is dat je internet op je telefoon, je tablet of een personal computer, die wat meer aan huis gebonden is. Met de mobiliteitsmogelijkheden van vandaag is het niet echt nodig dat je een aparte thuiscomputer hebt. Echter voor thuis kun je kiezen voor een wat groter exemplaar met meer mogelijkheden, die je niet zomaar mee onder je arm meeneemt.

Naast het gebruik van die tientallen computers, die ik inmiddels versleten heb, heb ik ook allerlei besturingssystemen voorbij zien komen, want computers werden op een gegeven moment zo geavanceerd dat je er een besturingssysteem voor nodig had. Hoewel ik met diverse systemen heb gewerkt, heb ik thuis altijd voor Windows gekozen. Het liefst zou ik met Android werken, het besturingssysteem van het gros aan mobiele telefoons en dat eenvoudig en logisch werkt, maar daarmee is voor thuis (nog) te weinig mogelijk.

Omdat ik geen Mac-liefhebber ben, heb ik al heel wat versies van Windows voorbij zien komen. Sterke versies en minder sterke versies. De wat geflopte versies zijn toch wel de ME, de tweeduizend, de Vista en de Windows acht. Sterke versies heb je altijd lang zien werken, zoals de drie-punt-één, de vijfennegentig en de achtennegentig en in het bijzonder de XP, die ik nu nog tegenkom op scholen, maar ook zag ik dit systeem vorige week nog in het ziekenhuis in Goes. Als laatste was Windows zeven, naar mijn idee, een prima versie van Windows.

Nu zit ik met op zowel de tablet als de huiscomputer, jawel er is inmiddels een nieuwe, met Windows tien. Op de tablet was ik al redelijk gewend aan de acht-punt-één, die niet erg logisch was, maar wel te begrijpen en werkbaar en nu is het maar de vraag wat die Windows tien gaat doen wanneer je er intensief mee aan de slag gaat. Op zich verschilt deze versie niet zoveel van de acht of de acht-punt-één.
Het concept is net als in de acht-versies de keuze tussen een gewoon bureaublad of een tabletmodus met tegels, waarbij ik vermoed dat de tabletmodus op mobiele apparaten ideaal is, omdat je toch vaak met je vingers werkt, en dat je thuis wat meer met een ouderwets bureaublad werkt. Ik heb overigens beide computers nog maar net naar Windows tien geüpgraded, dus ik kan er nog niet zoveel van zeggen. Het lijkt af en toe wat onstabiel, maar dat zou ook kunnen komen doordat ik iets verkeerd doe. Ik hoor nu al mensen zeggen dat je beter kunt wachten op de volgende upgrade, dat waarschijnlijk iets van een servicepack gaat worden.

Mijn nieuwe thuiscomputer is een all-in-one geworden en geen laptop. Jaren heb ik met een laptop gewerkt, omdat ik geen systeemkast in huis wilde hebben, maar een all-in-one is een mooi alternatief, waardoor je de mogelijkheid hebt om te kiezen voor een groter beeldscherm, dan de maten die doorgaans bij een laptop horen. Het is een touchscreen, maar in de praktijk gebruik je dat iets minder wanneer je thuis bent en hij is stil. Net zo stil als een tablet, want eigenlijk is het gewoon een tablet, maar dan wat groter. Er zit een lekker geluid in en dat is voor mij belangrijk. Het hoeft geen HIFI te zijn, maar er moet wel naar te luisteren zijn.

Door de nieuwe besturingssoftware is de computer in een mum van tijd opgestart en afgesloten. Er is bij de aanschaf van een Windows-computer altijd maar één ‘maar’. In het begin is dat ding vergeven van allerlei software die je niet wilt, zoals trials van allerlei ongein, die je later altijd geld gaan kosten. Dus de eerste uren ben je gewoon bezig om je nieuwe computer op te schonen en dat is eigenlijk niet normaal …

 

Slán


Op 4 oktober 2015, in Kunst en cultuur, door Ron

kerkje_ellesdiekVanochtend werd ik onaangenaam verrast. Zoals altijd is één van de dingen die ik het eerst doe het aanzetten van de computer. Hoewel mijn laptop het tot gisteravond laat nog uitstekend deed, zat er vanmorgen geen leven meer in. En ik heb ondertussen genoeg computers gezien om dit keer te concluderen dat het einde verhaal is met dat ding.

Voor een kleine autist als ik, is dat even schakelen, want met het onverwacht wegvallen van dat apparaat, verdwijnen er in ene een heleboel zaken, waar ik niet meer bij kan. Mailberichten, muziek, afbeeldingen, favorieten of wachtwoorden, ik moet weer helemaal opnieuw beginnen. Tenminste, zo voelt dat. Natuurlijk heb ik mijn Sony tablet nog en zit ik nu te typen op een klein toetsenbordje, maar die tablet was voor het werk. Weliswaar zelf gekocht, zo goed bij kas zitten we in het onderwijs niet, maar streng gescheiden voor werk. Ik heb daar dus niets aan privébestanden op staan.

Gelukkig kan ik deze site online bijwerken, daar heb ik geen FTP-programma voor nodig en dat is maar goed ook, want ik heb de codes niet. Ik zal het dus allemaal weer op moeten vragen of uit moeten vogelen.
Maar goed, overal is een mouw aan te passen.

Op de inzetfoto zie je een kerkje. Het kerkje van Ellewoutsdijk ofwel in de volksmond Ellesdiek. Het is alweer even gelden dat ik naar een concert ging en mijn zoon en ik vatten het plan om dat vandaag maar eens te gaan doen. Vroeger deden we dat wel meer, maar door alle drukte komt dat er weinig van. Dus had ik gereserveerd eb hem gezegd dan en dan gaan we. Dat is dus vandaag.

We gaan naar een muziekgezelschap dat Slán heet en Schotse volksmuziek speelt. Een zondagmiddagconcert en het leuke ervan is wel dat er tussendoor gespeeld wordt door een stel Zeeuwse muzikanten. Muzikanten die al heel wat jaartjes meegaan en naam maakten met bandjes als Champagne Charlie of The Serial. Oude rotten die er gelukkig nooit mee opgehouden zijn, maar van tijd tot tijd de kop opsteken bij gelegenheidsformaties. Vanmiddag zien we het bandje Champgne & Wine met Theo de Koning, Karin de Kock en Gait Klein Kromhof. Ik ben erg benieuwd hoe dat klinkt.

Maar de hoofdact is Slán en daarvan kan ik maar weinig vinden op YouTube, maar mijn zoon en ik hebben afgesproken dat, wanneer we het niks vinden, we op gepaste wijze de biezen pakken ..