2016


Op 31 december 2015, in Algemeen, door Ron

veelgeluk

 

Parfum


Op 27 december 2015, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

parfumVan de week las ik op internet een blog van iemand, die zich mateloos stoorde aan sterk ruikend parfum in een restaurant, waar zij zat te eten. Door die lucht kon ze niet meer met smaak van haar gerecht genieten, zelfs de afdronk van de wijn werd erdoor beïnvloed. Het zou verboden moeten worden.
Waar moet dat heen, met mensen die daar al over gaan vallen ? Wellicht dat men een verkeerd beeld heeft van hoe een openbare gelegenheid beleefd wordt ? Dat daar wel meer mensen kunnen en mogen komen en dat iedereen wel iets eigenaardigs heeft ? En dat, nu we het roken verbannen hebben, andere geuren een rol gaan spelen ? En dat dit kan gaan van een sterke parfumlucht tot een penetrante zweetlucht ? Gewoon, omdat je niet alleen op de wereld bent.
Jammer genoeg zie je dat steeds vaker, mensen die hun eigen doen en laten als norm hanteren voor hetgeen normaal gevonden moet worden. Hoe arrogant kun je zijn als sociaal wezen.

Parfum of Eau de Toilette, ik ben er gek op en ga werkelijk geen stap de deur uit zonder. Ik zie het meer als onderdeel van mijn outfit. Het moet passen bij mijn humeur, de gelegenheid, mijn kleding, mijn werkzaamheden en ik kan gelukkig kiezen uit een berg varianten. Maar echt, als ik het vergeten ben op te doen, en dat zal zo snel niet gebeuren, zou ik in staat zijn om terug te gaan.
Ik houd het overigens wel bij de geurtjes zelf en gebruik dus niet allerlei zaken die je nog meer in geschenkverpakkingen vindt, zoals showergel, deodorant of andere smeerseltjes.

En zo tijdens Kerst denk ik dat er veel aan parfum of eau te toiletjes over de toonbank gaat, maar er kleven wellicht wat gevaren aan het geschenkje waar een luchtje aan zit. Mijn zoon speelt altijd op safe en geeft graag iets waarvan hij denkt dat het toch wel op komt, omdat hij weet dat ik er gek op ben. Zelf probeer ik zo af en toe in te schatten welke geur er bij welk mens past, maar dat is gevaarlijk. Je kunt je erg vergissen, tenzij de ontvanger iemand is die om het even wat voor een luchtje wel dragen gaat.
Het heeft alles te maken met smaak en wat jij lekker vindt, hoeft een ander niet lekker te vinden. Ik vind het vergelijkbaar met kunst of mode. Het moet bij je passen en dat kun je altijd zelf nog het beste bepalen. Toch ?

Mijn persoonlijke top tien voor herenluchtjes:
1. Jean Paul Gaultier – Gaultier 2 (unisex)
2. Cartier – Santos
3. Thierry Mugler – A*men
4. Versace – The Dreamer
5. Yves Saint Laurent – Opium
6. Calvin Klein – Obsession
7. Lolita Lempicka – Au Masculin
8. Jean Paul Gaultier – Fleur du Male
9. Chanel – Allure Homme
10. Rochas – Rochas Man

In een top tien aller tijden zouden er bij mij de geuren niet mogen ontbreken, die inmiddels niet meer geproduceerd worden en waar op internet  astronomische bedragen worden gevraagd voor de laatste flesjes uit iemands verzameling. Voor mij zijn dat: Karl Lagerfeld – KL Homme en Davidoff – Relax

Voor dames zou mijn top vijf (ik waag me niet aan een top tien) er zo uitzien:
1. Chopard – Casmir
2. Thierry Mugler – Angel
3. Lancôme – Magie Noir
4. Dior – Poison
5. Chanel – Chanel N°5

Een geur zoeken die bij je past, is best een hele onderneming. In winkels of online-zaken zeggen ze niet dat iets stinkt; dat moet je zelf ondervinden. Bij een parfumerie spuiten ze dan wat vloeistof op een papiertje, dan wapperen ze er even mee en dan mag je ruiken. Maar je ruikt eigenlijk aan een papiertje met een geurtje dat in de ‘dry-down’ zit. Het beste doe je zelf wat op de huid. De dry-down is het opdroogproces en dan ruik je vaak een vertekend en sterk geconcentreerd beeld. Het gaat er namelijk niet om hoe je de eerste tien minuten ruikt, maar over hoe je een groot gedeelte van de dag door het leven gaat. Het komt best vaak voor dat mensen een geurtje uit een proefje bij de parfumerie opdoen en het helemaal niks vinden, maar na een half uurtje verder winkelen het toch een lekker geurtje vinden.

Over geurtjes is er op internet veel te vinden. Op YouTube staan best veel recensies en er bestaan sites die je een indruk kunnen geven van ervaringen, doordat veel mensen (zoals jij en ik) er hun bevindingen posten: fragrantica.com

Ik kreeg overigens voor mijn Kerst ook nog een reisverstuivertje, een zogenaamde atomizer, zodat je altijd een klein beetje van je favoriete geur in je binnenzak hebt.
En nee, die had ik nog niet.

 

Kerstvakantie


Op 20 december 2015, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

kerstballenVan de week liep ik buiten en de temperatuur was werkelijk zeer aangenaam. Het leek wel voorjaar. Terwijl er allerlei warmterecords worden gebroken, is het toch gewoon Kerstvakantie in het onderwijs, maar de gedachte aan een witte Kerst zit nog heel ver in het achterhoofd. Hoewel, met het weer in ons land weet je maar nooit.

Ook op school was het best raar. Sinterklaas en Kerst zaten erg dicht bij elkaar. Dit jaar hadden we de Kerstuitvoering twee weken later dan Sinterklaas. Alle stukjes zijn dus in een relatief kort tijdsbestek ingeoefend. Toch was het donderdagavond een prachtig feest. Ontzettend leuke en knusse zaal, heel veel ouders, heel veel zenuwachtige kinderen en een optreden van onze schoolband, die dit jaar is uitgedund tot twee gitaren, een saxofoon en een zangeres.

Op vrijdag draaiden we nog een half dagje. Hier en daar werd er nog serieus gewerkt en ik zag zelfs ergens nog een toets voorbij komen. In groep zes werd er alleen maar gezellig gedaan en werd er toegepast geleerd. ‘Meester Ron, mogen we je interviewen ?’ ‘Ja hoor, dat is goed’, had ik gezegd, ‘als het maar nette vragen zijn. Waar is het eigenlijk voor ?’ “Voor taal, dan typen we het uit en hangen het op in de klas’. En jawel, het was een net interview, met allemaal werk gerelateerde vragen. Over hoe lang ik het werk al deed, of ik het leuk vond en of onze school toch wel de gezelligste school was die ik kende.

‘Meester Ron. Mogen we je interviewen ?’ ‘Jullie ook al ?’, had ik geantwoord, ‘ik heb net een interview gegeven’. ‘Ja, maar wij doen het anders.’ ‘Oké, als het maar nette vragen zijn’. ‘Ja hoor, ze gaan over je werk.’ ‘Als ze over mijn werk gaan, kun je net zo goed even bij de anderen lezen. Die hadden ook vragen over mijn werk.’ ‘Nee, wij hebben echt andere vragen.’
En toen begon er een giechelend interview. Of ik een vrouw had. ‘Nee ik heb geen vrouw.’ ‘Oh, dan kunnen we deze vraag wel overslaan.’ Welke vraag ?’, vroeg ik. ‘Nou, of je kinderen hebt.’ ‘Ja, ik heb wel een kind.’ Giechel-de-giechel. ‘Maar ik dacht dat het over mijn werk zou gaan’, vroeg ik tussen die giechelvragen door. ‘Weten we, maar je werkt thuis toch ook !’

Tussen de bedrijven door heb ik toch nog wat kunnen werken. Alles wat tot nu toe is blijven liggen, ga ik maar in de Kerstvakantie doen. Dat moet in een paar dagen kunnen. Nee hoor, niet van ‘s morgens vroeg tot einde middag, maar gewoon, wanneer ik er zin in heb. Ik vier verder geen Kerst, dat doe ik al een tijdje niet meer, maar op vrijdag ga ik wel even bij mijn zoon eten. Voor de gezelligheid. Dat had ik ook gedaan wanneer het geen Kerst was geweest. Zij hebben wel een boom en Kerstversieringen. Toen mijn zoon nog thuis woonde, deed ik dat ook.

Hoe dan ook, ik wens jullie een leuke vakantie toe. Vier je Kerst, Oud en Nieuw of ga je op vakantie, dan wens ik je veel gezelligheid toe en vergeet niet om er met volle teugen van te genieten !

 

De tweeling


Op 13 december 2015, in Gedichten & Verhalen, door Ron

tweelingVandaag iets compleet anders. Eigenlijk stuitte ik erop tijdens een zoektocht naar verhalen die we vroeger gebruikten in de klas. In een periode toen schoolradio een vast gegeven was in de les. In die tijd volgden wij uitzendingen van de schoolradio, die door een ouder thuis werden opgenomen op een cassettebandje. Naast de geschiedenis van de popmuziek, is de serie over sagen en legenden van de Lage Landen me voor altijd bijgebleven. Die werden meesterlijk verteld en je werd twintig minuten geboeid door bizarre voorvallen met witte wuven, dwaallichtjes, draken en zompige moerassen.

Helaas heb ik die serie niet meer kunnen vinden op internet. Maar ik kwam wel achter de naam van de verteller, die, en daar moet je wel even aan wennen, met zijn manier van voorlezen (eigenlijk vertellen) ervoor zorgt dat je nog meer wilt horen. Het verhaal dat ik tegenkwam heette De Tweeling en het is eigenlijk ook een beetje zo’n sage. Nu ben ik meestal niet zo’n luisteraar, maar mij boeide het vanaf het begin. Ik luisterde het verhaal in één adem uit. En in dit geval wil dat wel wat zeggen, want het hele verhaal duurt ruim twee uren.

Ik ga je er vandaag op trakteren, tenminste, het eerste deel (ruim een uur) en ben benieuwd of het jou ook zo boeit en of je daarna nieuwsgierig bent naar het tweede deel, waarvoor je me mag mailen.

Je kunt het verhaal beluisteren door op het plaatje van de tweeling te klikken.
Veel plezier.

 

Opzeggen


Op 6 december 2015, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

fitnessDeze week was ik ziek. Goed ziek, een griepje waarmee niet te spotten bleek, daar hielp geen paracetamol meer aan. Pas gisteren krabbelde ik weer wat op en begon me langzaamaan weer een beetje normaal te voelen.
En als je dan zo naar het plafond ligt te staren, bedenk je je dat je wel eens wat abonnementen zou kunnen gaan opzeggen. Abonnementen die je elke maand geld kosten, maar waar je in de praktijk niet zo heel veel aan hebt, omdat je er niet aan denkt dat je het hebt of omdat je geen tijd hebt om er gebruik van te maken. En dan blijkt dat je toch sneller een abonnement te pakken hebt dan dat je er vanaf komt.

Eén ervan is een abonnement  op Film één. Vijf extra kanalen met films waarop je je kunt abonneren. In het begin kijk je daar dan regelmatig naar, maar na een poosje is daar dan weer de lol vanaf. Dat heeft vooral te maken met het feit dat er nogal vaak dezelfde films op voorbij komen en dat Delta er verder geen films ‘on demand’ bij aanbiedt. Je moet dus maar kijken wat er komt.
In feite ben ik niet zo’n televisiekijker en als ik kijk, dan is dat meestal gewoon naar Nederland één, tegenwoordig NPO één.

Aangezien dat abonnement vijftien euro per maand kost, reken maar uit op jaarbasis, de moeite waard om het op te zeggen, wanneer je er toch geen gebruik van maakt. Ik weet nog dat ik dat abonnement in no-time kon afsluiten en bijna direct al kon kijken, maar opzeggen gaat een stuk moeilijker. De hele website van Delta heb ik binnenstebuiten gekeerd, maar nergens was te vinden wat je moest doen om dat abonnement op te zeggen. Wel hoe je makkelijk allerlei pakketten kon bestellen, maar daar hield het een eind mee op. Ik heb dus maar gegoogled hoe andere mensen dat hebben gedaan. Wat een ramp.

Een andere doorn in het oog van mijn maandelijkse uitgaven was de kleine veertig euro per maand voor de fitness-club. Ruim een jaar betaal ik daar nu aan en omgerekend betaal ik er zo’n kleine veertig euro per bezoek, omdat ik er de tijd niet voor kan vinden. En eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat ik er na een lange werkdag ook niet altijd zin in had. De sportschool op zich is wel goed, maar naast de apparaten had men er niet zoveel en daarmee bedoel ik een fatsoenlijke douche, zodat ik me goeie goed altijd in die sporttas moest proppen, omdat je er niet met een bezweet lijf terug instapt. Tenminste, ik niet.
Ik wil wel blijven fitnessen, maar alleen daar waar ik betaal per bezoek. Jawel, dat kan.

Bij het aangaan van het abonnement werd mij verzekerd dat je gewoon tussendoor kon opzeggen, dus dat deed ik twee weken geleden al, maar kreeg maar geen antwoord. Bij mijn bank zag ik dat het bedrag voor december al gereed stond om geïncasseerd te worden. Dat heb ik dus verwijderd en die rekening maar even geblokkeerd in afwachting van een antwoord. Dat kwam er en ik kreeg te horen dat ik een maand opzegtermijn had en december dus gewoon moest betalen, ook al maakte ik geen gebruik van hun diensten. Dat vind ik raar, maar ik wist het ook niet.
Op hun website zag ik inderdaad dat er een maand opzegtermijn werd gehanteerd, maar dat stond niet op mijn inschrijvingsbewijs dat ik bij aanvang ondertekend had.

Nu is het bedrag te klein om uit te laten zoeken wat precies mijn rechten zijn als consument, want volgens mij rammelt de procedure aan alle kanten. Ik zal het dus maar moeten accepteren dat ik moet betalen voor iets dat ik niet krijg. Kijk, wanneer je een abonnement op een tijdschrift opzegt, dan krijg je in de tussentijd nog wel dat tijdschrift. Ook bij het opzeggen van een Film één abonnement, kun je nog gewoon kijken totdat de periode afloopt.

En ja, ik kan natuurlijk nog elke dag gaan sporten, maar daarin heb ik gewoon geen zin meer.