Spotify


Op 30 april 2017, in Muziek, door Ron

SpotifyOoit heb ik wel eens een gratis account aangemaakt bij Spotify, de muziekstreamingdienst, die nu ongeveer tien jaar bestaat en redelijk populair is. Maar dat beviel slecht. Je kreeg niet alleen reclame op de meest ongelegen momenten, maar ik meende dat de hoeveelheid spam op het mailadres waarmee ik inlogde ernstig was toegenomen. Ik heb er verder weinig mee gedaan. Ik had een berichtje gestuurd om mijn account op te heffen, maar daar heb ik nooit meer iets van gehoord.

Ik heb eigenlijk mijn eigen Spotify. De meeste muziek die ik mooi vind heb ik in huis en kan daarmee ook allerlei afspeellijsten maken voor verschillende gelegenheden of stemmingen en de noodzaak om die te delen met anderen zag ik zo een-twee-drie niet.

Toen ik vorig jaar overgestapt ben van kabeltelevisie naar televisie van KPN, zat er in dat abonnement een gratis Spotify premium abonnement. Ook daar heb ik verder niets mee gedaan, want ik zou daarvoor een code krijgen, maar die heb ik nooit gekregen en zo belangrijk vond ik dat nu ook weer niet. Totdat ik vlak voor de Meivakantie een berichtje kreeg van KPN dat ze destijds verzuimd hadden de code te verstrekken aan een groot aantal abonnees en dientengevolge de bewuste code zowel per mail als per papieren post bij mij binnenkwam. Ik kende de voordelen van een premium-abonnement inmiddels wel: geen reclame en een hoge kwaliteit muziek, zelfs offline.

Vorig weekend ben ik er eens ingestapt, in de wereld die Spotify heet en heb me werkelijk verbaasd over wat er al niet te vinden is. Ontzettend veel ! Nieuwe releases, maar ook heel veel oude nummers, die ik ooit op elpee had of op cassette of op een tape. Nummers waar ik groot mee geworden was of waarmee bepaalde herinneringen weer boven kwamen drijven. Een uurtje luisteren is niets. Wat een fijn tijdverdrijf is dat.

Met een groot deel van de abonnementsgelden worden de auteursrechten betaald. Daarnaast kun je beschikken over mobiele apps, overigens geen Windows-apps, of een desktop-versie. Maar goed, overal waar je kunt inloggen op internet, kun je beschikken over je account. Voorlopig heb ik een android-app op mijn telefoon geïnstalleerd en gebruik ik de desktop-versie. Al ging dat niet vanzelf. Die versie gaat automatisch op zoek naar muziek op je computer en in je netwerk, zodat je die muziek ook kunt opnemen in je favoriete afspeellijst. Maar mijn muziekbibliotheek is dermate groot, dat het programma een eeuwigheid doet over het indexeren van alle muziek. Het heeft even geduurd voordat ik daar achter was en had het programma eigenlijk alweer verwijderd. Door de optie direct na installatie uit te zetten, werk het programma echter prima en kun je je afspeellijsten gaan maken, maar ook die van anderen beluisteren of die van Spotify zelf.

Niet alles is er te vinden, daar ben ik inmiddels wel achter. Ook zit er veel ge-remastered materiaal tussen. Maar als je goed zoekt, vind je ook de originele nummers van toen. En het mooie is dat je van een bepaalde artiest ook vergelijkbare artiesten kunt opvragen en dat brengt je weer een nieuwe wereld aan muziek, die het waard is om te beluisteren.

Ik heb het abonnement nu gratis bij mij televisie-abo en ik weet niet of ik dat tientje in de maand ervoor over zou hebben. Wellicht wanneer ik zelf geen muziek in huis zou hebben. Maar als je het thuis zo weet te regelen dat de muziek ook afgespeeld kan worden over een hoogwaardige installatie, zoals bijvoorbeeld SONOS, dan zou het een heel goede vervanging kunnen zijn voor alles wat je in huis hebt.
Ik ben daarvan nog niet overtuigd, maar dat komt misschien nog wel.
Vooralsnog ben ik dik tevreden met Spotify.

 

Auto-band


Op 23 april 2017, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

Autospiegel_600Als je, net als ik, elke dag dezelfde route rijdt naar je werk, dan gaan er bepaalde zaken opvallen, toch zeker wanneer je omstreeks dezelfde tijd wegrijdt. Ik wil graag om kwart voor acht op school zijn, dus stap ik hier ongeveer om tien voor half acht in de auto. Even goed uitkijken voor de zilveren Mitsubishi van Kapoen, want die durft wel eens weg te rijden zonder te kijken. Ik zwaai haar meestal een vriendelijk ‘goedemorgen’.
Vaak wordt ik dan, nog voordat ik de Oostwestweg opdraai, gevolgd door een motorrijder met hinderlijke lampjes. Drie heeft hij (of zij) er aan de voorkant en die zijn vrij slecht afgesteld. Gelukkig weet ik dat de motorrijder de afslag Colijnsplaat neemt, zodat het ongemak slechts van korte duur is. Ik ken die weggebruiker dus, maar niet echt.

Op bepaalde dagen kom ik oud-collega’s van de school in Wissenkerke tegen. Dianne is bijvoorbeeld altijd erg vroeg op pad. Die kom ik vaak al tegen ter hoogte van het fietstunneltje. Als we elkaar zien, zwaaien we altijd. Ook de directeur van de school in Kortgene kom ik vaak tegen. Soms vroeg, soms laat, soms helemaal niet. Naar haar zwaai ik niet altijd, want, en dat weet zij denk ik niet, er rijdt op dat tijdstip precies zo’n zelfde auto me tegemoet met een man aan het stuur. Ook word ik vaak achtervolgd door een bedrijfsautootje van Colijn BV. Die moet ergens van Noord-Beveland komen. Die zit heel lang achter me, want die gaat bij mijn laatste bocht aan de Zomerweg in Kloetinge rechtdoor. Ik ken hem niet, maar ergens weer wel.

Herken je dat ? Je gaat je medeweggebruikers kennen, maar vaak weet je niet wie ze zijn. Als er iemand lang voor me rijdt of achter me rijdt, krijg ik daar soms toch een soort ‘band’ mee. Zoals afgelopen donderdag bijvoorbeeld, toen ik wat brutaal de Oranjeweg opdraaide op weg naar huis. Vrij dicht achter me reed iemand in zo’n nieuw Fiatje zeshonderd, een zwarte. Leuk autootje waarin pittig werd gereden. Bij het stoplicht bij het Omnium, waar je overigens altijd lang moet wachten wanneer je uit de richting van Mannee komt, kon ik mijn achtervolger wat nader bekijken. Een jongedame, ik schat een jaar of vijfentwintig, die met een zwaai haar krullend haar achterover gooide om in haar achteruitkijkspiegel haar uiterlijk te inspecteren. Ondertussen kijkt ze regelmatig op de rechter voorstoel. Ik denk dat daar haar telefoon lag, maar ze kijkt alleen maar en doet er verder niets mee.

Bij het stoplicht aan de ringbrug herhaalt zich dat. Aan het knipperlicht zie ik dat ze dezelfde weg gaat als ik. Haar rechter voorstoel blijft schijnbaar belangrijk. Ik rijd ondertussen al langzaam, om aan te geven (soms doe je dat, geen idee waarom) dat het zo groen wordt. Ik ken dat verkeerslicht. We rijden er pittig vandoor, over de verkeersdrempels en langs de lastig geparkeerde auto’s bij de houthandel. Ze kan goed volgen. De drie bochten in de ringweg om Wilhelminadorp nemen we beiden met tachtig waar je maar zestig mag. Bij de stoplichten aan de Deltaweg sluiten we beiden achteraan de lange stoet met auto’s over het Katse Veer. Bij de afslag Noord-Beveland geef ik pas laat richting aan en zie dat ze dezelfde kant op moet. Op het laatste moment duik ik ervoor. Op de rotonde gaat ze rechts, terwijl ik links moet. Ik had bijna gezwaaid. Ik had best nog een tijdje samen op willen rijden.

Soms maken dit soort voorvalletjes het autorijden leuker. Maar goed, dat is mijn beleving, want ik weet niets van mijn achterligger en zou haar waarschijnlijk voorbij lopen als ik haar te voet zou tegenkomen.

 

Plagiaat


Op 16 april 2017, in Muziek, door Ron

musicEd Sheeran was er onlangs mee in het nieuws, maar ook Led Zeppelin, Robin Thicke of Bruno Mars hebben er onlangs mee te maken gehad: beschuldigd worden van plagiaat, omdat het betreffende nummer teveel zou lijken op een nummer van een muzikant die het ooit gecomponeerd zou hebben. Miljoenen worden er geëist, niet zo zeer in Nederland, maar wel in de Verenigde Staten. Nabestaanden van Marvin Gay, een Amerikaanse soul- en blueszanger, die op vijfenveertigjarige leeftijd werd doodgeschoten door zijn vader, een dominee notabene, weten op het geied van plagiaat wel zo’n beetje het onderste uit de kan te halen.

Maar wat is plagiaat nu precies ? Plagiaat is geen wettelijke term, maar betekent niets meer dan het overnemen van intellectueel eigendom van anderen en grenst aan auteursrecht. Dus, wat een ander bedacht heeft kun jij niet meer bedenken, omdat het al bedacht is. Lekker vaag en ontzettend moeilijk vast te stellen als het om muziek gaat. Dat gaat veel gemakkelijker in de literatuur of bij wetenschappelijke studies, dat kun je vaak letterlijk vergelijken, Bij beeldende kunst, waaronder ook film en fotografie wordt het al ietsje moeilijker, maar bij muziek is het glad ijs, vind ik. Waarschijnlijk heb jij dat ook wel eens, dat je iets hoort op de radio en dat je het veel vind lijken op iets anders of dat je het al bijna als vanzelf mee kunt zingen, omdat het vervolg zo logisch lijkt.

Ik heb dat nogal eens een keer. Ik heb ondertussen al een berg muziek in mijn oren zitten, zodat er wellicht wat vaker een belletje gaat rinkelen. Aan de andere kant, veel muziek kent sowieso al een bepaalde gelijkenis, waarmee ze in een bepaald genre geplaatst wordt. Zo is hip-hop geen soul en klassiek geen disco. Zelf denk ik niet zo in van die hokjes, omdat heel veel muziek herleid kan worden naar hetzelfde, want ook muziek is door de jaren heen geëvolueerd. Ik durf bijna met zekerheid te stellen dat zeker de helft van de hedendaagse muziek zijn oorsprong heeft in de blues. En als je binnen het genre blues goed gaat luisteren, dan ben je uren zoet met het zoeken naar plagiaat, want heel veel lijkt op elkaar. Melodielijnen, akkoordenschema’s of de thema’s waarover de muziek handelt.

Hoe origineel kun je blijven binnen de muziek ? Is die koek nou nooit eens op en is de kans op herhaling van iets wat iemand anders ooit heeft ‘bedacht’ nu niet steeds groter ? Twaalf noten in diverse hoogtes zijn ontzettend vaak te combineren in akkoorden. Maar niet oneindig vaak. Ik las ergens dat je er zo’n twaalfhonderd akkoorden mee kunt spelen. En jammer genoeg kun je die niet random gedurende vijf minuten achter elkaar plakken. Er moet wel enig verband bestaan om een lekker lopend nummer te maken, tenzij je bezig bent met experimentele muziek. En dan nog is het eindig. En op die akkoorden kun je niet zomaar een melodie zetten. Ook dat moet enig verband houden met de onderliggende akkoorden, tenzij je gek bent op dissonanten.

Er bestaat dus een kans dat de muziek zich ergens herhaalt, dat een ander dat ook al eens heeft gemaakt en dat je daardoor belet wordt om jouw muziek te maken. Je kunt op dat moment dus geen muzikale uitdrukking geven aan je gevoel. Je bent daardoor expressief beperkt en ik vraag me af of we dat willen. Ik vraag me ook af of je je een combinatie van muzieknoten, een vrij absoluut gegeven, kan toe-eigenen. Je hebt ze immers niet bedacht, maar op jouw manier gecombineerd.

Zomaar wat zondagmorgengepeins …

 

Brokkenbak


Op 9 april 2017, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

caddyIIToen ik begin vorig jaar mijn Opeltje Combo opruimde, had ik daar aan het begin van de Zomervakantie al spijt van. Dus ging ik op zoek naar een gelijksoortig bestelautootje in een gelijksoortige prijsklasse. De Combo kocht ik particulier, maar voor deze ging ik naar een garage. Nou ja, garage ? Meer een megahal met tweede hands autootjes. In- en verkoop van loop en sloop. Hoewel ik wist dat het vragen was om problemen, kocht ik daar voor een klein prijsje een Volkswagentje Caddy van het type II. Uit tweeduizend en één, met een vol jaar APK, voor wat het waard was natuurlijk.

Het begon al met motorproblemen, maar die losten zichzelf op, die waren ineens over, maar een bonkend geluid aan de voorkant verontrustte me al direct. En dat werd maar erger en erger. Omdat ik me voorgenomen had om zelf niet meer aan auto’s te sleutelen, iets dat ik vroeger veel en graag deed, bracht ik hem naar de plaatselijke garage. Dat bonkend geluid bleek van een los wieltje te komen. Jawel, je leest het goed, de wielbouten waren niet aangedraaid. Welke garage verkoopt er nu een autootje met een los wieltje ? Dat is toch levensgevaarlijk !
Andere mankementen heb ik zelf kunnen verhelpen, ondanks het voornemen om dat niet meer te doen, maar na wat garagerekeningen ga je daar anders over denken.

Gedurende de winter had ik de auto een eindje verderop geparkeerd. Totdat ik anderhalve maand geleden besloot de auto weer eens te gebruiken voor een vrachtje. Het voorgloeilampje van de diesel deed raar, maar na een paar keer draaien met de sleutel in het contactslot, kwam er weer leven in. Binnenin was het wat vochtig, dus ik denk dat er wat water naar binnen is gelekt.
Ik keerde het autootje om één van de bandjes wat op te pompen bij de benzinepomp, waarbij ik een fikse bonk hoorde aan de voorkant. Ik dacht dat er wat vastgeroest was en dat dit los kwam, dat kun je wel eens hebben met die oude bakjes. Bij de benzinepomp, nadat ik wat lucht in dat bandje had gepompt, bleek er geen druk meer te zijn op de koppeling. Omdat hij nog wel met enige kracht in zijn achteruit was te krijgen, heb ik hem achteruit geparkeerd bij de naastgelegen garage.

De diagnose was snel gemaakt door de nieuwe eigenaar van het bedrijf. De drukgroep was kapot en er was een veer, die rond de schokbreker zit, volledig afgeknapt. Goed voor een langdurige reparatie. Ik sprak met mezelf af dat dit het laatste was dat ik liet repareren aan het autootje, want de kosten wegen dan niet op tegen de waarde en de gebruiksfrequentie. De auto was netjes gerepareerd, al keken de monteurs wel bedenkelijk naar de onderzijde. Die was niet geheel vrij van roest, maar een jaartje karren moest nog wel kunnen.

Daarna reed ik er weer een paar dagen vrolijk in rond en was ik blij dat ik het brokkenbakje nog had laten repareren. Oké, het was wat vochtig binnenin, de raampjes gaan wat moeilijk omlaag en er rammelt een heleboel, maar het is dan ook niet mijn dagelijks vervoer.
Tot een paar weken terug, toen ik bijna thuis was, de auto er helemaal mee ophield. Midden op de weg. Starten hielp niet meer, de accu was nog één van de goede dingen die erin zat, de motor sloeg niet meer aan. Op de accuspanning (starten met de auto in de eerste versnelling) heb ik hem nog redelijk dichtbij kunnen parkeren. Auto wilde niet meer voorgloeien, en als dat sporadisch wel het geval was, sloeg de motor aan om er na een paar seconden weer mee op te houden.

Tja, wat is dan wijsheid ? Weer naar de garage brengen of hem op laten halen door een sloopbedrijf. Ik besloot voor het laatste te gaan en zocht naar een sloperij hier een beetje in de buurt. Al zoekende kwam ik toevallig op een forum, speciaal voor dit type auto, en er werd melding gemaakt van dit probleem en dat het vrij eenvoudig op te lossen was door een relais te vervangen in de zekeringenkast. Een veel voorkomend probleem bij deze autootjes. Een relais kostte me vijfentwintig euro via Ebay in Duitsland. Dat was er binnen een week, dus hing ik op een zaterdagmiddag onder het stuur en verving het relais. Het oude zag er trouwens nog best goed uit. Uiteindelijk bleek vervanging van dit relais niets uit te halen, want het autootje startte nog steeds niet. Ik had dat ding nog net geen schop gegeven en was nu zeer zeker van mijn zaak. De sloperij, want wat heb je nu aan een autootje dat niet start ?

En dan kan ik het niet loslaten hè. Zit ik maar te bedenken wat het nu wel kan zijn. Dat het wat elektrisch was, daar was ik wel achter. En na het afvinken van alle componenten, bleef alleen de unit voor het motormanagement over. Maar die kun je niet eenvoudig vervangen. Meestal zitten die dingen op onmogelijke plaatsen, maar erger nog, zoiets is gecodeerd vanwege de startonderbreking. Zodat iemand anders zonder de goede sleutel de auto niet kan starten. Je moet dan de boel in gaan laten lezen bij een Volkswagengarage. Dat kost niet alleen het nodige, maar hoe kom je er met een auto die niet wil starten ?

Intussen had ik de ECU er al uit gehaald, zo heet zo’n unit. Helemaal verroest en zeer waarschijnlijk de boosdoener van het probleem. Het typenummer kon ik nog net lezen. Een beetje hopeloos besloot ik maar eens te googlen op dat typenummer om te kijken hoe duur het dan wel zou worden. In Engeland vond ik een aanbieder, voor honderdvijftig pond had hij er eentje te koop. Plug and play stond er bij. In vaktermen betekent dit dat de startonderbreking eraf was gehaald. In feite kun je het dan vervangen met het risico dat de auto makkelijk te stelen is.
Laatste kans. Vorige week vrijdag was de unit binnen en zag er erg netjes uit. In een uurtje had ik het ingebouwd en dan ga je voor de zoveelste keer achter het stuur zitten en denk je; ‘Op hoop van zegen’.

Alle lampjes gingen aan, zelfs het voorgloeilampje deed het weer en, alsof er nooit iets aan de hand was geweest, startte de motor met gemak en liep als een treintje. Vooralsnog rijdt de auto probleemloos, al ben ik niet verder geweest van huis dan op wandelafstand. Ik vertrouw het (nog)  niet. Als ik het wat meer vertrouw, ga ik er weer wat langere afstanden mee rijden. Maar bij de eerste de beste grote reparatie is het einde verhaal en naar de sloperij. Dat weet ik nu zeker.

Denk ik.

 

Digitale dienstverlening


Op 2 april 2017, in Internet, door Ron

digitale_dienstverleningHet Zeeuwse Delta was de afgelopen dagen weer volop in het nieuws. Na de verkoop van de levering van internetdiensten (Delta Retail) aan een Zweeds bedrijf, is nu ook de Delta Netwerk Groep (DNWG) verkocht aan het Zuid-Hollandse Stedin. Van het eens zo grote Delta blijft alleen het energiebedrijf, dat nu ouderwets weer PZEM heet, over. Noodlijdend, dat wel, maar voorlopig even weer bij kas vanwege de opbrengsten van de verkoop. Men hoopt op een verhoging van energieprijzen over een paar jaar.
Iets waarop de consument in ieder geval niet zit te wachten.
Gelukkig lijkt het erop dat de mensen, die werkzaam zijn bij de verhandelde bedrijven, hun baan voorlopig behouden en dat de klant er weinig of niets van zal merken.

En nu dit alles weer onderwerp van gesprek is, krijg ik wat vaker de vraag of mijn overstap van destijds, met betrekking tot digitale dienstverlening en energie, nog steeds bevalt en of de kwaliteit van met name de internetdiensten, die toch geleverd worden door een dun telefoonkabeltje, goed is.
Over mijn energienota kan ik kort zijn. Voorheen betaalde ik bij Delta voor water en stroom, want ik heb geen gas, honderdtien euro in de maand. Dat is sowieso niet veel, maar ik heb dan ook een klein huisje en ik ben niet veel thuis. Ik betaal nu bij Green Choice negenenvijftig euro per maand aan stroom en aan Evides betaal ik negen euro per maand aan water. Onder de streep betekent dat voor dit kleine huisje toch een besparing van veertig euro per maand. Dat keer twaalf is een leuk bedrag per jaar en de stroom is gegarandeerd groen.

Voor wat betreft de levering van digitale diensten, is het maar net hoe je afnamepakket eruit ziet. Ik kijk een standaard zenderpakket en heb geen supersnel internet. Ik geloof dat zo’n telefoonaansluiting ook wel zijn beperkingen heeft. Gemiddeld haal ik zo’n zestig m-bit per seconde naast het kijken van televisie, dat ik op twee plaatsen kan doen en eventueel nog op een tablet, die niet aan plaats gebonden is. Maar goed, zo in mijn eentje, is op één plaats tegelijk wel genoeg en ik heb geen kinderen in huis die eisen stellen aan downloadsnelheden. Voor mij is het dus meer dan voldoende. En ik moet zeggen (KOW) nagenoeg storingsvrij.

Wel maak ik graag gebruik van allerlei features die ik erbij krijg. Een uitkomst is het opnemen van programma’s (ook al worden ze tegelijkertijd uitgezonden), het pauzeren van een uitzending of wanneer je er middenin valt, het bekijken vanaf het begin. Je kunt direct je pakket uitbreiden of aanpassen of films on demand bekijken en alles in een uitstekende beeldkwaliteit. Jawel ik ben daar erg tevreden over en vraag me ook wel eens af hoe dat allemaal kan door zo’n dun koperdraadje. Ik betaal voor internet, televisie en vast bellen (dat doe ik niet, maar kan het wel) zo’n zestig euro per maand aan KPN. Dat heb ik er graag voor over, als het maar storingsvrij blijft.
Voor mobiel bellen zit ik al jaren bij Telfort, die goedkoop is en gewoon gebruik maakt van het KPN-netwerk.

Ik zeg niet dat je het moet doen, maar je een beetje oriënteren binnen die markt, vooral voor energie, kan lonend zijn.