Het dak kan er weer af


Op 28 mei 2017, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

Saab_93_cabrioEigenlijk ging ik een afspraak maken voor een grote beurt voor mijn Saab en eigenlijk was ik mijn huidige Saab nog niet echt beu, maar gezien het weer en de bijzonder sportieve en fraaie uitstraling van het laatste model Saab-cabrio met een smetteloos witte buitenkant en een comfortabele zwart lederen binnenkant, heb ik tegen alle verwachtingen in mijn Saab ingeruild voor deze cabrio. Nou ja, ingeruild eigenlijk niet, het was min of meer ruilen, omdat de waardes van de auto’s niet zover uiteen liepen.

Hoewel ik zo eens in de drie jaar van auto verander, gebeurt het nu iets eerder. Enerzijds blijft cabrio-rijden trekken (begin er niet aan), anderzijds is mijn huidige Saab wat saai. Jawel, het ding zit vol toeters en bellen, alle luxe aan boord, maar heeft toch wel de uitstraling van een bejaarde directiebak. Daarbij komt dat ik lang niet alle toeters en bellen gebruik. Van de stuurbediening gebruik ik alleen de cruise-control, de audio bedien ik gewoon door aan de knoppen te draaien, dat ben ik nu eenmaal zo gewend. Hoewel er veel stemgestuurde functies in de auto zijn, gebruik ik ze niet, want het blijft raar om tegen je eigen auto te praten. Ik bel verder nooit zelf onderweg, ik word gebeld. Beantwoorden gaat automatisch en beëindigen ook. Verder is de huidige Saab lekker groot en best wel zuinig. De auto heeft echter één groot nadeel en dat vermoedde ik al toen ik de auto twee jaar geleden kocht. Het beige stoffen interieur is erg besmettelijk. Toch zeker wanneer je, net als ik, vaak in zwart gekleed bent. Het professioneel reinigen van de bestuurdersstoel was dan ook een vast item bij elke onderhoudsbeurt.

En afgelopen week zei ik nog tegen een collega, toen we wegreden vanaf een oververhit parkeerterrein bij de BHV-specialist, dat het toch wel jammer was dat ik geen cabrio meer had. Dat is met die warme dagen toch wel ideaal. En dan is het heel toevallig dat je twee dagen later de kans krijgt om er eentje te kopen en nog wel een bijzonder mooi exemplaar met een zuinige dieselmotor.

Verder heeft de cabrio geen poespas, gewoon straight en eenvoudig, maar ik kijk nu al uit naar de rustgevende ritjes door de polder, door bosgebied, waarbij je alles rondom je hoort en ruikt. De wind door je haren, die tegelijkertijd ook je hoofd lijkt leeg te blazen na een druk dagje werken. Jawel, dat heb ik wel een beetje gemist. Het extra onderhoud dat je hebt aan een stoffen kap, neem ik graag voor lief, evenals de zeer geringe kofferbakruimte. En alleen een goede handsfree om gebeld te worden volstaat. Geen harde schijf voor de muziek, maar weer terug naar de gebrande cd’s en navigeren op de telefoon. Maar goed, dat doe ik nu ook al, want de navigatie van de Saab wordt niet meer ge-update en je staat versteld van wat er sinds tweeduizend elf aan wegen veranderd is.

Zo boeten we iets aan luxe in, maar staat er een berg extra rijplezier tegenover.

 

NAS


Op 21 mei 2017, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

buffalo_lsAl sinds ik mijn CD-verzameling opruimde in tweeduizendtwaalf, maak ik gebruik van een zogenaamde NAS. Een afkorting voor Network Attached Storage. Inmiddels draait er bij mij al een tweede versie, een Buffalo met twee TB. Hiernaast zie je hem. Een zwart kastje met drie lampjes en achter het voordeurtje twee harde schijven van één TB. Goed voor zo’n tweeduizend GB, in mijn geval duizend, want ik heb hem zo ingesteld dat de tweede harde schijf de eerste spiegelt, zodat je, wanneer er een schijf crasht, nog een schijf hebt met exact dezelfde informatie.

Mijn CD’s heb ik destijdse op twee manieren geript. Als MP-drie en als WAV-bestand. De MP-drie-afdeling is daarna flink gegroeid door de aanschaf van digitale muziek. Ook staan alle bestanden erop die ik wil bewaren, een soort archief dus, een back-up van mijn computer, filmpjes, eigen opnames en sinds kort schrijft een IP-camera er beelden op, wanneer er iets gaande is in mijn tuin. Die heb ik geïnstalleerd nadat ik erachter kwam dat iemand het leuk vindt om zaken uit mijn tuin weg te nemen, zoals bouwhout en aardewerk potten.

En die NAS draait gewoon, dag in dag uit. Eigenlijk weet je niet beter of het is een mapje dat je ziet op je computer of de muziekbibliotheek van de mediaspelers hier in huis. Eigenlijk heb je geen idee meer van hoe belangrijk de inhoud van die NAS is, tot dat er iets fout gaat. Maar goed, je hebt altijd nog die tweede harde schijf die erin zit, zou je denken.

Vorig weekend was ik druk bezig met het verleggen en testen van de elektriciteit in mijn badkamer en keuken. Omdat de stroom er nogal eens af en op moest, had ik mijn elektrische apparaten al uitgeschakeld, want ik bedacht me dat het nooit goed zou kunnen zijn dat de stroom er ineens vanaf ging. Dat was allemaal goed gegaan, totdat ik zondags bij het koken besloot om de internet blueszender over te schakelen naar Chopin. Ik vind het heerlijk om te koken met muziek van Chopin. Maar bij het zoeken naar mediabronnen kwam mijn NAS niet meer in beeld en ook niet bij de andere apparaten. Op de computer was de NAS ook onvindbaar voor de verkenner. En met het hulpprogramma van Buffalo zelf, die vond het apparaat wel, kwam ik erachter dat de NAS in EM stond. Emergency Mode. Geen idee wat dat betekende, maar toen besefte ik me pas dat er toch wel wat verloren zou gaan wanneer ik de NAS zou verspelen. Ik was het apparaat vergeten uit te schakelen eerder die middag en was er dus lustig wel en geen stroom op komen te staan. Iets waar de software in het apparaat niet tegen bestand was.

Omdat ik wel eens meer gecrashte computers heb gehad, heb ik inmiddels iets in huis waarmee je losse harde schijven kunt lezen. De schijven heb ik erop aangesloten, maar de bestandsindeling klopte niet met mijn Windows, zodat de schijven onleesbaar waren. Goed om te weten, maar op dat moment wordt je daar niet vrolijker van. Pas laat op de avond besloot ik, als laatste redmiddel, om dan maar de firmware van de NAS opnieuw te installeren en gelukkig wekte dat hem weer tot leven.

Nu heb ik een NAS naast mijn NAS, een zogenaamde personal cloud. Daar heb ik alle bestanden op overgezet. De nieuwe gebruik ik nu als DLNA-server (muziekstreamer) en alle nieuwe bestanden gaan daar op. De nieuwe NAS maakt nu automatische back-ups op de oude NAS, zodat ik er (bijna) zeker van ben dat mij niets meer kan gebeuren.
Maar even zweten was het wel.

 

Sport


Op 14 mei 2017, in Algemeen, door Ron

sportsDe tijd dat ik zelf actief aan sport deed ligt al even achter me. Niet dat ik nu niet bezig ben of beweeg, maar sporten in team- en competitieverband heb ik tot mijn vijftigste gedaan. Het sporten op zich was daarvoor niet de drijfveer, maar het spelen van een spel en proberen te winnen door er in teamverband moeite voor te doen, was dat wel. Samen keihard je best doen om de tegenstander te verslaan en daarna samen een feestje bouwen na een overwinning. Daar deed je het eigenlijk voor. Trainen vond ik dan ook alleen maar leuk wanneer er afgesloten werd met een leuk wedstrijdje.

Verder heb ik niet zoveel met sporten. Ik vind het leuk om er naar te kijken, maar als ik het gemist heb, vind ik dat ook niet zo’n probleem. Dit weekend is het een belangrijk voetbalweekend. Vandaag wordt bekend wie de landskampioen zal worden. Eigenlijk was er een ploeg vorig weekend al zeker van dat kampioenschap, maar dat was te vroeg gejuicht. Ik ken mensen die daar last van hebben gehad. Hoewel men in Zeeland woont heeft hun ploeg verloren. Ik kan niet begrijpen dat je daar last van hebt. Ik ben daar iets te nuchter voor, denk ik. Ik kan ook niet begrijpen hoe je als een onnozele op een tribune tekeer kan gaan met sjaals, vlaggen of rookbommen. Waarschijnlijk is dat het gevolg van supporteren in groepsverband en verlies incasseren in groepsverband blijkt ook wat moeilijker, getuige de ongeregeldheden die daarna plaatsvinden in het land.

Dat gaat mij allemaal iets te ver. Dat je een fan bent van een sportclub, prima. Dat je weekenden daardoor worden bepaald, ook prima. Dat je jouw feestje bouwt tijdens de wedstrijd met je vrienden, ook goed, evenals het feestje dat je viert na een gewonnen wedstrijd. Maar leer eens incasseren en leer eens dat je niet altijd kunt winnen. Jawel, dat is soms teleurstellend en voldoet niet aan je verwachtingen van die dag, maar laat daarna iedereen met rust. Wees sportief !

Jawel, dat stoort mij eigenlijk het meest, dat anderen het moeten ontgelden, omdat iemand zijn sportploeg niet heeft gewonnen. Breek de boel maar af, sloop maar een treinstel, gooi maar wat winkelruiten in of spring maar een politieagent op zijn nek. Te triest voor woorden als je ziet waarmee die supporters in het nieuws komen. Allemaal schade toegebracht aan mensen die er helemaal niets mee te maken hebben. Stoer hoor. Ik ben af en toe benieuwd waar die supporters door de week werken. Het zou zomaar een saai kantoorbaantje kunnen zijn.

Dus ja, mij houdt dat gesport niet zo bezig. Af en toe zie ik het op TV. Ik heb zelfs naar AJAX gekeken. Niet omdat ik voor die ploeg ben, maar omdat ik het leuk vind dat een Nederlandse ploeg het zo ver schopt. Volleybalwedstrijden vind ik ook nog steeds leuk om te zien. Ik denk dat ik af en toe zelfs mee zit te bewegen. De Tour de France kan mij ook wel bekoren. Toch zeker wanneer er Nederlanders een kans maken op een titel (en het prachtige Frankrijk natuurlijk). En vanmiddag denk ik dat ik ook wel even naar de Formule I kijk, omdat er een Nederlander meedoet. Maar wanneer er iets anders tussendoor komt, vind ik het ook niet erg.

Ik gun iedereen zijn sport en vind het prachtig wanneer zich een hele schare supporters verzamelt om de sporters aan te moedigen. Dat tribunes oranje kleuren van de fans en dat ze feesten na een overwinning. Men moet er echter wel rekening mee houden dat er winnaars en verliezers zijn, dat is het spel. Daarmee te moeten dealen blijkt soms erg moeilijk.

 

Sparen


Op 7 mei 2017, in Dagelijkse beslommeringen, door Ron

spaarpotEigenlijk ben ik er als kleine jongen mee opgegroeid: sparen. Ook in die tijd was dat niet mijn favoriete bezigheid. Dan had je wat geld of je kreeg wat geld, dat je eigenlijk gelijk wilde uitgeven bij het snoepwinkeltje om de hoek, maar er werd  dan belerend gezegd: ‘Voor in je spaarpot’. Ik had een klein spaarpotje van, die bestond toen nog, de Raifeissenbank. Een half rond metalen dingetje dat aan de onderkant op slot ging en aan de bovenkant een gleuf had met verende kartelrandjes, waardoor je het stiekem terug vissen van je centjes wel kon vergeten. En eens in de zoveel tijd ging je dan met een boekje en je spaarpotje naar die bank om het geld eruit te laten halen. Dat werd dan geteld en het bedrag werd in je spaarbankboekje geschreven. Met een leeg spaarpotje en je bijgewerkte boekje ging je dan weer naar huis. Voor mij was er in die tijd niet veel lol aan, aan dat sparen.

Ook nu nog ben ik een fan van het vooral laten rollen van je geld, maar ik zorg wel dat ik iets achter de hand heb. Geen kapitalen, maar genoeg om wat tegenslag op te kunnen vangen. Door het internetbankieren kun je dat zelf allemaal regelen, inleggen of opnemen. Als beloning voor je spaarzame gedrag of als tegenprestatie voor het feit dat de bank over jouw geld kan beschikken, krijg je dan rente. Dat is best wel een tijdje de moeite waard geweest. Bij een rentepercentage van drie procent, kreeg je op jaarbasis dertig euro als beloning voor het sparen van duizend euro. Niet veel, maar wel mooi meegenomen wanneer je een paar duizend euro opzij hebt gezet. Toch ?

Voor die rente hoef je eigenlijk nu niet meer te sparen, dat wordt me nu onderhand wel duidelijk. In maart van dit jaar kreeg ik een berichtje van mijn bank dat de rente bijgesteld was naar nul komma twee procent, deze maand kreeg ik het bericht dat het nog maar nul komma vijftien procent was. Jawel, een beloning van anderhalve euro voor elke duizend euro. Er zijn banken die meer geven, maar om voor die paar centen van mij nu een andere rekening te gaan openen, daar heb ik niet zo heel veel zin in. Ik zie het nu maar als een manier om wat geld opzij te zetten dat te prefereren valt naast het in huis hebben van geld. Een soort virtueel kluisje.

De rente is op dit ogenblik erg laag. Vermoedelijk (dat denk ik dan hè) wordt dit bewust gedaan, zodat mensen wat meer gaan uitgeven en je in de krant weer kunt lezen dat het economisch beter gaat. Een huis kopen gaat ook wat makkelijker, want ook de rente op hypotheken is niet zo heel erg hoog. Ik schat dat dit momenteel ongeveer twee tot drie procent is. Geloof me, dat blijft niet zo, want wanneer het economisch weer wat beter gaat, zullen er weer redenen opgenoemd worden om de rente te gaan bijstellen. Redenen die een normaal mens niet snapt, maar waarmee je het moet doen.

Oké, nu met die lage spaarrente, de vergoeding die de bank betaalt om jouw geld te mogen gebruiken, is het wel eens leuk om te bekijken wat de bank rekent om hun geld te mogen gebruiken, naast de lage hypotheekrente, die een doel heeft om zo laag te zijn.
Ik ben gaan kijken bij mij ING bank, waar ik naast een betaalrekening ook een spaarrekening en een creditkaart heb. Als je iets koopt met je creditkaart, ik doe dat wel eens met PayPal, dan loont het om dat bedrag zo snel mogelijk te voldoen, want mijn ING rekent dertien procent rente. Dat is dus bijna honderd keer zoveel dan dat zij mij betalen voor het gebruik van mijn geld. Als je per ongeluk een keertje rood staat. rekent de ING je veertien procent rente voor jouw inschattingsfoutje.  Als je echt iets wil lenen van de ING, betaal je toch gauw zo’n tien procent aan rente. Nee, mijn bank heeft niet als motto: ‘Voor wat hoort wat’.

Misschien is sparen wel ouderwets geworden, ik weet het niet. Ik heb wel al berichten gelezen van banken die helemaal geen rente meer uitkeren over spaargeld of dat het wellicht in de toekomst geld gaat kosten. Lonend is het zeker niet meer. En voor de mensen die veel spaargeld hebben, tot die categorie hoor ik niet, komt er nog een rariteit bij. Vanaf een bepaald bedrag aan spaargeld (lees: vermogen) dien je vermogensbelasting te betalen. Ik dacht vanaf de twintig tot vijfentwintig duizend euro, afhankelijk van je totale inkomstenplaatje. Daarover moet je dan gewoon dertig procent belasting betalen, omdat men er vanuit gaat, dat je met je spaargeld een ‘fictief rendement’ kunt behalen.

Hoe dan ook, echt logisch klinkt het allemaal niet …