Verrassingsdagje


Op 25 juni 2017, in School, door Ron

keysAfgelopen vrijdag stond er een verrassingsdagje gepland voor de directeuren van onze stichting. In eerste instantie had ik daar niet zoveel zin in. Enerzijds was het verzamelpunt bij de bovenschools directeur thuis en dat vind ik altijd een beetje klef; ik houd werk en privé strak gescheiden en verwacht dat ook een beetje van anderen, anderzijds houd ik niet zo van verrassingsdagjes, want wat staat er op het programma ? Kanovaren ? Lange Jan beklimmen ? of andere zaken waarvoor ik waarschijnlijk zal bedanken.

Het ergste vond ik nog wel dat ik door dit uitstapje het programma op onze school moest missen. Er stonden de hele dag workshops gepland van werkelijk top-of-the-bill muzikanten, die normaal gesproken verbonden zijn aan het Bimhuis in Amsterdam. En geloof me, er stonden geen workshops met woodblocks of bellenraampjes op het menu, maar onder andere het spelen met elektronica en dat is voor een synthesizerliefhebber, zoals ik, erg leuk om mee te maken.
Onze school wordt jaarlijks getrakteerd door de ambachtsvrouwe van Kloetinge (ze woont er in een groot jachthuis) op een stukje cultuur, omdat ze het belangrijk vindt dat onze leerlingen daar kennis van nemen. Het zijn dan ook vaak optredens of workshops van hoog niveau.

Ik toog dus vrijdag naar Middelburg om er te beginnen met een kopje koffie bij iemand thuis. Niet veel later parkeerden we op de Dam en werden we daar opgewacht door een man die ons door Middelburg ging leiden. Niet over de gewone straten, maar door allerlei steegjes. Tijdens de wandeling vertelde hij allerlei wetenswaardigheden die veelal met een stukje geschiedenis van doen hadden. Nu heb ik vrij lang in Middelburg vertoefd in mijn jonge jaren en wist ik best al wat, maar ik kwam nu al wandelend op plekjes waar ook ik nog nooit was geweest.

Tijdens de koffiepauze op een terras sprak ik wat verder met de rondleider. Over cafés die er ooit waren, over de Middelburgse muziek scene uit de zeventiger jaren en we kenden zo dezelfde gelegenheden en muzikanten. Even was ik weer terug in die tijd. Leuk !
De tocht eindigde aan de Loskade bij een restaurantje, waar we een eenvoudige lunch nuttigden. Geen supergezellig tentje, maar als je daar zo met je clubje zit is het al gauw gezellig.

Toen was het tijd voor een escaperoom. Dat had ik nog nooit gedaan, kende het principe wel, maar wist niet goed wat er van te verwachten. Er waren twee rooms, de Las Vegas-room en de Music-room. Je kon kiezen en ik koos voor de muziekkamer. Met kennis van muziek had je er echter weinig voordelen, de opdracht was hetzelfde: zorg ervoor dat je binnen een uur buiten staat.
Ik ga je verder niet zo heel veel van die kamer vertellen, want wellicht beland je er zelf nog eens, maar leuk is het wel, toch zeker als je zelf graag wat puzzelt of crypto’s oplost. Ik was best goed in oplossingen en we hadden iemand in ons gezelschap met engelengeduld. Die ontfermde zich over het openen van de cijfersloten met de verkregen getallen.

We wonnen nipt van het andere team en hebben veel gelachen. We sloten af met een drankje op het terras bij Desafinado onder de Lange Jan en grapten nog wat over en weer. Het was een leuk dagje waarop je elkaar weer eens anders leert kennen. Dat is ook wel eens leuk zo aan het einde van een superdruk schooljaar.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>